Τα λουλούδια στην πόλη

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Πάντοτε έλεγα ότι τα λουλούδια είναι οι πόροι της ζωής. Από αυτά αναπνέουμε, από αυτά αισθανόμαστε, από αυτά χρωματιζόμαστε, από αυτά καλλωπιζόμαστε. Μπορεί να μην είναι χρηστικά, άμεσα παραγωγικά, όμως ευφραίνουν και αγαλλιάζουν την κάθε μας δράση.

Κατεβαίνοντας αρκετά νωρίς το πρωί για την εργασία μου με χαρά αντικρίζω την υδροφόρα του Δήμου να ποτίζει ένα παρτέρι με λουλούδια στην οδό Δημοκρατίας. Δεν αντιστάθηκα.
Κατέβηκα από το μηχανάκι μου και με την άδεια των δύο στελεχών της Δ/νσης Πρασίνου του Δήμου Ρόδου απαθανατίζω τη στιγμή.
Τα λουλούδια του παρτεριού απολάμβαναν τη δροσιά από το ανθρώπινο χέρι για να μπορούν να σταθούν όρθια και «ομιλητικά» στη μεγάλη ζέστη του καλοκαιριού.

Μιλούν τα λουλούδια;
Βεβαίως και μιλούν και βλέπουν!!
Μιλούν στην ψυχή και στο συναίσθημα, πολλές φορές αποκρουστικά προς τον άνθρωπο-καταστροφέα και άλλες, τις περισσότερες όμως ευγενικά και με συμπάθεια συντροφεύουν τον άνθρωπο και τον εμπλουτίζουν.
Βλέπουν τα λουλούδια;
Βεβαίως και βλέπουν και οραματίζονται και κοιμούνται σαν τα νυχτολούλουδα. Στο φως της ημέρας, αστραφτερά και συντροφικά συνεργάζονται με τα άτομα και το βράδυ σαν φίλοι, απολαμβάνουν και αυτά την ησυχία τους και την ηρεμία τους.

Αυτή η μορφή ποίησης ξεδιπλώνεται στα δημόσια πάρκα από τους δημιουργούς, από τους κηπουρούς του Δήμου που συνεχώς βρίσκονται στις «πράσινες» επάλξεις.
Ένα νησί γεμάτο νερά και πράσινο, βουκαμβίλιες και ιβίσκους και έτσι η φροντίδα του πρασίνου είναι επιβεβλημένη και αναζωογονητική.
Ευτυχώς και ο λαμπερός ήλιος του νησιού τροφοδοτεί με ζωή τα λουλούδια και αυτά ακτινοβολούν τη ζεστασιά της Ρόδου.
Η Δ/νση Πράσινου του Δήμου Ρόδου και το προσωπικό της προσφέρουν τον παλμό για μια «άλλη» πόλη, την πόλη της εμορφιάς.

Σήμερα παρά πότε απαιτείται η στροφή προς την αισθητική, την αυθεντική συμπεριφορά, στο νέο τρόπο σκέψης που όλα επικοινωνούν και τοποθετούνται επικουρικά στο πνεύμα της θεώρησης της συνθετότητας, όπου το τοπικό είναι συμπληρωματικό του παγκόσμιου και το παγκόσμιο διαχέεται στο τοπικό σε ελάχιστο χρόνο. Χρειάζεται μια νέα κοινωνική συμφωνία αντίληψης: πολίτη-πόλης.
Το νησί μας επικίνδυνα εξαντλημένο από το τουριστικό άναρχο επεκτατισμό δόμησης αγκομαχά εξαντλώντας τη φέρουσα ικανότητά του. Η λεγόμενη «στροφή αισθητικής» οφείλει να αγγίξει και την πράσινη Ρόδο με τα χαρακτηριστικά του μέτρου και της έντασης που της ταιριάζουν.

Ήπια ανάπτυξη, έργα υποδομής, εναλλακτικός τουρισμός, ενέργεια, διαχείριση λυμάτων-απορριμμάτων, το παραλιακό μέτωπο της πόλης με τη θάλασσα σε πρωτεύουσα θέση, δημόσιος χώρος και πάρκα και τέλος η βιώσιμη κυκλοφορία είναι σειρά θεμάτων που απαιτεί η πράσινη πόλη να βρουν διέξοδο.
Ένα είδος συγκλονιστικής ταινίας είναι τα λουλούδια, γιατί χωρίς αυτά θα μαραζώσουμε...