Κυριάκος Πιερρακάκης: «Η πολιτική μας είναι η αφαίρεση βαρών και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε»

Rodiaki NewsRoom

Τη φιλοσοφία πίσω από το νέο οικονομικό πακέτο της κυβέρνησης, τα όρια που θέτουν οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες, αλλά και τις παρεμβάσεις που σχεδιάζονται για συνταξιούχους, οικογένειες, ελεύθερους επαγγελματίες, ενέργεια και στέγαση ανέπτυξε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, σε συνέντευξή του στον Real FM και στους δημοσιογράφους Νίκο Χατζηνικολάου και Αντώνη Δελλατόλα.

Ο κ. Πιερρακάκης υπερασπίστηκε το πακέτο μέτρων που παρουσιάστηκε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, απορρίπτοντας την κριτική ότι πρόκειται για ένα σύνολο παρεμβάσεων με έντονο προεκλογικό χαρακτήρα ή για «λίγα σε πολλούς». Όπως υποστήριξε, η κυβερνητική λογική ήταν να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κοινωνική κάλυψη, ώστε περισσότερες κοινωνικές ομάδες να δουν συγκεκριμένο όφελος από την ανάπτυξη της οικονομίας.

«Η ανάπτυξη πρέπει να φτάνει, με δεδομένα τα χρήματα που έχεις, σε όσο δυνατόν περισσότερους», σημείωσε, επιμένοντας ότι το πακέτο δεν σχεδιάστηκε με κριτήριο την εκλογική στόχευση συγκεκριμένων ομάδων.

Στο ίδιο πλαίσιο, τόνισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε διαφορετική θέση από αρκετές ευρωπαϊκές οικονομίες. Όπως ανέφερε, ενώ σε πολλές χώρες η συζήτηση αφορά αυξήσεις φόρων και περικοπές δαπανών, η ελληνική κυβέρνηση έχει προχωρήσει μέσα σε δύο χρόνια σε δύο πακέτα συνολικού ύψους περίπου 4 δισ. ευρώ.

Το φετινό πακέτο, ύψους 2,2 δισ. ευρώ, είναι σύμφωνα με τον υπουργό αισθητά μεγαλύτερο από τις αρχικές προσδοκίες, ενώ πέρυσι είχε προηγηθεί φορολογική μεταρρύθμιση ύψους 1,76 δισ. ευρώ.

Ο ίδιος αναγνώρισε πάντως ότι οι παρεμβάσεις αυτές δεν μπορούν να λύσουν το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά.

«Έρχεται να δώσει ανάσα, έρχεται να αναγνωρίσει προβλήματα», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι η οικονομική πολιτική πρέπει να κινείται μέσα στις πραγματικές δυνατότητες του προϋπολογισμού και χωρίς δεσμεύσεις που θα μεταφέρουν το κόστος στις επόμενες γενιές.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις διορθώσεις που προωθούνται στο τεκμαρτό εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ανέφερε τους οδηγούς ταξί, επισημαίνοντας ότι μέχρι σήμερα μπορούσαν να επιβαρύνονται με το πλήρες τεκμήριο ανεξάρτητα από το ποσοστό που κατείχαν στην άδεια. Όπως είπε, η στρέβλωση αυτή διορθώνεται.

Αντίστοιχη προσέγγιση, σύμφωνα με τον υπουργό, ακολουθείται και για άλλες επαγγελματικές κατηγορίες. Αναφέρθηκε στους εργαζομένους στις λαϊκές αγορές, οι οποίοι εργάζονται μικρότερο αριθμό ημερών μέσα στη χρονιά και έχουν θέσει ζήτημα αναπροσαρμογής του τεκμαρτού εισοδήματος με βάση τις πραγματικές ημέρες απασχόλησης.

Ο κ. Πιερρακάκης επέμεινε ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να διορθώνει αδικίες όπου αυτές εντοπίζονται, χωρίς όμως να υπερβαίνει τον διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο.

«Δεν πιστεύω σε μια πολιτική που τάζει ή υπόσχεται κάτι που δεν έχει. Αυτό περνάει τον λογαριασμό στην επόμενη γενιά», ανέφερε.

Μεγάλο μέρος της συζήτησης περιστράφηκε γύρω από το κατά πόσο η Ελλάδα διαθέτει μεγαλύτερα περιθώρια για παροχές και για περαιτέρω χαλάρωση της δημοσιονομικής πολιτικής.

Ο υπουργός ήταν κατηγορηματικός ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες θέτουν σαφή όρια. Όπως εξήγησε, δεν είναι δυνατόν να διανεμηθεί ολόκληρο το δημοσιονομικό πλεόνασμα, καθώς μόνο ένα μέρος του μπορεί να μετατραπεί σε νέες δαπάνες ή ελαφρύνσεις.

Παράλληλα, συνέδεσε τη σημερινή δημοσιονομική πολιτική με την εμπειρία της προηγούμενης οικονομικής κρίσης.

«Η Ελλάδα βίωσε τι σημαίνει spreads και τι σημαίνει να μην μπορείς να πληρώσεις το χρέος σου. Χρεοκοπήσαμε και χάσαμε μία δεκαετία», σημείωσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η χώρα δεν πρέπει να επιστρέψει σε πρακτικές που δημιουργούν πρόσκαιρα οφέλη και μακροπρόθεσμα προβλήματα. Αντίθετα, υποστήριξε ότι η δημοσιονομική σταθερότητα είναι αυτή που δημιουργεί σταδιακά τον χώρο για μεγαλύτερες παρεμβάσεις.

«Κάθε σπιθαμή δημοσιονομικού χώρου που δημιουργείται γυρνάει πίσω στην κοινωνία», ανέφερε.

Σημαντική θέση στη συνέντευξη είχε η ενίσχυση των συνταξιούχων και η κριτική που ασκείται για τον αποκλεισμό όσων είναι κάτω των 65 ετών από συγκεκριμένες ενισχύσεις.

Ο υπουργός υποστήριξε ότι η περίμετρος των δικαιούχων έχει ήδη διευρυνθεί σημαντικά. Όπως ανέφερε, η αρχική ενίσχυση των 250 ευρώ αφορούσε περίπου το 60% των συνταξιούχων άνω των 65 ετών και πλέον η παρέμβαση έχει φτάσει στα 400 ευρώ καθαρά για τη συγκεκριμένη ηλικιακή κατηγορία.

Παράλληλα εξήγησε ότι η ηλικία χρησιμοποιείται ως κριτήριο επειδή οι δυνατότητες παράλληλης εργασίας περιορίζονται όσο αυξάνεται η ηλικία.

Μάλιστα, συνέκρινε το ποσό της ενίσχυσης με την εθνική σύνταξη, υποστηρίζοντας ότι για σημαντικό μέρος των δικαιούχων τα 400 ευρώ λειτουργούν ουσιαστικά ως μία πρόσθετη σύνταξη μέσα στη χρονιά.

Ο ίδιος επανέλαβε ότι δεν υπάρχει αδιάθετος δημοσιονομικός χώρος που θα μπορούσε να διανεμηθεί χωρίς αντισταθμιστικά μέτρα.

Απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση, ανέφερε ότι οποιαδήποτε πρόταση για μεγαλύτερες παροχές πρέπει να συνοδεύεται και από απάντηση στο ερώτημα ποιος θα φορολογηθεί για να χρηματοδοτηθούν.

Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε και στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για «πατριωτικό φόρο», δίνοντας μία από τις πιο χαρακτηριστικές πολιτικές φράσεις της συνέντευξης.

«Προσωπικά προτιμώ τις πατριωτικές φοροαπαλλαγές από τους πατριωτικούς φόρους», ανέφερε.

Ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει ιστορικά υψηλή φορολογία και ειδικά η μεσαία τάξη έχει επιβαρυνθεί σημαντικά κατά το παρελθόν.

Όπως σημείωσε, η σημερινή κυβέρνηση έχει ήδη μειώσει 91 φόρους και σκοπεύει να συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση.

«Αυτή είναι η πολιτική αυτής της κυβέρνησης. Αφαίρεση βαρών. Αυτό είναι που θέλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε», τόνισε.

Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι σε ειδικές περιπτώσεις η κυβέρνηση δεν αποκλείει στοχευμένες αυξήσεις φορολογικών συντελεστών. Αναφέρθηκε στην εξαγγελία για αύξηση της φορολογίας από 5% σε 15% στα μπόνους στελεχών άνω των 60.000 ευρώ, εξηγώντας ότι η παρέμβαση αποκαθιστά φορολογική ασυμμετρία.

Ξεχωριστή αναφορά έγινε στον λεγόμενο «κουμπαρά» για τα παιδιά, ένα μέτρο που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως μακροχρόνια επένδυση στη νέα γενιά και ως μέρος της πολιτικής για το δημογραφικό.

Ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η λογική του μέτρου είναι να μπορεί ένα παιδί να έχει ένα κεφάλαιο όταν ενηλικιώνεται και ξεκινά την προσωπική και επαγγελματική του ζωή.

Υπενθύμισε ότι ήδη από πέρυσι μηδενίστηκε η φορολογία για νέους κάτω των 25 ετών που μπαίνουν στην αγορά εργασίας, ενώ υπάρχουν παράλληλα το επίδομα Α21, το επίδομα γέννησης και φορολογικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών.

Απαντώντας στην κριτική ότι ο «κουμπαράς» ευνοεί περισσότερο όσους έχουν δυνατότητα αποταμίευσης, εξήγησε ότι δεν θα μπορούν να συνεισφέρουν μόνο οι γονείς αλλά και άλλοι συγγενείς ή πρόσωπα του οικογενειακού περιβάλλοντος.

Το ετήσιο όριο θα είναι 1.200 ευρώ, ενώ για κάθε ποσό που θα κατατίθεται θα υπάρχει αντίστοιχη συμμετοχή με τη λογική «ένα προς ένα», όπως ανέφερε.

«Θα βάλει και ο παππούς και η γιαγιά και ο νονός και κάποιος που θέλει να κάνει ένα δώρο», είπε, τονίζοντας ότι το σύστημα πρέπει να είναι απλό για να μπορέσει να χρησιμοποιηθεί ευρέως.

Στο μέτωπο της ακρίβειας, ο υπουργός υποστήριξε ότι η βασικότερη κυβερνητική απάντηση είναι η ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος.

Συνέδεσε τα 4 δισ. ευρώ παρεμβάσεων της τελευταίας διετίας με την προσπάθεια αντιστάθμισης των πιέσεων που δέχονται τα νοικοκυριά, ενώ αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην ενέργεια.

Σύμφωνα με τον κ. Πιερρακάκη, ο στόχος για μείωση του ενεργειακού κόστους κατά περίπου 30% είναι ρεαλιστικός, αλλά απαιτεί επενδύσεις και μακροπρόθεσμη στρατηγική.

Απέρριψε τη λογική ότι η ενεργειακή ακρίβεια μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με επιδόματα.

«Δεν θα μειώσεις το κόστος ενέργειας με μια βραχυπρόθεσμη κίνηση, με ένα επίδομα», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι τέτοιου τύπου ενισχύσεις μπορούν να χρησιμοποιούνται ως προσωρινή ανακούφιση σε περιόδους κρίσης.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στο στεγαστικό πρόβλημα, το οποίο χαρακτήρισε πανευρωπαϊκό. Όπως είπε, το θέμα έχει ήδη συζητηθεί στο Eurogroup, καθώς πολλές χώρες αναζητούν τρόπους για να περιορίσουν την αύξηση του κόστους στέγασης.

Για την Ελλάδα ανέφερε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα την επιστροφή ενός ή δύο ενοικίων, ανάλογα με τα στοιχεία που δηλώνουν οι πολίτες.

Τόνισε, πάντως, ότι δεν υπάρχει μία απλή λύση που να μπορεί να ανατρέψει άμεσα την εικόνα.

«Όλα αυτά έρχονται να βελτιώσουν την εικόνα και να κουνήσουν τη βελόνα στον βαθμό που είναι εφικτό», σημείωσε.

Αναφερόμενος στη συζήτηση για μέτρα που έχουν ορίζοντα εφαρμογής μετά τις επόμενες εκλογές, ο κ. Πιερρακάκης υπερασπίστηκε τη λογική του μακροχρόνιου σχεδιασμού.

Υπενθύμισε ότι έχουν ήδη θεσμοθετηθεί αυτόματες αυξήσεις στους μισθούς του Δημοσίου σε συνάρτηση με τον κατώτατο μισθό, αλλά και αυξήσεις στις συντάξεις που συνδέονται με τον πληθωρισμό και την ανάπτυξη.

Όπως υποστήριξε, τέτοιες ρυθμίσεις δεσμεύουν και τις επόμενες κυβερνήσεις, όπως ακριβώς θα συμβεί και με τον «κουμπαρά» για τα παιδιά, ο οποίος θα έχει χρονικό ορίζοντα 18 ετών.

«Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να έχουμε διαρκώς τη λογική και την πολιτική του εδώ και τώρα», ανέφερε.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι όταν ένα μέτρο κρίνεται θετικό, πρέπει να θεσμοθετείται ανεξάρτητα από τον εκλογικό κύκλο, αφήνοντας στις επόμενες κυβερνήσεις την ευθύνη να το διατηρήσουν ή να το καταργήσουν.

Στο πολιτικό σκέλος της συνέντευξης, ο υπουργός απέφυγε να κατονομάσει συγκεκριμένο πολιτικό αντίπαλο, παρά τις σχετικές ερωτήσεις για τον Αντώνη Σαμαρά, τον Αλέξη Τσίπρα ή τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Όπως είπε, δεν αντιλαμβάνεται την πολιτική μέσα από προσωπικές αντιπαλότητες, αλλά μέσα από τη δυνατότητα μιας κυβέρνησης να ανταποκρίνεται στα πραγματικά προβλήματα.

Υποστήριξε ότι τους πολίτες ενδιαφέρει λιγότερο η παραδοσιακή πολιτική αντιπαράθεση και περισσότερο το αν η κυβέρνηση ακούει τα αιτήματά τους και διορθώνει συγκεκριμένες δυσλειτουργίες.

Έφερε ξανά ως παραδείγματα τους οδηγούς ταξί και τους επαγγελματίες των λαϊκών αγορών, οι οποίοι έθεσαν προβλήματα γύρω από το τεκμαρτό εισόδημα.

«Έρχονται οι εκπρόσωποι των ταξί στο γραφείο μου και μου λένε έχω πρόβλημα με το πώς υπολογίζετε το τεκμαρτό. Το λύνω ή δεν το λύνω;», ανέφερε, δίνοντας το στίγμα με το οποίο, όπως είπε, θέλει να κριθεί η κυβέρνηση: από το αν βρίσκεται κοντά στην κοινωνία και αν μπορεί να μετατρέπει τα προβλήματα που ακούει σε συγκεκριμένες παρεμβάσεις.