Συγκίνηση στο τελευταίο αντίο στον πατέρα Βασίλειο Ρήγα – «Δεν ήταν απλώς ο ιερέας μας, ήταν ο πατέρας όλων μας»

Rodiaki NewsRoom

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και οδύνης αποχαιρέτησαν σήμερα οι κάτοικοι των Αφάντου τον μακαριστό πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Ρήγα, έναν ιερέα που για περισσότερο από μισό αιώνα συνέδεσε τη ζωή και τη διακονία του με την τοπική κοινωνία.

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αφάντου, παρουσία πλήθους πιστών, οι οποίοι θέλησαν να πουν το τελευταίο αντίο σε έναν κληρικό που υπηρέτησε την ενορία επί 52 ολόκληρα χρόνια και άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στις ζωές πολλών γενεών κατοίκων.

Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο επικήδειος λόγος που εκφώνησε ο Αναστάσιος Σπανός, περιγράφοντας τον πατέρα Βασίλειο όχι απλώς ως τον ιερέα της ενορίας, αλλά ως «τον πατέρα όλων», έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στην Εκκλησία και στην κοινωνία των Αφάντου με εντιμότητα, συνέπεια, ταπεινότητα και βαθιά αγάπη για τον συνάνθρωπο.

Όπως ανέφερε, ο μακαριστός ιερέας ξεχώριζε για τη γαλήνια παρουσία του, την πραότητα και τη δικαιοσύνη του. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν χρειαζόταν πολλά λόγια για να κερδίσει την εκτίμηση και την αγάπη των ανθρώπων, ενώ χαρακτηρίστηκε ως πρότυπο ορθόδοξου ιερέα και οικογενειάρχη. Μαζί με την πρεσβυτέρα Ειρήνη δημιούργησαν μια μεγάλη οικογένεια με τρία παιδιά και εννέα εγγόνια.

Η προσφορά του, όμως, δεν περιορίστηκε στα καθήκοντα της ενορίας. Για δεκαετίες βρισκόταν δίπλα στις οικογένειες των Αφάντου στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής τους. Βάπτισε παιδιά, ευλόγησε γάμους, συμμετείχε στις χαρές και στάθηκε με προσευχή και παρηγοριά στις λύπες και στις δύσκολες ώρες.

Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς του, σύμφωνα με τον επικήδειο λόγο, ήταν ότι λειτουργούσε πάντοτε ενωτικά. Με τον ήσυχο τρόπο του μπορούσε να γεφυρώνει διαφορές, να φέρνει τη συνεννόηση και να καλλιεργεί την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στα πρώτα χρόνια της ιερατικής του πορείας. Το 1972, όταν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στον ίδιο ναό όπου σήμερα τελέστηκε το τελευταίο αντίο, ξεκίνησε παράλληλα και το κατηχητικό έργο της ενορίας. Πολλά από τα παιδιά που κάθισαν τότε απέναντί του για να ακούσουν τα πρώτα μαθήματα πίστης, αγάπης και ανθρωπιάς βρέθηκαν σήμερα στον ναό για να τον αποχαιρετήσουν.

Η πιο φορτισμένη στιγμή του επικήδειου ήταν όταν ο Αναστάσιος Σπανός αναφέρθηκε στη δική του παιδική ηλικία, θυμίζοντας πως ήταν μόλις εννέα ετών όταν γνώρισε τον πατέρα Βασίλειο στο κατηχητικό. Πενήντα και πλέον χρόνια αργότερα, όπως είπε, ένα από εκείνα τα παιδιά στεκόταν μπροστά του για να τον αποχαιρετήσει «με δάκρυα και ευγνωμοσύνη».

«Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ», ήταν το μήνυμα που κυριάρχησε στον τελευταίο αποχαιρετισμό, με την τοπική κοινωνία των Αφάντου να αποχαιρετά έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε για δεκαετίες με την ενορία και με πολλές από τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής των κατοίκων της. «Φεύγεις από τη ζωή και αφήνεις πίσω σου την αγάπη», ανέφερε ο επικήδειος λόγος, λίγο πριν ακουστεί το «αιωνία σου η μνήμη».