Υπερπλεόνασμα με υπερχρέωση

Rodiaki NewsRoom

Του Γιώργου Κύρτσου
ευρωβουλευτή της ΝΔ

Κωμικοτραγικές καταστάσεις
με την οικονομική πολιτική
Η κυβέρνηση προβάλλει το λεγόμενο υπερπλεόνασμα και υπόσχεται διάφορες χριστουγεννιάτικες επιστροφές στους πολίτες που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική και κοινωνική κατάσταση.

Σήμα κινδύνου
Παρά τον θετικό τόνο που προσπαθεί να δώσει το Μαξίμου, σε μια προσπάθεια να περιορίσει κάπως τη δημοσκοπική ψαλίδα που είναι υπέρ της ΝΔ, ανησυχητικά μηνύματα μας προειδοποιούν για τις εκκρεμότητες που υπάρχουν και τις δυσκολίες που έρχονται.
Η νέα πρόγνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι το δημόσιο χρέος δεν θα κλείσει το 2018 κάτι παραπάνω από 177% του ΑΕΠ αλλά θα εκτιναχθεί στο 182% του ΑΕΠ.

Είναι πραγματικά εντυπωσιακός ο συνδυασμός του υπερπλεονάσματος που διαφημίζει η κυβέρνηση και αποδέχονται οι ευρωπαϊκοί θεσμοί με την προειδοποίηση της Ε.Ε. για νέα αύξηση του δημόσιου χρέους, σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ, μέχρι τα τέλη του 2018. Λογικά το υπερπλεόνασμα θα έπρεπε να οδηγεί σε μεγαλύτερη μείωση του δημόσιου χρέους από την προβλεπόμενη αντί για μεγαλύτερη αύξηση.
Τρεις είναι οι πιθανές εξηγήσεις αυτού του παράδοξου.

Πρώτον, ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ θα είναι μικρότερος από αυτόν που είχε προβλεφθεί και αυτό εξηγεί ένα μέρος της αύξησης του χρέους σαν ποσοστού επί του ΑΕΠ.

Δεύτερον, το Δημόσιο προετοιμάζεται για δύσκολες καταστάσεις γι’ αυτό δανείζεται, βασικά στο εσωτερικό, περισσότερα από όσα είχαν προγραμματιστεί.

Τρίτον και πιο ανησυχητικό μπορεί να υπάρχουν δαπάνες, όπως εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου, οι οποίες δεν περνάνε από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά πηγαίνουν απευθείας στο δημόσιο χρέος εμφανίζοντας έτσι το υπερπλεόνασμα μεγαλύτερο από ό,τι πραγματικά είναι.

Επενδυτική έρημος
Μία άλλη ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη είναι η αναθεώρηση των προγνώσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις από αύξηση κατά 10% σε μείωση κατά 2% το 2018.
Τους τελευταίους μήνες οι σχετικοί δείκτες καταγράφουν επιδείνωση του επιχειρηματικού, επενδυτικού κλίματος γεγονός που επηρεάζει και την προοπτική των επενδύσεων.

Η ελληνική οικονομία πάσχει από ένα τεράστιο επενδυτικό έλλειμμα και θα πρέπει να διπλασιάσει τις επενδύσεις σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ για να φθάσει και να ξεπεράσει τον μέσο όρο της Ευρωζώνης και να αρχίσει να καλύπτει την αναπτυξιακή, επενδυτική απόσταση που μας χωρίζει από τους Ευρωπαίους εταίρους και ανταγωνιστές.

Το εκπληκτικό είναι ότι η κυβέρνηση επιτυγχάνει το λεγόμενο υπερπλεόνασμα που νομίζει ότι θα την διευκολύνει στους προεκλογικούς χειρισμούς της μειώνοντας το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και στη συνέχεια περνώντας σκόπιμα κάτω από τον ήδη κατεβασμένο πήχη. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει για το 2018 από 1 έως 1,3 δισ. ευρώ επιδιώκοντας να εξαγοράσει επιλεγμένες κατηγορίες ψηφοφόρων σε βάρος αναγκαίων δαπανών και της προοπτικής της οικονομίας και της κοινωνίας.

Μια ματιά στο σχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019 μας οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η ψηφοθηρία της κυβέρνησης θα πραγματοποιηθεί σε βάρος του κράτους-πρόνοιας και των σχετικών δαπανών. Οι δαπάνες για την Υγεία και την Παιδεία όπως και για τη στήριξη των ανέργων - η οποία είναι διαχρονικά ανεπαρκής - μειώνονται σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ, δείγμα των κυβερνητικών προθέσεων.

Αντίθετα, οι μισθολογικές δαπάνες του Δημοσίου αυξήθηκαν το πρώτο εξάμηνο του 2018 κατά 500 εκ. ευρώ σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2017 ενώ σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς το μισθολόγιο του Δημοσίου το 2018 θα ξεπερνάει κατά 2 δισ. ευρώ το μισθολόγιο του 2014 ενισχύοντας την άποψη ότι η παρακμή του κράτους-πρόνοιας συνδυάζεται με την ενίσχυση του κομματικού κράτους και την εξυπηρέτηση της εκλογικής πελατείας του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος των δημόσιων οικονομικών.