Ο Αντώνης Καμπουράκης μιλάει για την υποψηφιότητά του στις εκλογές της Ένωσης Ξενοδόχων Ρόδου και βέβαια για τον τουρισμό της περιοχής.
Το παρελθόν είναι ιστορία. Το παρόν τον ενδιαφέρει και φυσικά το μέλλον...
Ο Αντώνης Καμπουράκης μ ένα "Rodos Palace" κι ένα "Mediterranean" δικά του, θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν έχει σοβαρό λόγο να δώσει "μάχες" πέρα απ αυτές που αφορούν τις επιχειρήσεις του.
Η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου όμως της οποίας είναι μέλος της διοίκησης έξι χρόνια τώρα, τον νοιάζει και τον κόφτει. Γι αυτό ρίχνεται στις εκλογές που θα διεξαχθούν στις 3 Ιουνίου και δεν το κρύβει ότι θέλει να πάρει στα χέρια του τα ηνία.
"Ποιός θα μιλά δεν έχει σημασία, λέει, παρόλα αυτά, σημασία έχουν τα προβλήματα και η επίλυσή τους...". "Ο Αντώνης" για τους συμμαθητές και τους φίλους του, διάσημους και μη, "ο γιός του Καμπουράκη" κατά άλλους, είναι διαφορετικής σχολής και νοοτροπίας από τον Βασίλη Μηναΐδη που βρίσκεται επί χρόνια στο τιμόνι της Ένωσης.
Απομένει να μάθουμε ποιά... σχολή θα επικρατήσει...
Για την υποψηφιότητά σας στις εκλογές της Ένωσης Ξενοδόχων τις επόμενες ημέρες έχουν ακουστεί πολλά. ʼλλα καλά κι άλλα λιγότερο καλά. Τι απαντάτε ως προς αυτό;Κάθε συνέντευξη πρέπει να απαντά σε δύο ερωτήματα: ποιος είσαι και άρα πως σκέφτεσαι. Ποιες αρχές θα υπηρετήσεις και με ποιόν τρόπο. Κάποιος που κέρδισε με το βίο του το σεβασμό, δεν είναι δυνατόν να μη συμβάλει με όλες του τις δυνάμεις τόσο στην εξέλιξη αλλά όσο και στη ζωή που προχωρά και μάλιστα με τόσο γρήγορους ρυθμούς.
Θα ήθελα αυτό όχι μόνον να το διευκρινίσουμε, αλλά και να το ξεχωρίσουμε. Όλοι! Γιατί όταν ένα σκάφος θέλει να γίνει ταχύπλοο, η πειθαρχία απέχει από την ανταρσία τόσο όσο ο καπετάνιος αντιλαμβάνεται τη διαφορά μεταξύ πρότασης και αμφισβήτησης. Ο σεβασμός στις αξίες απαιτεί και «τόπο στα νιάτα». Χρειαζόμαστε την πείρα και τη σοφία, όμως ο τουριστικός κόσμος προχωρά γρήγορα και ο ανταγωνιστής μας διαπρέπει σε νεωτερισμό, σε έρευνα, σε μελέτη, σε πρωτοτυπία, σε στόχευση και αναζήτηση.
Αυτός είναι ο λόγος που θέλετε να διεκδικήσετε την προεδρία της Ένωσης;
Μπροστά σε ένα πρόβλημα, το ποιος θα μιλήσει δεν έχει καμία αξία. Αξία έχει το πώς θα το πεις και πως θα το τεκμηριώσεις. Και να προκύπτει από διάλογο, συλλογικότητα, οργάνωση με ΕΝΩΣΗ. ʼρα λοιπόν το τι είμαι και το τι πιστεύω έχει αξία, όσο αυτό υπηρετεί το μέλλον. Δεν έχει αξία το όνομα του προέδρου αλλά το ποιες είναι οι πολιτικές και οι στρατηγικές που θα εφαρμόσει και μέσα από ποιες λογικές και νοοτροπίες αυτό θα γίνει πράξη. Δεσμεύομαι ότι σε αυτό θα απαντήσουμε πειστικά και αποτελεσματικά.
Πώς λειτούργησε η Ένωση Ξενοδόχων τα χρόνια που κι εσείς είστε μέλος της διοίκησής της;
Το παρελθόν για εμένα, καθώς και τα έξι χρόνια που είχα την τιμή να είμαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΞΡ, ήταν ένα καλό μάθημα και μία πείρα που απέκτησα για το τι πρέπει να αποφύγω στα επόμενα βήματα. Νιώθω ήδη ότι έχω σπαταλήσει πολύ χρόνο στην εξιστόρηση και στην αναδρομή. Αυτό που με απασχολεί, κατά προτεραιότητα και κατά αποκλειστικότητα, είναι τι θα κάνουμε ως προς το να κερδίσουμε το μέλλον.
Εκφράσατε διαφωνίες κατά καιρούς! Για παράδειγμα είχατε διαφοροποιηθεί χαρακτηρίζοντας «ευπρόσδεκτη εξέλιξη» την δρομολόγηση της Ryanair.
Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκα την τελευταία δήλωση της πλευράς ΕΞΡ, σχετικά και με τη δική της αμέριστη στήριξη στο μεγάλο αυτό εγχείρημα. Θεωρώ λοιπόν το θέμα λήξαν και υποχρέωση όλων μας να δουλέψουμε συλλογικά και να επενδύσουμε στις νέες προοπτικές.
Ποιες είναι οι θέσεις σας για τη λειτουργία του ΠΡΟΤΟΥΡ; Τα τελευταία χρόνια πύκνωσαν τα επικριτικά σχόλια.
Τα έξι χρόνια που είμαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης, δεν προσκλήθηκα ποτέ σε καμία συνεδρίαση του ΠΡΟΤΟΥΡ και μάλιστα έφτασα στο σημείο να πιστεύω ότι τίποτα δεν είχα να προσφέρω σε αυτό το οποίο λέγεται «Προώθηση του Ροδιακού Τουρισμού». Αυτό όμως που είμαι αποφασισμένος να κρίνω είναι το τι πρέπει να γίνει από εδώ κι εμπρός. Το ξαναλέω: ούτε απωθημένα έχω ούτε με το παρελθόν πρόκειται να ασχοληθώ περισσότερο.
Όμως από το 2012 και μετά ο ΠΡΟΤΟΥΡ οφείλει να αποτελέσει αναγκαίο και αναντικατάστατο εργαλείο προώθησης του ροδιακού τουρισμού, με ΦΠΑ, δηλαδή με τη φορολογική νομιμότητα που απαιτείται και από τον τελευταίο έλληνα πολίτη των 600 ευρώ το μήνα. Με άντληση πόρων από επιδοτούμενα προγράμματα ανταγωνιστικότητας, με διάλογο και πλειοψηφίες απόψεων για το τι συμφέρει το νησί και πως μπορούμε να συναντήσουμε επιτέλους αυτό που σήμερα πανηγυρίζουμε ως «άπιαστη Ρόδος» και ως κατάκτηση οικονομικών μεγεθών και αφίξεων που θα έπρεπε να θριαμβολογούμε.
Το γεγονός ότι η Ρόδος συμμετέχει σε πολλές τουριστικές εκθέσεις κάθε χρόνο, βλέπετε να λειτουργεί ή πρόκειται για έναν ξεπερασμένο τρόπο διαφήμισής της;
Τα πάντα λειτουργούν, αλλά το θέμα είναι να αξιολογείς την αποτελεσματικότητα του κάθε μέσου και να παρακολουθείς στενά τις αλλαγές που στη νέα εποχή μπορούν να είναι δραματικές. Η αξιολόγηση της συμμετοχής στις εκθέσεις θα πρέπει να αποτελέσει αποκλειστικά μέρος μιας συνολικής στρατηγικής που σαφώς πρέπει να επαναπροσδιοριστεί με γνώση, πάθος, δυναμική και φρέσκιες ιδέες.
Πώς «πάει» η σεζόν;
Εξελίσσεται. Κατά την άποψή μου πάρα πολύ δύσκολα γιατί παρά τις εξαιρετικά θετικές συγκυρίες δεν τα βγάζουμε πέρα με τις οικονομικές μας υποχρεώσεις. Οι σεισμοί στην ʼπω Ανατολή και η ραδιενέργεια έχουν βουλιάξει τους εξωτικούς προορισμούς. Ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας που έπαιρνε η Βόρειος Αφρική ήρθε με το μέρος μας. Όμως αυτά ούτε για δύο μήνες ακόμη.
Ο σεισμός στην Ισπανία, η τρομοκρατία στην Τουρκία, η οικονομική κρίση στην Ευρώπη που δεν επιτρέπει σε κάποιους να ταξιδέψουν 14 ώρες με το αεροπλάνο Όλα είναι υπέρ ημών. Κι εμείς πού βρισκόμαστε; Προσπαθούμε να καλύψουμε επιταγές και υποχρεώσεις. Είναι αυτό θριαμβευτική κατάκτηση; Ανακοινώνουμε, στις οικονομικές σελίδες ότι η τοπική αγορά δουλεύει με ρυθμούς Αυγούστου. Οι τραπεζίτες το ξέρουν; Οι υποχρεώσεις μας συμφωνούν με αυτό; Νιώθω ότι η νοοτροπία είναι το διακύβευμα, ότι η συλλογικότητα είναι το απαιτητό. Νιώθω ότι χρειαζόμαστε την πολύτιμη εμπειρία των παλιών, αλλά πιο πολύ χρειαζόμαστε την αναγέννηση των θεσμών και των εργαλείων που με διάλογο, αντίληψη κριτική και παραγωγική επιχειρηματολογία απαιτείται να προχωρήσουμε μπροστά.
Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ακόμη εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία που είναι απλήρωτοι από την προηγούμενη περίοδο και μάλιστα από ξενοδόχους που κάποιοι εξ αυτών, είναι μέλη σας. Ποια είναι η δική σας προσέγγιση στο θέμα;
Τσακωνόμαστε με τους εργαζόμενους και προσπαθούμε να λύσουμε το πρόβλημα, πώς από ένα καρβέλι μοιράσαμε ψωμί σε 1000 άτομα. Κατ΄ εμέ η αγορά της Ρόδου αυτή τη στιγμή δουλεύει με ένα πολύ μικρό κομμάτι της πίτας. Το ζητούμενο είναι πώς να αυξήσουμε το μερίδιο της Ρόδου, πώς να μιλήσουμε επιτέλους για διανυκτερεύσεις, και να στοχοποιήσουμε την αύξηση της τουριστικής περιόδου, των τιμών, της λειτουργίας.
Τότε όλα τα σημερινά προβλήματα, που θεωρούμε προτεραιότητα, θα είναι χωρίς ουσία. Εάν η Ρόδος ανεβάσει τις αφίξεις της, τουλάχιστον κατά 35% τα επόμενα δύο χρόνια και εάν η τιμή που εισπράττουμε είναι αυτή που συνάδει με το προϊόν που πουλάμε, πείτε μου εσείς τι θα έχουμε να μοιράσουμε με τους εργαζόμενους τότε. Ένα φορτηγό ψωμιά για 1.100 εργαζόμενους.