«Δεν σκοτώνουν πια τα άλογα όταν γεράσουν...»!

Ο Παντελής Σαλονικιός προπονείται για τους Βαλκανικούς Αγώνες και μιλά για τον ιππέα και τη μεγάλη του αγάπη

Λίγο έξω από την Ιαλυσό, στο δρόμο προς τη Φιλέρημο, ένα απόγευμα Κυριακής συνάντησα τον Παντελή Σαλονικιό. Στην πραγματικότητα τον περίμενα να γυρίσει «είχε πάει να τρέξει εμπόδια...» μου είπε η Μαίρη η γυναίκα του, μόλις η βροχή σταμάτησε λίγο για να ξεκινήσει αμέσως μετά, με μεγαλύτερη ένταση. Προπονείται για τους Βαλκανικούς αυτός ο αθλητής που ξεκίνησε αργά θα μπορούσε να πει ίσως κάποιος, αλλά έγινε πρωταθλητής Ελλάδος στην αμαξοοδήγηση το 2010 και στους Βαλκανικούς, αν περάσει στους προκριματικούς, θα τρέξει 120 χιλιόμετρα με το άλογό του που θα πρέπει να έχει μόνο 64 παλμούς! Απίστευτη προπόνηση, πρέπει να χρειάζεται αυτό και θα γίνει μέσα στο Μάρτιο! Κοιτάζω τ΄ άλογα στον Ιππικό Όμιλο που δημιούργησαν με τη Μαίρη. Μέσα απ΄ το χώρο του το καθένα, άλλα με πλούσια χαίτη και ουρά, άλλα όχι, όμως όλα περήφανα. Εκείνη την ώρα προπονούνται παιδιά, είναι εκεί οι εκπαιδευτές, υπάρχει ζωή στον Όμιλο, μια ζωή άλλη λίγα χιλιόμετρα μακριά από εμάς. Ο Παντελής έρχεται ενθουσιώδης, κι η κουβέντα αρχίζει… Πότε ανέβηκες πρώτη φορά σε άλογο; Θα ήμουν πέντε με έξι χρονών, στο Αρχαίο Στάδιο της Ρόδου που πήγαιναν πολλοί με τ΄ άλογά τους. Με μάγεψε, το αγάπησα αμέσως. Δεν είχα τη δυνατότητα να πάρω τότε ένα δικό μου, έμενα και σε γειτονιά… Τελείωσα το σχολείο, το στρατιωτικό και πάντα έβλεπα οτιδήποτε είχε σχέση με άλογα, στην τηλεόραση, παντού, χωρίς να ξέρω γιατί. Η πρώτη μου δουλειά ήταν μια επιχείρηση με μηχανάκια και με τα πρώτα μου λεφτά αγόρασα άλογο. Ένα ισπανικό αρσενικό, άσπρο, άγριο άλογο, που το ονόμασα «Απόλλωνα». Και το ταξίδι ξεκίνησε. Ήξερες τότε ιππασία; Όχι, παίρνω το άλογο πάω στο χωράφι κάποιου φίλου μου, κι αρχίζω και κάνω τον καουμπόη. Όμως το άλογο αυτό ήταν ατίθασο, ανεκπαίδευτο, όλοι όσοι ξέρανε από άλογα μου λέγανε να το δώσω, ότι δεν κάνει για αρχάριους. Εγώ ήμουν ενθουσιασμένος με την αγριάδα του και την ομορφιά του, κι αντί να το δώσω αποφάσισα να πάω στον Λάκη Χατζηβασιλείου, να το εκπαιδεύσει κι εκείνο και να εκπαιδεύσει κι εμένα. Πώς ήταν τα… μαθήματα; Ο σωματότυπός μου διευκόλυνε τα πράγματα. Ήμουν χορευτής, έτρεχα σε αγώνες μοτοκρός, κι έτσι δεν έβρισκα ιδιαίτερη δυσκολία. Ξεκίνησα την αθλητική ιππασία. Τι έκανες με το άσπρο άλογο; Το άλλαξα! Ανέβαινα επίπεδο κι άλλαζα αθλητικά άλογα. Είναι διαφορετικό το αθλητικό άλογο από το άλογο της βόλτας; Της βόλτας είναι ήρεμο και δεν πηδάει εμπόδια ας πούμε, είναι για περιπάτους. Τα αθλητικά άλογα κάνουν υπερπήδηση εμποδίων, ιππική δεξιοτεχνία, αμαξοοδήγηση, ιππική αντοχή. Τα άλογα κούρσας είναι άλλα; Είναι εγγλέζικης ράτσας και είναι μόνο για ταχύτητα, πιο ευαίσθητα στο να πηδήξουν εμπόδια. Τα άλογα κούρσας τρέχουν στον Iππόδρομο. Εσύ έτρεξες ποτέ στον Ιππόδρομο; Όχι, δεν έχω τρέξει! Ο Jockey ο αναβάτης, πρέπει να είναι κάτω από 1.55 ύψος και μέχρι 55 κιλά με τη σέλα μαζί! Είναι ένα δύσκολο άθλημα και εγώ δεν έχω βέβαια αυτές τις προδιαγραφές. Το δικό σου ταξίδι πως εξελίχθηκε; Ένα χρόνο μετά το ξεκίνημά μου έτρεξα σε τοπικούς εμποδίων, το 2005 πήρα την άδεια ικανότητας αθλητού από την Ελληνική Ομοσπονδία Ιππασίας και μετείχα στους αγώνες υπερπήδησης εμποδίων στον ʼγιο Σουλά, όπου πλασαριζόμουν πάντα στις τρεις πρώτες θέσεις. Το 2009 αποφάσισα να ασχοληθώ με την πρώτη ομάδα αμαξοοδήγησης στο Κορωπί και πήρα μέρος στους αγώνες με άμαξα, ένα νέο σπορ για την Ελλάδα, πολύ διαδεδομένο στο εξωτερικό όπου ο οδηγός κι ο συνοδηγός προσπαθούν να εκτελέσουν μια διαδρομή δεξιότητας και ταχύτητας πετυχαίνοντας τον καλύτερο δυνατό χρόνο. Το 2010 αναδείχτηκα πρωταθλητής Ελλάδος στην αμαξοοδήγηση που έγινε στο Ολυμπιακό Κέντρο Μαρκόπουλου. Όμως ο πρωταθλητισμός είναι πολύ δύσκολη ιστορία, ειδικά αν ζεις στην επαρχία που πρέπει να μεταφέρεις το άλογο με ειδικό τρέιλερ. Τότε είχα μείνει πέντε μήνες στην Αθήνα για προπονήσεις. Είδα όμως ότι το ενδιαφέρον στη Ρόδο είναι μεγάλο και ξεκινήσαμε να βγάζουμε νέους αθλητές που έχουν πολύ καλά αποτελέσματα, σε πανελλήνιους αγώνες. Θα τρέξεις στους Βαλκανικούς Αγώνες; Αυτή τη στιγμή προπονούμαι καθημερινά για τους Βαλκανικούς Αγώνες, που θα γίνουν στο Βόλο και είναι αγώνες ιππικής αντοχής, μαραθώνιος 120 χιλιομέτρων ελεύθερης ταχύτητας έχοντας το άλογο καλούς παλμούς. Αυτό, εάν περάσω τους προκριματικούς, που θα γίνουν στην Κατερίνη και στο Κιλκίς, το Μάρτιο και στο τέλος Μαΐου. Στους ίδιους αγώνες, σε πανελλήνιο επίπεδο το 2010 είχα 2η και 3η θέση. Ποιοι είναι οι «καλοί παλμοί» για το άλογο για μια απόσταση 120 χιλιομέτρων; Προσπαθώ να φτιάξω τους καρδιακούς παλμούς του αλόγου μου ανάλογα με την απόσταση και την ταχύτητα. Απαιτείται να τερματίσω πρώτος και το άλογό μου να έχει κάτω από 64 παλμούς! Πρέπει να προπονηθεί πολύ καλά το άλογο και ο ιππέας, με σωστή διατροφή και των δύο. Πρέπει να είμαι 73 κιλά το λιγότερο, μαζί με τον εξοπλισμό. Είσαι και προπονητής όμως! Προπονώ, μαζί με τη γυναίκα μου την ομάδα της Ιαλυσού. Σαράντα αθλητές, σε διάφορα αγωνίσματα της ιππασίας για τους περιφερειακούς αγώνες Αιγαίου, στην υπερπήδηση εμποδίων, την ιππική δεξιοτεχνία, την ιππική αντοχή και την αμαξοοδήγηση. Τον ιππικό όμιλο πότε τον δημιουργήσατε; Το 2005 γνωρίζω τη γυναίκα μου, τη Μαίρη Χατζηβασιλείου, κόρη του ιδιοκτήτη του ιππικού ομίλου «Κάδμος» του Λάκη Χατζηβασιλείου. Κι εκείνη επαγγελματίας στο χώρο της ιππασίας, με πολλές πανελλήνιες διακρίσεις. Το 2008 αποφασίζουμε με τη γυναίκα μου να αποκτήσουμε το δικό μας χώρο για να έχουμε αρχικά τα δικά μας άλογα και σιγά-σιγά φτάσαμε τα 20 άλογα, κάποια απ΄ αυτά ιδιόκτητα και άλλα άλογα της σχολής. Στο χώρο μας μπορούμε να φιλοξενούμε άλογα ιδιόκτητα αναλαμβάνοντας τη φροντίδα τους ενώ λειτουργούμε κι ως σχολή ιππασίας και ενοικίασης στάβλων και ίππων. Υπάρχει ενδιαφέρον από τον κόσμο; Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο. Έρχονται γονείς οι οποίοι φέρνουν τα παιδιά τους από τεσσάρων ετών, έρχονται νέοι, ζευγάρια που αγαπούν το άλογο και τη φύση, αλλά και μεγαλύτερες ηλικίες που μπορεί να έρθουν επειδή κάποιος γνωστός τους, τους έφερε και μετά να συνεχίσουν μόνοι τους. Με το άλογο επικοινωνείς, είναι καλή γυμναστική για όλο το σώμα, προσφέρει ψυχική ηρεμία. Επίσης προσφέρουμε θεραπευτική ιππασία. Έρχονται σ΄ εμάς παιδιά με ειδικές ανάγκες, που βλέπουν βελτίωση στο σώμα τους, στους μυς, στο μυαλό τους. Έχουμε λογοθεραπευτή και ειδικό στη θεραπευτική ιππασία για να βοηθάει αυτά τα παιδιά. Έχω κάνει το χόμπι μου δουλειά και ψυχαγωγία μαζί, κι έχω καταφέρει να είμαι ευτυχισμένος στο χώρο αυτό. Πόσο κοστίζει ένα μάθημα ιππασίας; Κοστίζει από 10 έως 20 ευρώ, με ειδικούς εκπαιδευτές, αναγνωρισμένους από τη Διεύθυνση Ομοσπονδίας Ιππασίας για αθλητική ιππασία, βόλτα στη φύση, μαθήματα αμαξοοδήγησης, ιπποκομία, μίνι πόνι. Επίσης μαθαίνουν την φροντίδα του αλόγου δηλαδή το σέλωμά του, το καθάρισμα, το βούρτσισμά του, κι ό,τι αφορά την υγιεινή του γενικά. Πόσα χρόνια ζει ένα άλογο; Λίγο πάνω από 30. Μέχρι τα 20 μπορεί να είναι δραστήριο αθλητικά, από εκεί και πέρα όσο πιο πολύ φροντίζεται τόσο καλύτερα θα αποδίδει. Είναι κάποιο από τα άλογά σου που το ξεχωρίζεις; Τον Τιέστο, που τον χρησιμοποιούν και για σόου, για φεστιβάλ και για ιππική δεξιοτεχνία. Είναι άλογο ράτσας Friesian μια από τις πιο παλιές και πιο εξημερωμένες ράτσες αλόγων στην Ευρώπη, που δεν έχει δεχτεί επιμιξίες, από τον 17ο αιώνα! Για να το αγοράσω αυτό πούλησα το αυτοκίνητό μου, τις μηχανές μου, κι ένα αθλητικό άλογο! Πόσο κοστίζει ένα άλογο; Οι τιμές των αλόγων πάνε ανάλογα με την εκπαίδευσή τους. Ξεκινούν από 1.000 ευρώ και μπορεί να φτάσουν και τα εκατομμύρια. Όταν λέμε «καθαρόαιμο» τι εννοούμε; Έχει οριστεί να λέγεται έτσι η ράτσα του Ιππόδρομου. Είναι εγγλέζικα. Είναι ονομασία ράτσας αλόγου. Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν; Κάποτε σκότωναν τα άλογα όταν έσπαγαν το πόδι τους γιατί το πόδι δεν υπήρχε τρόπος να γιατρευτεί και το άλογο υπέφερε. Τώρα η επιστήμη προχώρησε και σε μεγάλο ποσοστό τα άλογα γιατρεύονται και γλιτώνουν τις ευθανασίες.