Ο Ντε Βέκκι υποδέχεται 70 οικογένειες που εγκαθίστανται στο αγρόκτημα «Σαν Μπενεντέτο» στα Κολύμπια

Παρουσίαση-σχολιασμός Κώστας Τσαλαχούρης ΙΕ΄ Ένα άλλο γεγονός έρχεται να προστεθεί στην όλη δυστυχία των κατοίκων της Καλύμνου, όπου κυριαρχούν η πείνα και η φτώχεια. Κοινωνική ζωή έπαψε να υπάρχει. Οι κάτοικοι της Καλύμνου πρέπει να τιμωρηθούν, παρά το γεγονός ότι αυτό δεν λέγεται. Τα έργα, όμως και οι ενέργειες των… ελευθερωτών δεν αφήνουν περιθώρια για το αντίθετο. Οι κρατούντες σαν να το κάνουν επίτηδες, ορίζουν το νησί ως τόπο για τις ασκήσεις των ιταλικών υποβρυχίων, με αποτέλεσμα να υπάρχει αποκλεισμός στο νησί, όπως στη Λέρο-αυτή δικαιολογημένα λόγω της βάσεως. Έτσι η Κάλυμνος βρίσκεται στους εξής τομείς των ασκήσεων: Βόρεια πλευρά: παράλληλος 37ο 02΄08΄΄. Βορειοδυτική πλευρά: μεσημβρινώς 26ο 43΄ 25΄΄. Α. Νότια πλευρά: παράλληλος 36ο 54΄34΄΄ Β. Ανατολική πλευρά: από το στίγμα σε φ=37ο 62΄08΄΄ Β. και λ=26ο 51΄20΄΄ Α. προς κατεύθυνση 160ο μέχρι τη νότια πλευρά. Για την ιστορία και το βόρειο τμήμα της Κω επηρεάζεται από τις ασκήσεις. Στη Λέρο απαγορεύεται η προσέγγιση οιουδήποτε πλοίου, σε ακτίνα 6 μιλίων από τις ακτές. Επιτρέπεται μόνο στο λιμένα της Αγίας Μαρίνας για εμπορικούς και μόνο λόγους, και όχι περισσότερο της 24ώρου παραμονής. Παρά τα περιοριστικά αυτά μέτρα, συνέχεια ο διεθνής Τύπος ασχολείται με τη Λέρο και γράφει για το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ιταλίας στο νησί και τις σχέσεις της με την Τουρκία., παρότι ήδη από του 1932 υπογράφηκαν μεταξύ των δύο χωρών οι συνθήκες για τη χάραξη των θαλασσίων συνόρων. Τα… «βάσανα» του Βενετοκλείου Γυμνασίου δεν σταματούν με το κλείσιμό του. Οι κρατούντες προσπάθησαν με κάθε μέσον, ακόμη και δικαστικώς, να συνεχιστεί η αποστολή του κληροδοτήματος Μίνωος Βενετοκλή, αλλά όλες οι προσπάθειες δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Εκτός νόμου η μουσική Ταυτόχρονα απαγορεύει δια… ροπάλου το άκουσμα των οργάνων στα καφενεία της Κόκκινης Πόρτας, και των μαχαλάδων, ακόμη και τις Κυριακές και γιορτές. Νομίζει κανείς ότι ο Ροδίτης είναι ναρκωμένος, κυριαρχεί παντού, άκρα του τάφου σιωπή. Του αφαιρούν το δικαίωμα να έχει αυτή τη μικρή ψυχαγωγία από τους ντόπιους οργανοπαίχτες και των άλλων νησιών· έτσι αναγκάζονται να κρεμάσουν στους τοίχους των σπιτιών τους τα όργανα ή να τα φυλάξουν στα σεντούκια. Μέσα σ’ αυτό τον ορυμαγδό για τους ατυχείς πολίτες της Κτήσεως, έρχεται και μια απόφαση της Υγειονομικής Υπηρεσίας, που κάνει να γελάσει κάθε πικραμένος. Με διαταγή της όλοι οι πωλητές τροφίμων, για λόγους υγείας, πρέπει να αναρτήσουν στα προϊόντα τους την επιγραφή «Απαγορεύεται το εγγίζειν». Πάντως πολλές εφημερίδες των Αθηνών, προσπάθησαν με σχόλιά τους να διακωμωδήσουν το γεγονός, αναγράφουσαι να μην παρερμηνευθεί η επιγραφή, και την πάρει κανένας ως «απαγορεύεται το τρώγειν!..». Καταργούνται οι δήμαρχοι Δεν σταματάμε… Καταργούνται όλοι οι Δήμαρχοι και τα μέλη των δημοτικών συμβουλίων και με νέο διάταγμα οι δήμαρχοι αντικαθίστανται δια κυβερνητικών υπαλλήλων, τους οποίους ονομάζει ποδεστά. Οι ποδεστά της Ρόδου, Κω, Καλύμνου, Καστελλορίζου, Λέρου, Πορτολάγο, και Σύμης, έχουν συμβούλιο εκ τεσσάρων μελών, ένα των οποίων, ύστερα από απόφαση του διοικητή, αντικαθιστά τον ποδεστά με τον τίτλο αντιποδεστά. Ο ποδεστά και ο αντιποδεστά ονομάζονται αξιωματικοί της διοικήσεως. Η θητεία είναι τριετής και μπορεί ο ίδιος να παραμείνει στην ίδια θέση επί τρεις θητείες, εκτός αν ανακληθεί από τον ίδιο το διοικητή σε οποιοδήποτε χρόνο και σε ανεξέλεγκτη κρίση. Όρκος στο βασιλέα Δίνουν επίσης όρκο πίστης ο οποίος αναφέρει ότι «ορκίζομαι να είμαι πιστός εις τον Βασιλέα αυτοκράτορα και τους βασιλικούς και αυτοκρατορικούς διαδόχους του, ότι θα τηρήσω νομίμως τους νόμους του κράτους και τις διαταγές της κυβερνήσεως, ότι θα εκτελέσω όλες τις υποχρεώσεις της υπηρεσίας μου, με επιμέλεια και ζήλο, για το δημόσιο καλό και προς το συμφέρον του Δημαρχείου. Ορκίζομαι ότι δεν ανήκω και δεν θα ανήκω σε συλλόγους ή κόμματα, των οποίων η ενέργεια δεν συμβιβάζεται με τα καθήκοντα της υπηρεσίας μου». Έτσι με το υπ’ αριθμ. 73 Κυβερνητικό διάταγμα, που υπογράφει ο ευπατρίδης Καίσαρας Μαρία ντε Βέκκι, διορίζονται οι νέοι ποδεστά με πρώτο και καλύτερο το Μέγα Αξιωματικό Αλφρέδο Μπιλιότι για το Δήμο Ροδίων. Ακολουθεί για το Πεβεράνιο ο ιππότης Μοντάνια, Κάλυμνο ο Αντόνιο Ριτέλλι, Σύμη ο Σαλβατόρε Τριγκάλι, Ιταλός αξιωματικός, Πορτολάγο ο Ιταλός αξιωματικός Φραγκίσκο Μπερτονέλλι, στην Κω ο Κάρολος Μόκι Σισμόντι. Οι υπόλοιποι ήταν Έλληνες. Χέρι στους Έλληνες υπηκόους Επίσης τους πρώτους μήνες παραμονής στην Κτήση, ο Ντε Βέκκι επιχειρεί κάτι που μόνο ένας νοσηρός νους μπορεί να συλλάβει. Ρίχνει το γάντι στους Έλληνες υπηκόους !..Μόλις ενηλικιώνονται ορισμένοι νέοι, η Στρατολογία τους καλεί σε κατάταξη στον ιταλικό Στρατό, με σκοπό να τους στείλει στην Μητρόπολή για εκγύμναση. Καλούνται οι Ιάκωβος Χρυσοχόος, Ιωάννης Χατζημιχάλης, Ελευθέριος Μαυράκης, ένας ακόμη… Έλληνας και δύο Τούρκοι. Ο πρώτος και ο δεύτερος την ημέρα της κατατάξεως, με βάρκα βρίσκονται απέναντι και στη συνέχεια μέσω Σμύρνης στον Πειραιά, και ο τρίτος, ο Μαυράκης, έφυγε σαν κύριος, για το Χασάνι, το αεροδρόμιο Αθηνών, από το αεροδρόμιο Φιλερήμου-τότε έτσι λεγόταν-γιατί εργαζόταν στην πετρελαϊκή εταιρεία Shell. Για τον τέταρτο, «μην με ρωτάς διαβάτη…», πήγε στη Ρώμη και πολέμησε, πού, μα στην Αλβανία, στο πλευρό των otto milioni di baionette. Ο Χρυσοχόου και ο Μαυράκης, με την πάροδο του χρόνου, αποτέλεσαν πρότυπα για τη γενιά τους, κουβάλησαν το βάρος της πραγματικής Ροδιτιάς. Αφού πήραν των ομματιών τους, μακριά από τους γύπες και τα άλλα αρπαχτικά, βρήκαν φιλόξενη γη την αφρικανική και μεγαλούργησαν. Δεν λησμόνησαν ποτέ τη γη που τους γέννησε, τη γη των πατέρων τους και επέστρεψαν για να αφήσουν εδώ τους καρπούς των κόπων τους. Υπήρξαν οι Ροδιτιές, τα παραδείγματα εργατικότητας, επιχειρηματικότητας … για γενεές γενεών. Νέοι έποικοι Πριν ακόμη κλείσει χρόνο στην κτήση του, ο Ντε Βέκκι, την οποία θεωρεί από την πρώτη μέρα της αφίξεως του, κατά δική του, υποδέχεται μια αρμαθιά δασκάλους και καθηγητές από την Μητρόπολη Ιταλία, για να επανδρώσουν τη δική του εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Αποτελούν ακριβώς μια γρόσα, για να χρησιμοποιήσουμε την εμπορική μονάδα, ακριβώς δώδεκα δωδεκάδες, εκατό σαράντα τέσσερις, οι οποίοι «διανέμονται» σε όλα τα νησιά. Και μ’ αυτούς νόμισε ότι θα έφτιαχνε τους νέους του φασίστες. Αλλά αυτό που εντυπωσίασε ήταν η υποδοχή που έγινε σε 23 οικογένειες Ιταλών αγροτών που έφτασαν στη Ρόδο με το ατμόπλοιο «Rodi», στις αρχές Φεβρουαρίου 1938. Έφτασαν στη Ρόδο-ήταν ακριβώς 70 άτομα-μεταφέροντας τα ζώα τους και αγροτικά εργαλεία. Εγκαταστάθηκαν στο αγροτικό χωριό «Σαν Μπενεντέτο», στην περιοχή του Λουτάνη, στο Κορύμπι ή Κολύμπια. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του νησιού μεταξύ Aφάντου και Aρχαγγέλου, σε έκταση 5.500 στρεμμάτων με καλλιεργούμενα τα 2.200 στρέμματα· στα 2.100 στρέμματα καλλιεργούνται κλήματα, 18.600 οπωροφόρα δέντρα και κυρίως βερικοκιές και 6.200 ελιές. Eκεί ανεγείρονται σχολείο, εκκλησία, δημαρχείο και 50 κατοικίες που είναι διεσπαρμένες μέσα στο αγρόκτημα, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι το οδικό δίκτυο και οι εγκαταστάσεις για τη διανομή του νερού σε όλη την περιοχή. Πραγματικά, για τα δεδομένα της εποχής είναι κάτι το εξελιγμένο. Τα υπόλοιπα 100 καλλιεργούμενα στρέμματα, διατίθενται στις 23 οικογένειες που σημειωτέον χαρακτηρίζονται υπάλληλοι της Διοικήσεως, για τα κηπευτικά τους. Όλη η περιοχή αρδεύεται με άφθονο νερό που ανέρχεται σε 40 λίτρα το δευτερόλεπτο ή 3451 κυβικά μέτρα το 24ωρο. Οι νέοι έποικοι προέρχονται από την ορεινή πόλη Σαν Μινιάτο της επαρχίας Πίζας και όταν στις 6 Φεβρουαρίου 1938 ο τετράρχης Ντε Βέκκι επισκέπτεται τις εγκαταστάσεις του νέου χωριού, του γίνεται θριαμβική υποδοχή. Οι νέοι έποικοι τον ευγνωμονούν, ένας-ένας προσωπικά, γιατί τους εξασφάλισε τα προς το ζην. Σύμφωνα με έκθεση του επιθεωρητή Αλέξανδρου Παρασκευόπουλου, κατά τη διάρκεια της Bρετανικής Διοικήσεως υπήρχαν στο αγρόκτημα 9 βόες για εργασία, 5 αγελάδες γαλακτοφόρες, 11 μοσχάρια, 7 ίπποι, 7 ημίονοι, 16 χοίροι και 284 πρόβατα. Εργάζονταν 62 εργάτες και 5 αρχιεργάτες. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι η ανέγερση του αγροκτήματος «Σαν Μπενεντέτο», έγινε επί εποχής Μάριο Λάγκο, με όλα τα συμπαρομαρτούντα, και κυρίως μετά την απαλλοτρίωση των κτημάτων Μάσσαρι, Κάλαθου και των γύρω περιοχών για τη δημιουργία πολεμικού αεροδρομίου, πώς έγινε η εκτροπή του υδάτινου πλούτου προς την περιοχή Κορύμπι ή Κολύμπια. ΑΥΡΙΟ: Το ΙΣΤ΄ μέρος