Θεόδωρος-Κωνσταντίνος Βασιλόπουλος-Βουσδούκος: Ο 17χρονος Ροδίτης που εκπροσώπησε τα Δωδεκάνησα στη Βουλή των Εφήβων

Rodiaki NewsRoom

«Να μην σταματήσουμε ποτέ να ονειρευόμαστε» – Το μήνυμα του 17χρονου Έφηβου Βουλευτή

Συνέντευξη στη Στέλλα Παπασάββα

stellapapasav@gmail.com

Με τη φωνή και τη ματιά ενός νέου ανθρώπου που έζησε από κοντά μια μοναδική εμπειρία, ο 17χρονος Θεόδωρος-Κωνσταντίνος Βασιλόπουλος-Βουσδούκος, μαθητής του Μουσικού Σχολείου Ρόδου και Έφηβος βουλευτής για το 2026, μιλά στη «Ροδιακή» για το ταξίδι του στη Βουλή των Εφήβων.

Με υπερηφάνεια για τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα, αλλά και με τη σεμνότητα και την αυθεντικότητα που χαρακτηρίζουν τα παιδιά της νέας γενιάς, περιγράφει τη συγκίνηση, το άγχος, τη χαρά και τις δυνατές φιλίες που γεννήθηκαν μέσα σε λίγες ημέρες. Από τη στιγμή που άκουσε το όνομά του να κληρώνεται για να μιλήσει στην Ολομέλεια, μέχρι τη συγκινητική τελευταία ημέρα, ο Θεόδωρος-Κωνσταντίνος έζησε μια εμπειρία που, όπως ο ίδιος λέει, ήταν ένα «όνειρο ζωής».

Ένα παιδί με όνειρα, στόχους και πίστη στις δυνατότητές του, που εκπροσώπησε τη Ρόδο και τη Δωδεκάνησο με αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια και σήμερα στέλνει στους συνομηλίκους του ένα μήνυμα που αξίζει να ακουστεί: να παραμένουν ο εαυτός τους και να μην σταματούν ποτέ να ονειρεύονται. Γιατί, όπως λέει ο ίδιος, «με κόπο, επιμονή και πίστη στον εαυτό μας, όλα τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα».

Ακολουθεί η συνέντευξη στη «Ροδιακή»:

Πώς προέκυψε η συμμετοχή σας στη Βουλή των Εφήβων;

Η συμμετοχή μου στη Βουλή των Εφήβων ήταν, θα μπορούσα να πω, ένα όνειρο ζωής. Ήθελα να πάρω μέρος από την Α΄ Γυμνασίου και, όταν φέτος έμαθα ότι το σχολείο μας είχε κληρωθεί, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Στην ομάδα του σχολείου συμμετείχαμε 13 παιδιά και κάθε εβδομάδα συζητούσαμε και δραστηριοποιούμασταν γύρω από το θέμα, πραγματοποιώντας εποικοδομητικές συζητήσεις, podcast και διάφορες δράσεις. Η συμμετοχή μου προέκυψε μέσω ψηφοφορίας ανάμεσα στα μέλη της ομάδας του σχολείου και έτσι εκλέχθηκα Έφηβος Βουλευτής για το 2026.

Τι σημαίνει για έναν μαθητή να εκπροσωπεί τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα σε έναν τόσο σημαντικό θεσμό;

Το γεγονός ότι θα εκπροσωπούσα όχι μόνο τη Ρόδο, αλλά και ολόκληρη τη Δωδεκάνησο σε έναν τόσο σημαντικό θεσμό, μου δημιουργούσε, κατά κύριο λόγο, μεγάλη υπερηφάνεια, αλλά και άγχος, καθώς ήθελα το νησί μου να είναι περήφανο για εμένα.

Πώς νιώσατε όταν πληροφορηθήκατε ότι θα είστε ο μοναδικός έφηβος βουλευτής από τη Ρόδο;

Το άγχος μου αυξήθηκε ακόμη περισσότερο όταν έμαθα ότι θα ήμουν ο μοναδικός Έφηβος Βουλευτής από τη Ρόδο, καθώς ένιωσα ότι περισσότερες ευθύνες και προσδοκίες έπεφταν πάνω μου.

Πώς ήταν η εμπειρία να βρίσκεστε ανάμεσα σε 300 νέους από όλη την Ελλάδα;

Όταν έφτασα στην Αθήνα, φοβόμουν να προσεγγίσω κάποιον και να ξεκινήσω μια συζήτηση. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι και οι 300 ήμασταν άγνωστοι μεταξύ μας και ότι κανείς δεν γνώριζε κανέναν.

Η αγάπη που μας έδειξαν από το πρώτο λεπτό είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια. Μας συμπεριφέρονταν σαν γονείς, κάνοντάς μας να νιώθουμε ασφάλεια, άνεση και οικειότητα μαζί τους. Οι φιλίες και οι σχέσεις που δημιουργήθηκαν μέσα σε αυτές τις λίγες ημέρες ήταν κάτι πραγματικά μοναδικό και αξέχαστο.

Ποια στιγμή από αυτές τις ημέρες θα θυμάστε περισσότερο;

Κάτι που δεν θα μπορούσα να παραλείψω είναι μια φράση που μας είπε η πρόεδρος του προγράμματος την πρώτη ημέρα: ότι την τελευταία ημέρα θα βάζαμε όλοι τα κλάματα, όχι μόνο για τις φιλίες που θα δημιουργούσαμε, αλλά και για τους φιλολόγους που ήταν υπεύθυνοι των ομάδων μας και για τα μέλη των σωμάτων ασφαλείας που μας πρόσεχαν. Εκείνη τη στιγμή όλοι γελάσαμε, όμως τελικά ήταν κάτι που πράγματι συνέβη. Την τελευταία ημέρα κλαίγαμε όχι μόνο εμείς, αλλά και οι υπεύθυνοι της ομάδας μας, η υπεύθυνη φιλόλογος κυρία Τέτη Σιδέρη και ο Κωνσταντίνος Μπολότσης από το Σώμα Ασφαλείας.

Πώς αισθανθήκατε όταν κληρωθήκατε να μιλήσετε στην Ολομέλεια μπροστά στον Πρόεδρο της Βουλής και τους βουλευτές;

Στόχος μου ήταν, κυρίως, να μιλήσω στην Ολομέλεια. Όταν άκουσα το όνομά μου, η χαρά μου ήταν πραγματικά απερίγραπτη. Λίγα λεπτά πριν ανέβω στο βήμα, το άγχος ήταν σαν ένας κόμπος στο στομάχι μου. Ωστόσο, χάρη στην κυρία Τέτη Σιδέρη και στην πλήρη υποστήριξη των 60 παιδιών της ομάδας μας, ένιωσα ότι είχα δίπλα μου ανθρώπους που με στήριζαν και με αγαπούσαν. Αυτό ήταν κάτι που δεν περίμενα ποτέ από ανθρώπους που είχα γνωρίσει μόλις τρεις ημέρες πριν.

Τι σημαίνει για εσάς το γεγονός ότι η ομιλία σας ξεχώρισε και έλαβε θετικά σχόλια;

Το γεγονός ότι η ομιλία μου έλαβε θετικά σχόλια με κάνει να νιώθω ιδιαίτερη περηφάνια, καθώς πιστεύω ότι εκπροσώπησα την ομάδα μου με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσα. Το γεγονός αυτό φάνηκε και από τα θετικά σχόλια και την ανταπόκριση των ανθρώπων γύρω μου.

Ποια είναι τα όνειρα και οι στόχοι σας για το μέλλον;

Ο στόχος μου για το μέλλον είναι να περάσω στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών και να ακολουθήσω τον δρόμο της διπλωματίας.

Αν μπορούσατε να στείλετε ένα μήνυμα στους νέους της Ρόδου και των Δωδεκανήσων, ποιο θα ήταν αυτό;

Το μήνυμα που θα ήθελα να στείλω στους νέους και στις νέες της Ρόδου και της Δωδεκανήσου είναι να παραμένουν ο εαυτός τους και να μην σταματήσουν ποτέ να ονειρεύονται. Με κόπο, επιμονή και πίστη στον εαυτό μας, όλα τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.