Σεραφείμ Αθανασίου: Φώτης Χατζηδιάκος (έφυγε κι αυτός ο καλός άνθρωπος)

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Σεραφείμ Αθανασίου
www.serathan.gr

Περίπου τις μεσημβρινές ώρες της 1ης Απριλίου του έτους 2022 δέχτηκα ένα τηλεφώνημα και στη δική μου απάντηση ακούω μία φωνή.

-Παρακαλώ, θέλω να μιλήσω στον κ. Σεραφείμ Αθανασίου.

-Εγώ είμαι.

-Αγαπητέ κ.Σεραφείμ τηλεφωνώ από τη Ρόδο, είμαι ο δικηγόρος Φώτης Χατζηδιάκος, ο πρώην δήμαρχος της Ρόδου και παίρνω τηλέφωνο να σας συγχαρώ επειδή χθες 31 Μαρτίου, ημέρα ιστορική για τη Δωδεκάνησο, ο δήμος της Ρόδου με δήμαρχο τον κ. Αντώνη Καμπουράκη και τους δημοτικούς συμβούλους όλων των παρατάξεων σας ανακηρύξαμε παμψηφεί επίτιμο δεημότη της πόλεώς μας!

Μαζί με τα συγχαρητήριά μου κ.Σεραφείμ θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη επειδή επί των δικών μου ημερών όταν δηλαδή εγώ ήμουνα δήμαρχος και παρά τις επιθυμίες μου και επιθυμίες όλων των δημοτικών συμβούλων αλλά και με τις τόσες προφορικές και έγγραφες προτάσεις πολιτών όπως για παράδειγμα του συναδέλφου μου δικηγόρου κ. Γιάννη Χαρίτου στο να σας ανακηρύξουμε επίτιμο δημότη της Ρόδου για την αγάπη που τρέφετε για την πόλη μας και τα Δωδεκάνησα γενικότερα, δεν πραγματοποιήθηκε αυτή η επιθυμία όλων μας!.

Αλλά -συνέχισε να μου μιλάει- με την αναβολή από το σήμερα στο αύριο προκειμένου να φέρουμε τέτοια πρόταση στο δημοτικό συμβούλιο πέρασε ο καιρός και δυστυχώς δεν μπόρεσα εγώ ως δήμαρχος να πράξω τούτο γι’ αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να σας ζητήσω συγγνώμη. Όμως κάλλιο αργά παρά ποτέ. Συγχαρητήρια καλέ μου φίλε και συν-δημότη μου!

Τον άκουγα συγκινημένος και ειλικρινά σκεφτόμουνα.

Ποιος είμαι εγώ κι ένας αξιόλογος άνθρωπος πρώην δήμαρχος της Ρόδου, αυτής της πόλης, η οποία στα πέρατα του κόσμου είναι γνωστή, ζητούσε από μένα συγγνώμη για κάτι που εγώ δεν περίμενα και τούτο γιατί δεν είμαι ο μόνος που αγαπά τη Ρόδο και τη Δωδεκάνησο!

Στην ίδια κατηγορία ήταν και είναι εκατοντάδες δικοί μου συνάδελφοι και εννοώ στον αστυνομικό κλάδο που υπηρέτησαν ή έχουν την τύχη να υπηρετούν στα Δωδεκάνησα, ιδιαίτερα στη Ρόδο, όπως και χιλιάδες πολίτες όχι μόνο του ελλαδικού χώρου αλλά και όλων των κρατών απανταχού της γης στους οποίους ο δήμος της Ρόδου, λόγω της αγάπης που τρέφει αυτός ο κόσμος για την πόλη του, δεν θα έκανε άλλη δουλειά παρά να συνεδριάζει κάθε μέρα και να απονέμει τίτλους επίτιμων δημοτών!

Τον ευχαρίστησα τον κ. δήμαρχο για τις ευαισθησίες του και για τα ωραία του λόγια και σε ερώτησή του αν είχα μάθει τίποτα γι' αυτή την τιμή ή είναι ο πρώτος που μου το λέει του είχα πει πως το προηγούμενο βράδυ και κατά την συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και μέσα από την αίθουσα με εντολή του δημάρχου κ. Αντώνη Καμπουράκη με είχε πάρει τηλέφωνο ο αντιδήμαρχος κ. Θανάσης Στάμος και μου ανακοίνωσε την ομόφωνη απόφαση όλων των δημοτικών συμβούλων ανακήρυξής μου σε επίτιμο δημότη της Ρόδου!

Ο ευγενής Φώτης Χατζηδιάκος, συνεχίζοντας την κουβέντα μας, μου είχε υποσχεθεί ότι θα ερχόταν στον Βόλο μαζί με τον κ. δήμαρχο Καμπουράκη και εν αδυναμία του δημάρχου με κάποιον αντιδήμαρχο μιας που εγώ, λόγω υγείας και βαθιών γηρατειών, δεν μπορώ να ταξιδέψω (99 είμαι), προκειμένου να μου απονείμουν αυτόν τον τίτλο, αυτή την μεγάλη για μένα, τιμή!

Δυστυχώς δεν τον είδα ποτέ από κοντά επειδή όταν στις 25 Σεπτεμβρίου 2022 ο αντιδήμαρχος της Ρόδου κ. Θανάσης Στάμος κι άλλοι Ρόδιοι γι’ αυτόν τον σκοπό είχαν έρθει στον Βόλο ο καλός μου φίλος Φώτης Χατζηδιάκος δεν μπόρεσε να έρθει όμως από τηλεφώνου και πάλι με συνεχάρη και μπορώ να πω ότι αραιά και πού δεχόμουνα τηλέφωνά του και μάλιστα μου είχε δώσει δύο αριθμούς τηλεφώνου του στους οποίους κατά χρονικά διαστήματα, τόσο εγώ όσον και ο γιος μου, ο Ζήσης, τον παίρναμε τηλέφωνο. Μάλιστα εγώ κάποια φορά μίλησα και με την καλή σου σύζυγο, την κα Αγάπη.

Αυτόν τον υπέροχο και γεμάτο καλοσύνη άνθρωπο κατά τη διάρκεια που ήταν δήμαρχος ο γιος μου ο Ζήσης, στη Ρόδο, τον είχε δύο φορές συναντήσει και όταν τον έβλεπε έκανε τόση χαρά και έδειχνε τόση καλοσύνη που με εκείνη την καλή του συμπεριφορά φανέρωνε τον εσωτερικό όμορφο πλούσιο κόσμο του!

Τότε έβρισκε την ευκαιρία και έλεγε στον γιο μου, ότι στο δικό του πρόσωπο έβλεπε εμένα και κατ’ επέκταση όλους τους δικούς μου συναδέλφους, εννοώντας εκείνους, που πρώτοι στις 31 Μαρτίου του έτους 1947 είχαν, είχαμε πατήσει τη λεύτερη πλέον Δωδεκανησιακή γη!

Αγαπημένε μου φίλε, Φώτη Χατζηδιάκο, ο πρόωρος θάνατός σου ειλικρινά πέρα από τα μέλη της οικογένειάς σου και πολλούς συμπατριώτες σου ακόμη και άλλους φίλους σου συγκλόνισε μεταξύ δε αυτών βρίσκεται και η δική μου οικογένεια!

Δυστυχώς δεν ήταν τυχερό να συναντηθούμε και να τα πούμε από κοντά. Και το λέω αυτό επειδή μου το είχες υποσχεθεί ότι με την αγαπημένη σου σύζυγο θα «έκλεβες» κάποιο χρόνο ολίγων ημερών και θα ερχόσουνα εδώ στον Βόλο να γνωριστούμε καλύτερα.

Όμως, άλλα σκεπτόμαστε εμείς κι άλλα προστάζει ο Πανορμίτης με άνωθεν εντολή.

Θέλω, καλέ μου φίλε, να σου ευχηθώ, τη στράτα που πήρες να τη διαβείς χωρίς εμπόδια και η αγνή σου ψυχή στο τέρμα, όμορφα να φτάσει!

Στην δε απαρηγόρητη οικογένειά σου, ιδιαίτερα την καλή σου σύζυγο, την Αγάπη, και τον αγαπημένο σου γιο, τον Στέργιο, τα τελευταία λόγια, προς τον σεβαστό και αγαπημένο του πατέρα, κυριολεκτικά πολλούς συγκλόνισαν από καρδιάς, η οικογένειά μου κι εγώ προσωπικά, ευχόμαστε τα θερμά μας συλλυπητήρια!

Φίλε Φώτη, ΑΙΩΝΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΣΟΥ