Αναζητώντας ισορροπίες

Rodiaki NewsRoom

Καθημερινά ο σύγχρονος άνθρωπος έρχεται σε επαφή με πάρα πολλές προκλήσεις, πιέσεις και απαιτήσεις.

Προσπαθώντας να επιβιώσει ψυχικά σε έναν καταιγισμό ρόλων, υποχρεώσεων και πλαισίων, ψάχνει να βρει τις ισορροπίες του. Να βρει, δηλαδή, έναν τρόπο να μπορεί χωρέσει στη ζωή του όλα αυτά στα οποία πρέπει να αντεπεξέλθει χωρίς να καταρρεύσει. Άλλοτε τα καταφέρνει κι άλλοτε όχι.

Η διαχείριση των καθημερινών εκκρεμοτήτων μοιάζει με έναν αδιάκοπο αγώνα όπου δοκιμάζονται συνεχώς οι αντοχές του, τα όριά του και οι δυνάμεις του. Κάποιες φορές νιώθει σαν να μην του φτάνει ο χρόνος. Άλλες φορές σαν να μην του είναι ξεκάθαρη η ιεραρχία των ζητημάτων που τον απασχολούν ή οι προτεραιότητές του. Όλα γίνονται τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνει να σκεφτεί όσο θα ήθελε, να φιλτράρει και να επεξεργαστεί. Σαν να πρέπει συνεχώς να είναι σε εγρήγορση με τα αντανακλαστικά του έτοιμα για κάθε ενδεχόμενο. Βιώνει συνεχώς ένα μόνιμο άγχος για το τώρα και το παρακάτω. Τι θα προκύψει… Τι μπορεί να πάει στραβά…

Μέσα σε μια τέτοια σύγχυση και αγωνία, η επίτευξη της ψυχικής μας ισορροπίας μοιάζει να είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Πώς καταφέρνει, όμως, κανείς να ισορροπεί όταν όλα γύρω του είναι αρκετά ψυχοπιεστικά, αβέβαια, ασταθή και βεβιασμένα; Αυτή ίσως είναι και η υπέρτατη πρόκληση που καλείται να διαχειριστεί ο άνθρωπος σήμερα. Να αναπτύξει την κρίση, τις δεξιότητες και την ψυχική ανθεκτικότητα που θα του δώσουν τα εφόδια να βγει αλώβητος από τη φρενήρη ταχύτητα ενός ανταγωνιστικού και απαιτητικού κόσμου.

Προκειμένου να βρει ο καθένας μας τις προσωπικές του ισορροπίες, οφείλει πρώτα απ’όλα να παρατηρεί και να ακούει τον εαυτό του. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσει μέσα του τι μπορεί και τι όχι, τι του κάνει καλό και τι όχι. Πού υπερβάλλει και τι έχει παραμελήσει. Να αναγνωρίσει τυχόν καταπιέσεις που δέχεται, αλλά και τι ανέχεται που δεν θα έπρεπε. Να εντοπίσει τις υπεκφυγές του, τις αναβολές και τις αντιστάσεις του. Η ισορροπία μοιάζει με απελευθέρωση, ανακούφιση, γαλήνη και έκφραση αλήθειας.

Μετά την αναγνώριση και την παραδοχή των σημείων «διαρροής» καλείται κανείς να αναλάβει δράση. Ποιο είναι το πλάνο; Ποια τα επόμενα βήματα; Τι θα ανατρέψω; Τι θα εγκαταλείψω; Πού θα «επαναστατήσω»; Τι θα διεκδικήσω; Δεν μπορεί να απαιτώ να ισορροπήσω αν δεν αλλάξω τίποτα! Προφανώς, κάποιες αλλαγές είναι αναγκαίες και προαπαιτούμενες προκειμένου να βρω κάποια νέα «πατήματα» που θα με κάνουν να νιώσω καλύτερα. Κάθε αναβολή είναι χρόνος που χάνεται.

Αφού κάνω τα πρώτα βήματα προς τη νέα κατεύθυνση, το επόμενο ζητούμενο είναι να επιμείνω και να παλέψω, ώστε να εδραιωθεί μέσα μου ό,τι καινούριο έχω κατακτήσει. Οι παλιές συνήθειες και ο παλιός τρόπος σκέψης καραδοκούν να με επιστρέψουν στα παλιά. Θα υπάρξουν μάχες. Δεν θα είναι πάντα εύκολο. Οφείλω να υπενθυμίζω συνεχώς στον εαυτό μου πόσο ανάγκη έχω να βρω τις νέες μου ισορροπίες και να τις διατηρήσω, αφού οι παλιές δεν μου είναι πια χρήσιμες και διευκολυντικές.

Η αναζήτηση και επίτευξη ενός νέου ψυχικού στόχου είναι μια απαιτητική διαδικασία κάθε φορά. Ωστόσο, σε αποζημιώνει! Δεν αφήνεις τον εαυτό σου να βαλτώσει, ούτε να εθελοτυφλεί. Καθετί που επαναλαμβανόμενα πλήτει την ισορροπία σου θα πρέπει να τεθεί υπό διερεύνηση και υπό διαχείριση. Πάντα θα υπάρχει ένα διαφορετικό μοντέλο αυτεπίγνωσης και αυτοβελτίωσης όπου θα μπορέσεις να δεις κατάματα το πώς απομακρύνθηκες εξαρχής από τις αρχικές σου ισορροπίες και το πόσο ίσως αναποτελεσματικές στάθηκαν στην πορεία της ζωής σου… Όλα αυτά που σε ευχαριστούν, σε ενδυναμώνουν και σε κάνουν να πιστεύεις στον εαυτό σου, θα πρέπει οπωσδήποτε να συμπεριλαμβάνονται στα κριτήρια για τις νέες ισορροπίες στην καθημερινή σου ζωή.

Το να φύγεις από το παλιό που τόσο μπούχτησες, όσο κουραστικό και τρομακτικό και να φαντάζει ως διεργασία, είναι ο μοναδικός τρόπος για να νιώσεις και πάλι καλά μέσα σου.