Μαρία Καρίκη: Πώς κάνεις όνειρα παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες;

Μαρία Καρίκη: Πώς κάνεις όνειρα παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες;

Μαρία Καρίκη: Πώς κάνεις όνειρα παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες;

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 596 ΦΟΡΕΣ

Γράφει η Μαρία Καρίκη
Ψυχολόγος, MSc

Κάθε άνθρωπος έχει την ανάγκη να εξελίσσεται και να διευρύνεται. Να νιώθει ότι προχωράει και ότι δε μένει στάσιμος. Το να υπάρχει μια προοπτική σε ό,τι κάνει τον κινητοποιεί να προσπαθήσει και να μοχθήσει ακόμη περισσότερο. Ακόμα κι αν υπάρχουν δυσκολίες και εμπόδια, το κίνητρο για επίτευξη και εξέλιξη παραμένει μέσα μας. Το ερώτημα είναι πόσο θα μας φθείρουν οι συνθήκες γύρω μας και πόσο πιθανό είναι η απογοήτευση να μας κάνει ίσως να θέλουμε να τα παρατήσουμε...

Τα όνειρα, οι στόχοι, οι φιλοδοξίες αποτελούν κινητήρια δύναμη για τον άνθρωπο. Του δίνουν ένα νόημα, μια αίσθηση σκοπού! Του επιτρέπουν να παραμένει αφοσιωμένος και συγκεντρωμένος κάπου, ενώ γύρω του μπορεί να υπάρχουν διασπαστικά ερεθίσματα. Το γεγονός ότι έχει ένα πλάνο στο μυαλό του και προσπαθεί να το ακολουθήσει και να το υλοποιήσει του δίνει μια ώθηση να συνεχίσει προς αυτή την κατεύθυνση. Ακόμα, κι αν κάτι δεν πάει όπως το περίμενε, η θέληση να το ολοκληρώσει τον κάνει να είναι ευρηματικός και ευέλικτος, τόσο ώστε να βρει νέες εναλλακτικές λύσεις.

Σίγουρα, θα υπάρχουν στιγμές όπου όλα μπορούν να φαίνονται «βουνό» ή και αδιέξοδα. Μπορεί κανείς να κουραστεί να προσπαθεί τόσο ή να έχει εκνευριστεί με τα εμπόδια και τις αναποδιές που τυχαίνουν. Εκείνη τη στιγμή χρειάζεται ψυχραιμία για να μην τα παρατήσει. Ίσως ένα διάλειμμα ή μια παύση για λίγο θα ήταν βοηθητικά. Όταν όλα φαίνονται δυσοίωνα, θα πρέπει κανείς να κοιτάξει μέσα του. Να θυμηθεί τον σκοπό του και το όραμά του. Να υπενθυμίσει στον εαυτό του ότι δεν ορίζεται από τις συνθήκες, αλλά ότι ο ίδιος χαράζει την πορεία του με τις ενέργειες, τις επιλογές και την επιμονή του. Είναι εύκολο να χάσουμε τον σκοπό μας και να αποπροσανατολιστούμε σε μια στιγμή αδυναμίας.

Εκτός από τις συνθήκες, ίσως υπάρχουν και άνθρωποι γύρω μας που μας εμποδίζουν να παραμείνουμε στον δρόμο των ονείρων μας και της αυτοπραγμάτωσής μας. Με τις επικρίσεις τους, τις ειρωνείες τους, τις αμφιβολίες που σκόπιμα και χειριστικά μας γεννούν και, γενικότερα, την τοξικότητά τους, μπορεί το άτομο συναισθηματικά να καταβάλλεται τόσο πολύ που να μην έχει κουράγιο να συνεχίσει να επιδιώκει τους στόχους του. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και επαγρύπνηση απέναντι σε τέτοιους ανθρώπους στη ζωή μας. Είναι πολύ εύκολο να μας στραγγίξουν συναισθηματικά και να μας διαταράξουν την ισορροπία μας. Αν δεν έχουμε το νου μας, μπορούν σε βάθος χρόνου να μας διαβρώσουν και να μας κάνουν να χάσουμε τον εαυτό μας...

Παρά, ωστόσο, τους εξωτερικούς παράγοντες, ο κάθε άνθρωπος είναι ο ίδιος υπεύθυνος για το αν θα συνεχίσει ή θα σταματήσει να ονειρεύεται. Πολλά και πολλοί μπορούν να τον επηρεάσουν, αλλά την τελική απόφαση θα την πάρει ο ίδιος. Χρειάζεται, λοιπόν, να υπάρχει ένα είδος αντίστασης και αυτοπροστασίας προκειμένου να μην χάσει τον αυτοσκοπό του. Χρειάζεται να ενισχύουμε την πίστη στον εαυτό μας και στις δυνατότητές μας, να ενισχύουμε με κάθε τρόπο τα ψυχικά μας αποθέματα και να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με ποιους κάνουμε παρέα και ποιους επιτρέπουμε να μας ασκούν επιρροή.

Ο καθένας μας μπορεί για λίγο να χάσει τον δρόμο του όταν συμβαίνουν σοβαρά γεγονότα στη ζωή μας. Ωστόσο, η επιστροφή στο όνειρο είναι πάντα προσωπική υπόθεση. Μπορεί για λίγο να ξεχαστούμε, να αναβάλλουμε, να νιώθουμε εξαντλημένοι, αλλά το πότε και πάλι θα ξαναθυμηθούμε τα «θέλω» μας και τις πραγματικές επιθυμίες μας εξαρτάται από εμάς τους ίδιους και μόνο. Πάντα θα υπάρχουν δυσκολίες, απρόοπτα, τοξικοί άνθρωποι γύρω μας και διάφορες δικαιολογίες. Το ζητούμενο είναι να μην επαναπαυθούμε και να μην επιτρέψουμε σε κανέναν και σε τίποτα να μας αλλάξει τόσο που να μας φαίνεται η παραίτηση η μόνη λύση!

Ονειρευόμαστε από τότε που είμαστε παιδιά. Μεγαλώνοντας, έρχεται η εκλογίκευση και επηρεάζει αρκετά τα όνειρα. Ωστόσο, είναι χρέος του καθενός μας να φροντίσουμε να μη μας καταπιεί η γκρίζα λογική της ενήλικης ζωής, που έχει στο κέντρο της κυρίως τα καθήκοντα, τις υποχρεώσεις και τις εκκρεμότητες. Είναι στο χέρι του κάθε ανθρώπου να προστατεύσει την ανάγκη του να ονειρεύεται, γιατί αυτή η ανάγκη τον κάνει να αισθάνεται αισιόδοξος, δυνατός και τον βοηθάει να μη λιμνάσει στα ίδια και τα ίδια. Προσοχή, λοιπόν, στα όνειρα που κουβαλάμε μέσα μας, γιατί πολλά γύρω μας μπορούν να τα διαβρώσουν, κι αν τα καταφέρουν, το πρώτο που θα αισθανθούμε θα είναι ένα περίεργο «κενό» μέσα μας... Γιατί ο άνθρωπος χωρίς σκοπό μέσα του δυσκολεύεται πάρα πολύ να προχωρήσει...!

Διαβάστε ακόμη

Ελένη Κορωναίου: Ψυχρότητα ή σιωπηλή κραυγή;

Αργύρης Αργυριάδης: Οι 8 πληγές του κράτους δικαίου

Χρήστος Ροϊλός: Τα Επείγοντα στην Ελλάδα λειτουργούν σε συνθήκες μόνιμης κρίσης

Κοσμάς Σφυρίου: Κατάλυση της Δημοκρατίας, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια

Ηλίας Καραβόλιας: Οραματιστές της αφθονίας

Γιάννης Παρασκευάς: Βιβλιοθήκη Ρόδιων συγγραφέων και λογοτεχνών

Μαρία Καρίκη: Πόση «ζημιά» μπορεί να κάνει ο εγωισμός ενός ατόμου;

Άγης Βερούτης: Γραφειοκρατία: cui bono