Δεν είμαστε πια... ζωγραφιά

Ο βουλευτής της Β' Αθηνών του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. κ. Γρηγόρης Ψαριανός μιλάει στη «Ροδιακή» και σχολιάζει πρόσωπα και γεγονότα.

Πριν από λίγο καιρό, η ομιλία του στη Βουλή, στο αποκορύφωμα της κοινωνικής αναταραχής που προκάλεσε η επιβολή των νέων μέτρων, έγινε θέμα στα δελτία ειδήσεων των καναλιών, έκανε τον γύρο του διαδικτύου και των blogs και για αρκετές μέρες, ήταν το θέμα συζήτησης απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα! Ο Γρηγόρης Ψαριανός, όμως, ο βουλευτής Β’ Αθηνών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., με τον ανατρεπτικό, πολλές φορές “αιρετικό” του λόγο, όπως έχει χαρακτηριστεί, που “ανατρέπει” κι αυτήν ακόμα την εικόνα του βουλευτή όπως παραδοσιακά την έχουμε συνηθίσει, μοιάζει να εκπλήσσεται για τον ντόρο που δημιουργήθηκε από την ομιλία του αυτή στη Βουλή. «Είπα το αυτονόητο», λέει σε συνέντευξή του στη «Ρ», από τη Ρόδο όπου βρέθηκε αυτές τις ημέρες σε ένα προσωπικό ταξίδι, που ποτέ όμως δεν είναι προσωπικό όταν ασχολείται κάποιος με την πολιτική, μιας και τις επαφές του είχε και για τα προβλήματα ενημερώθηκε. Και, βέβαια, έχει άποψη… Για την κατάσταση της χώρας, την ομιλία του στη Βουλή… «Είναι εντυπωσιακό ότι έγινε πάρα πολύ μεγάλη…φασαρία μ’ αυτήν την δεκάλεπτη ομιλία στη Βουλή πριν από δεκαπέντε μέρες, στην οποία δεν είπα τίποτα “φοβερό”. Δηλαδή, έγινε τόσο μεγάλος “πανικός”, έχει διακινηθεί αυτό το video από πάνω από 350 χιλιάδες άτομα, πρέπει να το έχει δει στο εκατομμύριο περίπου. Τα νούμερα είναι αληθινά! Είναι κοντά στο εκατομμύριο ο κόσμος που έχει διαβάσει το κείμενο ή έχει δει την ομιλία και μου στέλνουν χιλιάδες τηλεγραφήματα, e-mail, μηνύματα, «συγχαρητήρια» και “μπράβο” κτλ. Λοιπόν, είναι….απαράδεκτο αυτό! Συγχαρητήρια και μπράβο για έναν που είπε απλώς τα αυτονόητα; Δηλαδή, δεν είπα καμιά φιλοσοφία, ούτε έδωσα κανένα νέο…μανιφέστο, ούτε μίλησα ως πολιτικός. Είπα αυτά που λέει ο κόσμος, δηλαδή αυτά που λέμε όλοι μεταξύ μας. Δεν έχει “μπράβο” και “συγχαρητήρια” γι’ αυτά. Κανονικά θα έπρεπε να ντρεπόμαστε να τα λέμε αυτά. Και ήρθαν άνθρωποι από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και μου είπαν “συγχαρητήρια, μίλησες από ψυχής”. Και τους είπα αυτά θα ΄πρεπε να τα πείτε εσείς που κυβερνήσατε. Και να κάνετε την αυτοκριτική σας και να αλλάξετε. Πρέπει να κλείσει ο κύκλος της μεταπολίτευσης αυτός. Πρέπει να μπούμε σε μία άλλη μεταπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ… φαλίρισαν. Ό,τι ήταν να ξεπουλήσουν το ξεπούλησαν και ό,τι ήταν να φάνε για να μασήσουν το μάσησαν. Έχει κλείσει ο κύκλος τους και, επίσης, έχει κλείσει και ο αναποτελεσματικός τρόπος δράσης της ελληνικής Αριστεράς. Πρέπει να αλλάξει και η Αριστερά… Κάποιοι εκπλήσσονται σήμερα για την απαξίωση του κόσμου στο πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς, συλλήβδην, η οποία μάλιστα, συχνά, εκφράζεται και με έναν τρόπο με τον οποίο δεν έχει εκφραστεί ποτέ τα τελευταία δέκα-είκοσι χρόνια… «Αυτό το πράγμα που γίνεται είναι απαράδεκτο και ανατριχιαστικό. Αυτό το “όλοι”. Δεν είναι όλοι. Είναι αυτοί που κυβέρνησαν. Αυτοί δεν είναι 300. Είναι 152, 160, 165, πότε “γαλάζιοι”, πότε “πράσινοι”. Δεν είναι όλοι. Και αυτό το απαράδεκτο και ανατριχιαστικό πράγμα που γίνεται τώρα, έχει ξαναγίνει το 1965 και το 1966. Απαξιώθηκε το πολιτικό σύστημα συλλήβδην και ήρθαν οι συνταγματάρχες. Τώρα, κάνουν το ίδιο κόλπο για να έρθουν οι επιχειρηματίες, οι Βγενόπουλοι και οι Δασκαλόπουλοι, οι Έλληνες Μπερλουσκόνηδες. Λοιπόν, οι Μπερλουσκόνηδες καλώς να ‘ρθουν αλλά όχι για να κυβερνήσουν, για ν’ αναπτύξουν την ελληνική οικονομία άμα θέλουν. Την οποία την έχουν καταβαραθρώσει και με δική τους ευθύνη οι επιχειρηματίες οι οποίοι έχουν πάρει τα φράγκα και τα έχουν πάει στο εξωτερικό και υπάρχουν δέκα χιλιάδες off-shore εταιρίες ελληνικές με έδρα τα νησιά Κέιμαν και πουλάνε υπερπατριωτισμό και βγαίνουν διάφορα “λαμόγια” και λένε “το έθνος κινδυνεύει και πρέπει όλοι να βάλουμε πλάτη” και παίρνουν τα φράγκα και τα πάνε έξω και την πληρώνει ο κοσμάκης!.. Και η Αριστερά αμφισβητείται σήμερα. Περνάει κρίση; Ο κ. Ψαριανός, ενίσταται όταν ακούει για την αμφισβήτηση του ρόλου της Αριστεράς, λέει ότι αντιστέκεται, ότι οργανώνει πορείες, ότι στη Βουλή δεν έχει ψηφίσει όλα αυτά τα νομοσχέδια για αυτοκίνητα, για κομπιούτερ κτλ. και αν ακούγονται τα αντίθετα πρόκειται για «χυδαιότητες». Ωστόσο, παραδέχεται ότι η Αριστερά σήμερα περνάει κρίση και λέει: «Βεβαίως περνάει κρίση η Αριστερά. Και η Αριστερά ως ΚΚΕ είναι αδιέξοδη λογική, αυτού του τύπου της Αριστεράς, και ως ΣΥΡΙΖΑ…έχει κλείσει το μαγαζί. Δηλαδή, αυτή η λογική του να περιμένουμε να πέσει ο καπιταλισμός και να γίνουμε σοσιαλιστική δημοκρατία, είναι αδιέξοδη. Πρέπει, η Αριστερά, εκτός από μαχητική και επαναστατική να αγωνιστεί για σοβαρές τομές και μεταρρυθμίσεις για να λειτουργήσει αυτή η κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η οποία λειτουργεί με έναν τρόπο αντιδημοκρατικό, με μονοκομματικές κυβερνήσεις, αυτοδύναμες, από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, όπου το 40% γίνεται 65% στη Βουλή. Αυτό δεν είναι δημοκρατία ακριβώς. Είναι…διαστροφή της δημοκρατίας! Και η Αριστερά, βεβαίως, έχει ευθύνες αλλά όχι αυτές που της καταλογίζουν. Έχει άλλες ευθύνες: Δεν έχει αρθρώσει έναν σύγχρονο αριστερό λόγο. Γενικά η Ευρωπαϊκή Αριστερά το έχει αυτό το πρόβλημα… Κι αυτό, βέβαια, “μεταφράστηκε” και στην κάλπη κατά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση… «Αν δεν αλλάξει ρότα αυτή η Αριστερά, δεν θα εκπροσωπείται στην επόμενη Βουλή! Το 4,7% που πήρε στις τελευταίες εθνικές εκλογές, ήτανε δώρο από τον κόσμο το οποίο δεν το έχει αξιοποιήσει. Και επίσης το 18% που μέτραγε πρόπερσι εξανεμίστηκε από δικά της λάθη. Και σ’ αυτό έχει ευθύνες και ο Αλαβάνος και ο Τσίπρας και τα κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, συνολικά, και του Συνασπισμού. Έχει ευθύνες και το αριστερό ρεύμα και η ανανεωτική πτέρυγα και όλες οι συνιστώσες. Δεν είναι ευθύνες ενός ανθρώπου ή τριών στελεχών ούτε είναι ότι κοντραρίστηκαν ο Αλαβάνος με τον Τσίπρα… Και ερχόμαστε στη Ρόδο. Καταρχάς, με αφορμή τα όσα έγιναν στον Πειραιά όπου εμποδίστηκε η προσέγγιση κρουαζιεροπλοίων, η υποδοχή του Zenith στο λιμάνι της Ρόδου, η οποία εγκωμιάστηκε και από εθνικά ΜΜΕ, ήταν σε πλήρη αντίθεση. Πως το σχολιάζει; «Είναι δύο διαφορετικές…ψυχασθένειες! Η μία είναι ότι σαλτάρουμε και κρεμιόμαστε πάνω στα κρουαζιερόπλοια και τρομάζουμε τους τουρίστες και η άλλη είναι ότι κατεβαίνουμε με τα λουλούδια και με τα καθρεφτάκια, λες και είμαστε ιθαγενείς στα νησιά της γαλλικής πολυνησίας! Υπάρχει και μέση οδός: Αξιοπρεπής ανάπτυξη, ένας τουρισμός αξιοπρεπής και ανταγωνιστικός-που δεν έχουμε. Ωραία, τα λουλούδια και τα καθρεφτάκια και οι χάντρες που μοιράζουμε στους τουρίστες, ως ιθαγενείς, για να μας προτιμάνε, αλλά ο καφές έχει 5 ευρώ ενώ στη Βαρκελώνη έχει 80 λεπτά και έχουμε δέκα-δεκαπέντε μαρίνες, με χιλιάδες νησιά και σε ένα τεράστιο θαλάσσιο μέτωπο. Οι Τούρκοι απέναντι έχουν 250…». Ο κ. Ψαριανός, προφανώς είναι fan της Ρόδου αφού μας λέει ότι την επισκέπτεται από τις αρχές της δεκαετίας του ’70 και δεν θα μπορούσαμε να μην τον ρωτήσουμε ποια είναι η άποψή του για τη Ρόδο του σήμερα… «Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ρόδος, είναι τα ίδια που αντιμετωπίζει η Σαντορίνη, η Κέρκυρα, η Λέσβος, η Κεφαλλονιά. Η Ρόδος και η Κέρκυρα και η Μύκονος και η Κρήτη είναι οι ναυαρχίδες του τουρισμού. Αυτό όμως δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει όλοι και πιστεύουμε ότι αν κάνουμε ακόμα…πεντακόσια ξενοδοχεία, υπερσύγχρονα… Υπάρχουν τουριστικοί προορισμοί που βλέπεις τα ξενοδοχεία, τα σπιτάκια κτλ. και είναι “ζωγραφιστά”. Εμείς δεν είμαστε ακριβώς…ζωγραφιά πλέον. Εγώ που έκανα μια βόλτα μέχρι τη Λίνδο και γύρισα πίσω, είδα πενήντα ξενοδοχεία αποσαρθρωμένα μπετά, κουφάρια παρατημένα, τα οποία έχουν γίνει υπερβάσεις του κώδικα και τους σταμάτησαν. Δεν αρκεί αυτό. Ή πρέπει αυτός που έκανε τις υπερβάσεις, να υποστεί τις συνέπειες και να αποκαταστήσει το τοπίο ή πρέπει να γκρεμίσει το μισό και να ολοκληρώσει το υπόλοιπο. Αυτό δεν το συναντάς σε πολλά μέρη του κόσμου…». Η Ρόδος του ’60 είναι πιο όμορφη από τη Ρόδο του 2010 λέει, όπως και η Μύκονος και καταλήγει λέγοντας: «Είναι ντροπή και μόνο που το σκεφτόμαστε, που το έχουμε κάνει να το σκεφτόμαστε, να γίνεται σύγκριση με την εποχή της Ιταλικής κατοχής που φτιάχτηκαν τα Μνημεία και εμείς δεν μπορούμε ούτε να τα συντηρήσουμε»!