Αγανάκτηση για τα κακώς κείμενα

Επιστολή για ορισμένα από τα κακώς κείμενα που παρατηρούνται σε πολλά σημεία του νησιού μας, απέστειλε στη “Ροδιακή” η συμπολίτισσά μας κ. Παπαγεωργίου Ζαράρη Αθανασία. Στην επιστολή της σημειώνει συγκεκριμένα: «Πιο χάλια ....δε γίνεται!» Δεν είμαι από τη Ρόδο αλλά ζω και εργάζομαι εδώ εικοσιπέντε χρόνια. Αγαπώ το νησί και στενοχωριέμαι αφάνταστα για την ''κατάντια ''του. Οδηγούσα χθες από Γεννάδι προς Ρόδο, σ' ένα δρόμο όπου καθημερινά περνάνε χιλιάδες Ροδίτες και τουρίστες. Η Εθνική οδός της Ρόδου έχει γεμίσει λακκούβες, σαμαράκια και η άσφαλτος είναι σε άθλια κατάσταση. Πλησιάζοντας δε προς Αφάντου η κατάσταση είναι τραγική. Το γιοφύρι της ʼρτας, όπως, λέω και στα παιδιά μου. Ολημερίς το χτίζανε τη νύχτα γκρεμιζόταν. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό το χάλι. Οι τουρίστες που βρέθηκαν εκεί είχαν πελαγώσει, δεν ήξεραν από που να πάνε! Πριν τον Αρχάγγελο, στην ανηφόρα όφειλαν να τοποθετήσουν προστατευτικά δίχτυα για τις πέτρες που πέφτουν στο δρόμο. Μπροστά μου πέσανε κι έκανα αριστερά (για καλή μου τύχη δεν ερχόταν αυτοκίνητο από την αντίθετη κατεύθυνση), ειδοποίησα φυσικά την τροχαία,γιατί κάποιος οδηγός θα κινδυνεύσει. Πήγαμε χωριό για καθαρό αέρα. Γιατί στην πόλη (Κορακόνερο) το μόνο που εισπνέουμε είναι οι διοξίνες από τα καμένα λάστιχα των Τσιγγάνων. Καίνε ανεξέλεγκτα και ασταμάτητα. Η πυροσβεστική που κάλεσα μου είπε ότι περιμένουν την αστυνομία για να πάνε. Βλέπετε έχει γίνει γκέτο και κανένας δεν τολμά να πλησιάσει. Φυσικά ούτε και να κάνει τον περίπατό του στον καινούριο δρόμο που φτιάξανε για να κάνουν αγώνες ταχύτητας οι Ρομά. Τα κρούσματα κλοπών έχουν αυξηθεί στην περιοχή μας,οι τσιγγάνοι που περιφέρονται είναι μεθυσμένοι ή υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, φοβάσαι να πας μέχρι το περίπτερο.... Αχ βρε Ρόδο πώς σε καταντήσανε!! Φροντίζουν μόνο το Μαντράκι, τη βιτρίνα του νησιού κι από κει και πέρα το χάος.Τα πεζοδρόμια απροσπέλαστα με σκουπίδια και χόρτα.. Θα μου πείτε και που τα λέμε γίνεται και τίποτα; Και μετά ζητάνε την ψήφο μας. Ε, όχι φτάνει μέχρι εδώ! Το ποτήρι της αγανάκτησης ξεχείλησε...»