Το διεθνές κύκλωμα μεταφοράς λαθρομεταναστών επέβαλε την πολιτική

Δεν γνωρίζω αν πρέπει να κλάψω, να μειδιάσω, να γελάσω ειρωνικά ή να αγανακτήσω μεγαφώνως για την ανοχή-αποδοχή των όρων διακίνησης των λαθρομεταναστών από τα οργανωμένα κυκλώματα με ποικίλες διασυνδέσεις, αφού κατάφεραν να επιβάλουν αδαπάνως την πολιτική τους στο Αιγαίο πέλαγος και να μετατρέψουν τις ποινικά κολάσιμες πράξεις απόπειρας εισδοχής στη χώρα μας λαθρομεταναστών από συλλήψεις, στην παραπλανητική αόριστη και επικίνδυνη για τα εθνικά μας συμφέροντα αχαρακτήριστη και άσχετη με τα πραγματικά γεγονότα λέξη της διάσωσης.

Δηλαδή αντί να συλλάβουμε όσους τολμούν χωρίς νόμιμα μέσα αποπειρώνται να περάσουν τα ελληνικά σύνορα μη σεβόμενοι διεθνείς όρους και συμφωνίες και βέβαια εκτός των άλλων να διαταράξουν την κοινωνική συνοχή με άκρως επικίνδυνες και αχαρακτήριστες συμφορές και να υποστούν αμέσως τις νόμιμες κυρώσεις, κατάφεραν να μας επιβάλουν στην πρακτική, στην πράξη όχι την πραγματική έννοια της ερμηνείας της συγκεκριμένης παράνομης πράξης, δηλαδή την σύλληψη αλλά την πολύ ευγενική και γεμάτη μεγαθυμία και ανοχή, αυτή της διάσωσης (δηλαδή σαν να πρόκειται για τουριστικό σκάφος που κινδυνεύει με τους επιβάτες του).

Στην τοπική δημοκρατική μας εφημερίδα “Ροδιακή” καθημερινά δημοσιεύονται ειδήσεις, φωτογραφικά ρεπορτάζ ομολογώ επιτυχημένα, με τίτλους ή υπότιτλους όπως “Στη Σύμη, στο Αγαθονήσι, στη Λέρο, στη Ρόδο, διεσώθησαν 150 π.χ. λαθρομετανάστες και βέβαια θα περιμέναμε και στην συνέχεια να διαβάσουμε ή να ακούσουμε για την επιβράβευση των επιτυχιών και των δύο μερών αυτών που διεσώθησαν και αυτών που τους έσωσαν.

Πάντως αυτό το πολύ μεγάλο και σοβαρό πρόβλημα έχει αφαιθεί σιγά-σιγά να μετατραπεί σε μια καθημερινή αμελητέα συνήθεια, σαν να πρόκειται για μια διαδικασία υποδοχής νομίμων επισκεπτών-τουριστών και μάλιστα διασήμων, αφού χωρίς προφυλάξεις ή άλλες αναστολές τα πολυτελή σκάφη-γιωτ μεταφοράς λαθρομεταναστών, προσεγγίζουν και ελλιμενίζονται στον λιμένα του Μανδρακίου χωρίς καμία όχληση, και τυχαίως ή χάρις στην φιλοτιμία κάποιων αρμοδίων συλλαμβάνονται ή για να μην ξεφύγουμε από τον επίκαιρο όρο “ΔΙΑΣΩΖΟΝΤΑΙ”.

Ολα έχουν τα όριά τους, αλλά αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας ή επί το ακριβέστερο στη γειτονιά μας, δεν νομίζω ότι έχει προηγούμενο, καθίσταται άκρως επικίνδυνο και κινδυνεύει μακροπρόθεσμα να τινάξει στον αέρα τον τουρισμό, ο οποίος απαιτεί ειρήνη, ησυχία, ασφάλεια, έλλειψη εγκληματικότητος, προστασία της πόλης των κατοίκων και των τουριστών της.

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου