Κωνσταντίνος Φλώρος: «Η Ελλάδα δεν αλλάζει απλώς πίστα, εισήλθε στο μέλλον με τα F-35»

Rodiaki NewsRoom

Σε μία εφ’ όλης της ύλης συζήτηση για τα εξοπλιστικά που τρέχει η Ελλάδα και για τα F-35, ο επίτιμος Α/ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος ανοίγει τα χαρτιά του στο «ΘΕΜΑ».

Μιλά για τις τουρκικές προκλήσεις και την αναθεωρητική στρατηγική του Ερντογάν, ενώ ανακαλεί κρίσιμες λεπτομέρειες από τις αλλεπάλληλες κρίσεις στο πεδίο τα προηγούμενα χρόνια, όπως και σημαντικές πτυχές από τη συνεργασία του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη για μια σειρά κρίσιμων αποφάσεων.

Αναλυτικά η συνέντευξη του Κωνσταντίνου Φλώρου:

-ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΥΓΕΝΙΔΗΣ: Επί των ημερών σας στο ΓΕΕΘΑ έγιναν τα πρώτα και πιο ουσιαστικά βήματα για την παραγγελία των F-35, τα οποία η χώρα μας θα παραλάβει το 2029. Αλλάζουμε πίστα με αυτό το νέο όπλο;

-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΛΩΡΟΣ: H είσοδος της Ελλάδος και σε αυτό το εμβληματικό πρόγραμμα βασίζεται στο συνολικό 15ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα 2021-34, το οποίο συνετάχθη το 2020-21 επί των ημερών μου, ενεκρίθη από την κυβέρνηση και εν πολλοίς τρέχει και σήμερα, με διαφορετικά ίσως ονόματα και ταμπέλες. Εκείνο το εξοπλιστικό πρόγραμμα απέφερε μέχρι στιγμής αυτά για τα οποία καμαρώνει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, δηλαδή τα Rafale, τις νέες φρεγάτες FDI, τα ελικόπτερα Romeo για το Π.Ν., τα Μ117, τον ταχύ εκσυγχρονισμό των F16 σε Viper, τα Spike NLOS, τα Rampage, τις συλλογές Spice, τις τορπίλες βαρέος τύπου για τα ΥΒ 214, τα ΤΟΜΑ Marder, την αναβάθμιση των Apache, τα Island, τα εκπαιδευτικά αεροσκάφη Μ-346 στο νέο Κέντρο Αεροπορικής Εκπαίδευσης στην Καλαμάτα και άλλα πολλά μικρότερα προγράμματα και υποπρογράμματα - και βεβαίως τις σχεδόν 60 συμφωνίες Εν Συνεχεία Υποστήριξης (FOS) για δεκάδες κύρια μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων με τις οποίες κινείται και δρα μέχρι σήμερα το στράτευμα. Η Πολεμική Αεροπορία, όντως, με την είσοδο στο πρόγραμμα των F-35 από το 2023 εισήλθε στο πολύ κλειστό club των χρηστών αυτού του μοναδικού αεροσκάφους, το οποίο με τα σπάνια χαρακτηριστικά που διαθέτει κυριαρχεί στο πεδίο των επιχειρήσεων. Η επιστολή του 2023 προς τις ΗΠΑ αφορούσε 20+20 (προαίρεση) αεροσκάφη, και ελπίζω ότι θα υλοποιηθεί σύντομα στο μέλλον. Η Πολεμική Αεροπορία λοιπόν δεν αλλάζει απλώς πίστα, εισήλθε στο μέλλον. Απαιτείται άμεσα και παραγγελία των κατάλληλων όπλων φυσικά.

-Γ.ΕΥΓ.: Μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ υπάρχει έντονη ανησυχία ότι η Τουρκία θα πάρει τα F-35. Το θεωρείτε ρεαλιστικό;

-Κ.ΦΛ.: Η Τουρκία ήταν στο πρόγραμμα των F-35 και μάλιστα ως συμπαραγωγός και απεβλήθη το 2019 με απόφαση του Λευκού Οίκου (επί Τραμπ). Προς το παρόν ακούμε πολλές υποσχέσεις και «καλή θέληση» εκ μέρους του προέδρου Τραμπ, όπως ακούσαμε και πέρυσι κατά την επίσκεψη Ερντογάν στην Αμερική. Ομως πρόσφατα υπήρξε ανακοίνωση του State Department ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτε στους περιορισμούς που έχουν επιβληθεί στην Τουρκία. Είναι πολλά και πολύ σοβαρά αυτά που πρέπει να ξεπεραστούν για να σκεφτούν σοβαρά οι ΗΠΑ να επανεντάξουν την Τουρκία στο πρόγραμμα - και αυτά δεν είναι μόνο οι S-400. Η εξάρτηση των τουρκικών τηλεπικοινωνιών από την Κίνα (5G, δικτυοκεντρικές υποδομές και λειτουργίες σε όλη τη χώρα) είναι ένα ίσως μεγαλύτερο πρόβλημα που δεν έχει αναδειχθεί επαρκώς και στο πραγματικό του μέγεθος. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτό που πρέπει να κάνει η Ελλάδα είναι να φροντίζει για τη δική της αμυντική ενδυνάμωση, η οποία θα καθιστά την αποτροπή της έναντι της Τουρκίας καθοριστική, πολλαπλώς «δαπανηρή» και πολύ υψηλού κόστους αν τολμήσει το αδιανόητο. Και το κάνει.

-Γ.ΕΥΓ.: Στην κυβέρνηση ασκείται μια κριτική, κυρίως εκ δεξιών, για υπερεπένδυση στην πολιτική των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία. Εσείς ζήσατε έντονα την περίοδο των... ταραγμένων νερών. Θεωρείτε ότι υπάρχει αφέλεια στο πολιτικό σύστημα ως προς την Τουρκία;

-Κ.ΦΛ.: Η περίοδος κατά την οποία υπήρξα Α/ΓΕΕΘΑ ίσως ήταν η εντονότερη και πλέον μακροχρόνια από πλευράς σοβαρών τουρκικών προκλήσεων. Ουσιαστικά διήρκεσε 3 σχεδόν χρόνια (από τον Μάρτιο του 2020 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023), όταν και εξαιτίας των σεισμών στην Τουρκία ο Ερντογάν άλλαξε τροπάρι. Ουσιαστικά, όμως, η Τουρκία δεν απέστη ούτε κατά κεραίαν από τις απαιτήσεις-αιτιάσεις της (casus belli, αποστρατιωτικοποιήσεις νησιών, κυριότητες νησιών κ.λπ). Τα «ήρεμα νερά» λοιπόν είναι καλό πράγμα για την ειρηνική συμβίωση των δύο κρατών, αρκεί να μην επιφέρουν εκπτώσεις σε βασικά και κυριαρχικά δικαιώματα του ενός εκ των δύο. Η κυβέρνηση διά στόματος πρωθυπουργού το έχει τονίσει κατ’ επανάληψη, το ζήτημα του casus belli ετέθη απερίφραστα και μέσα στην Τουρκία στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και γενικότερα οι τουρκικές αντιδράσεις σε ό,τι κάνει η Ελλάδα στον αμυντικό και διπλωματικό τομέα πρέπει να πείθουν ότι η χώρα μας προχωρεί προσεκτικά μεν, αλλά σταθερά στην επιδίωξη των ζωτικών της συμφερόντων στο πλαίσιο των διεθνών υποχρεώσεών της με γνώμονα την απόλυτη υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος. Συνεπώς, όχι, δεν υπάρχει αφέλεια από πλευράς κυβερνήσεως και πολύ περισσότερο δεν υπάρχει «αφελές ρίσκο», όπως υπήρξε ομολογημένο κατά το παρελθόν.

-Γ.ΕΥΓ.: Ο Ερντογάν κάποτε έλεγε «θα έρθω νύχτα», τα τελευταία χρόνια όμως αυτό υποχώρησε. Μπορεί η ρητορική απειλή και η όξυνση να επανέλθουν;

-Κ.ΦΛ.: Η Τουρκία έχει πάντα την πρωτοβουλία της όξυνσης. Είναι ο επισπεύδων και μπαίνουμε σε κρίση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο - κι αυτό οφείλεται στις παράλογες αιτιάσεις που επαναλαμβάνονται μονότονα. Κατά καιρούς εμπλουτίζονται με συνθήματα και δηλώσεις του Ερντογάν, όπως και στον Εβρο, αλλά και στο Αιγαίο. «Θα έρθουμε μια νύχτα», «θα βομβαρδίσουμε την Αθήνα»... Η Ελλάδα αυτά τα ακούει τακτικά, αλλά όταν η κατάσταση εκτραχύνεται, ξέρουμε πώς να ισορροπήσουμε, όπως το 2020 που φύγαμε νικητές από το πεδίο κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Το στράτευμα μπορεί επιχειρησιακά να απαντά στις τουρκικές αιτιάσεις μέσα στο πλαίσιο και την κατεύθυνση που δίνει η εκάστοτε κυβέρνηση. Αφελείς δεν είμαστε, αν ξαναπροκληθούμε σε τέτοιο επίπεδο ξέρουμε τι θα κάνουμε. Είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Τους πολέμους τους κάνουν οι κυβερνήσεις, οι Ενοπλες Δυνάμεις διεξάγουν τις συρράξεις και τις περατώνουν νικηφόρα.

Διαβάστε περισσότερα στο protothema.gr