Εγκατέλειψαν κυνηγόσκυλα στη Ρόδο που έπασχαν από «Καλααζάρ»

Έξω από τις εγκαταστάσεις της φιλοζωικής

Πράξη ανευθυνότητας αλλά και άκρως επικίνδυνη χαρακτηρίζεται η ενέργεια που έκαναν άγνωστοι να εγκαταλείψουν δύο άρρωστα κυνηγόσκυλα έξω από τις εγκαταστάσεις της φιλοζωικής στη Ρόδο.

Το γεγονός κατήγγειλε χθες η ίδια η πρόεδρος της φιλοζωϊκής κα Αναστασία Σταματίου, η οποία σημείωσε μάλιστα ότι και τα δύο αυτά σκυλιά, έπασχαν από την επικίνδυνη και μεταδοτική για τα υπόλοιπα ζώα νόσο του Καλααζάρ.
Δεν είναι η πρώτη φορά πάντως, που τέτοιου είδους θλιβερά περιστατικά διαπιστώνονται στο νησί της Ρόδου. Το ζήτημα με τα αδέσποτα ζώα, είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα για την περιοχή μας και μας εκθέτει καθημερινά σε διεθνές μάλιστα επίπεδο.

Παρά τις προσπάθειες που γίνονται από την πλευρά του φιλοζωικού Συλλόγου η κατάσταση με τα αδέσποτα ζώα στη Ρόδο εξακολουθεί να βρίσκεται στο «κόκκινο» με ότι αρνητικό επιφέρει το όλο ζήτημα.
Οι ευθύνες βεβαίως, βαρύνουν πρώτα απ’ όλους τους ίδιους τους πολίτες που ήταν ιδιοκτήτες των ζώων αυτών και δεν φρόντισαν οι ίδιοι να διασφαλίσουν ότι τα ζωάκια αυτά δεν θα καταλήξουν να είναι αδέσποτα.

Η επικίνδυνη ασθένεια
Το καλααζάρ (kalazar) είναι μια θανατηφόρα ασθένεια που προσβάλλει κυρίως τα σκυλιά αλλά και τα άγρια τρωκτικά, τα άγρια και οικόσιτα σαρκοφάγα ζώα, τον άνθρωπο και τα ιπποειδή. To όνομα της ασθένειας προέρχεται από το kala azar που σημαίνει μαύρος πυρετός.

Η ασθένεια λέγεται επίσης και λεϊσμανίαση ή λεϊσμάνια από το όνομα του παράσιτου που προκαλεί τη μόλυνση.

Η ασθένεια έχει παγκόσμια εξάπλωση και συναντάται κατά μεγάλο ποσοστό στην Μεσόγειο. Μεταδίδεται από το τσίμπημα σκνίπας που ευδοκιμεί στη Μεσόγειο (ιδιαίτερη επικίνδυνη περίοδος είναι από τον Μάρτιο μέχρι το Νοέμβριο).

Πρόκειται για μια ειδική σκνίπα, ο λεγόμενος φλεβοτόμος (phlebotomus), ο οποίος είναι τόσο πολύ μικρός σχεδόν αόρατος που δεν είναι εύκολο να τον διακρίνουμε. Η σκνίπα αυτή πηγαίνει στα άτριχα σημεία όπως στο επιρρύνιο του σκύλου ή στη κοιλιά του και τις πατούσες που δεν υπάρχουν τρίχες, και τον τσιμπάει.

Βέβαια, για να νοσήσει ο σκύλος ή ο άνθρωπος θα πρέπει η σκνίπα να είναι μολυσμένη. Τη μόλυνση προκαλεί το πρωτόζωο του γένους Leishmania (το παράσιτο έχει λάβει το όνομα του από τον Σκωτσέζο παθολόγο William Boog Leishman). Το γένος Leishmania περιλαμβάνει περισσότερα από 30 είδη, τα περισσότερα από τα οποία μπορούν να μολύνουν τα σκυλιά.

Στην Ελλάδα, το είδος που μας αφορά είναι η Leishmania donovani. Το παράσιτο προσβάλλει τα εσωτερικά όργανα όπως το συκώτι και ο σπλήνας. Τα συχνότερα συμπτώματα είναι απώλεια βάρους -παρόλο που ο σκύλος διατηρεί την όρεξή του- δερματικά προβλήματα όπως πιτυρίαση, αιμορραγία από τη μύτη και προβλήματα στις αρθρώσεις.

Τα σκυλιά που κινδυνεύουν περισσότερο είναι αυτά που ζουν σε κήπους και γενικά κοντά σε βλάστηση, όπου συχνάζουν οι σκνίπες φλεβοτόμοι που μεταδίδουν το πρωτόζωο. Πιο ευάλωτοι οι κοντότριχοι σκύλοι. Χωρίς θεραπεία, η ασθένεια οδηγεί σχεδόν πάντα στο θάνατο.

Να σημειωθεί ότι το καλααζάρ δεν μεταδίδεται απευθείας από τον σκύλο στον άνθρωπο. Η σκνίπα του σκύλου ή ζωόφιλος σκνίπα είναι διαφορετική από τη σκνίπα του ανθρώπου.

Για να μεταδοθεί η νόσος από τον σκύλο στον άνθρωπο πρέπει κάποια ζωόφιλη σκνίπα να κάνει λάθος και να τσιμπήσει άνθρωπο.

Αυτό δεν συμβαίνει συχνά αλλά δεν είναι εντελώς απίθανο. Έτσι κάθε χρόνο υπάρχουν στην Ελλάδα περίπου 70 περιστατικά καλαζάρ (λεϊσμανίασης) σε ανθρώπους. Δηλαδή, ο άνθρωπος μολύνεται από τις σκνίπες που πήραν το παράσιτο και όχι από μολυσμένο σκύλο. Στους σκύλους παρατηρούνταν περισσότερα από 100.000 κρούσματα καλααζάρ πριν έρθει στην Ελλάδα το εμβόλιο (το εμβόλιο υπάρχει στην Ελλάδα από τις αρχές του 2012).