Δημήτρης Προκοπίου: Για έναν άνθρωπο του μόχθου-Παρασκευάς 1945-2026

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου

Πρώτη φορά βρέθηκα στη Ρόδο το 1983 διερχόμενος, με τον πατέρα μου για τη Λεμεσό. Μετά, η πενταήμερη εκδρομή. Η Τρίτη φορά ήταν το 1995 μέσα από φοιτητικές συναδελφικές φιλίες. Έτσι καθιερώσαμε τη Ρόδο ως τόπο διακοπών.

Ο Παρασκευάς ήταν σπουδαίος εκπρόσωπος της ροδίτικης φιλοξενίας πατέρας από συμφοιτήτριες μας ένας άρχοντας. Άνθρωπος του μόχθου, μάστορας στη μικρή του βιοτεχνία, ξυλουργός και κορνιζοποιός υψηλής αισθητικής, ερασιτέχνης ψαράς και εθνοφύλακας. Πατέρας δυο εξαιρετικών θυγατέρων και ενός γαμπρού, και παππούς μονάκριβου εγγονού.

Η ροδίτικη φιλοξενία που ζήσαμε στο σπίτι του αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα των κατοίκων της Ρόδου και γενικότερα της νησιωτικής μας παράδοσης. Και προσωπικό βίωμα. Από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα, οι Ροδίτες υποδέχονται τον ξένο με χαμόγελο, ευγένεια και σεβασμό, θεωρώντας τον φιλοξενούμενο ευλογία για το σπίτι τους.

Η φιλοξενία του Παρασκευά δεν ήταν από υποχρέωση ήταν τρόπος ζωής και έκφραση ανθρωπιάς.

Στη Ρόδο, η φιλοξενία εκφράζεται κυρίως από το κοινό τραπέζι, από το άφθονο φαγητό στο σπίτι του δεν μπορούσαμε να πάμε για μπάνιο. Τα τοπικά προϊόντα και η προθυμία τους να μας προσφέρουν τα πάντα χαρακτηρίζουν όλους τους ανθρώπους του νησιού όπως και τον κύριο Παρασκευά και τη σύζυγο του. Ήμουν απλά ένας φίλος και τίποτα παραπάνω.

Πέρασαν τα χρόνια, δούλεψα σε ροδίτικη εταιρεία, με πάντρεψαν ροδίτες, έκανα εκθέσεις, γράφω στη Ροδιακή, αγόρασα σπίτι. Αγάπησα τον τόπο και έκανα φιλίες. Τον Παρασκευά πρόλαβα και τον είδα πέρυσι με την κόρη μου. Ευτυχώς προλάβαμε. Όταν η Μαγδαληνή μεγαλώσει θα της μιλήσω για τη ροδίτικη φιλοξενία που αυθόρμητα την εκτιμά ήδη.

Καλό Ταξίδι Παρασκευά. Σε ευχαριστώ.