Ελευθερία Μουρσελλά-Δράκου: Αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η
Ελευθερία Μουρσελλά-Δράκου

Ο τίτλος μιας εκπομπής της κυπριακής τηλεόρασης σχετική με το παιδί, γέννησε στην ψυχή μου διάφορα συναισθήματα.

Αλήθεια! Πόσα «Αν» μπορούν να χωρέσουν στο «Αν» αυτό του τίτλου και ποια ελπίδα; Διαβάζοντας αυτές τις λέξεις με το τόσο βαθυστόχαστο νόημά τους, διάφορες σκέψεις στροβιλίζουν στο μυαλό μου.

Τα παιδιά μας σήμερα βομβαρδίζονται με τόσες ανούσιες εικόνες και συνθήματα που αποβλέπουν να τα οδηγήσουν σ’έναν δρόμο που δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα.
Βέβαια είναι γνωστό ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσάφι.

Ο πόνος και η θλίψη όλων μας που οφείλεται στη μεγάλη καταστροφική πυρκαγιά που βιαστικά άρπαξε το πράσινο χρώμα και σκόρπισε το σταχτί στο νησί μας. Τώρα θυμόμαστε τα λόγια του Ρωμαίου σοφού Ζενέκα: «Οι λύπες είναι φλύαρες. Η οδύνη είναι σιωπηλή».

Αυτή η οδύνη έδωσε τη δύναμη σε άνδρες και γυναίκες και ιδίως στα νιάτα, να ριχτούν με κίνδυνο της ζωής τους και με στόχο να νικήσουν το ανήμερο θεριό, τη φωτιά.

Καθημερινά τα νιάτα βρίσκονται αντιμέτωπα με τις αντιξοότητες της ζωής. Μερικές φορές δεν τα καταφέρνουν γιατί δεν έχουν την απαιτούμενη κρίση λόγω του νεαρού της ηλικίας και την ψυική δύναμη... εδώ πρέπει να τα βοηθήσουμε με την αληθινή αγάπη και τη σωστή συμπαράστασή μας.
«Χρειάζεται γενναιότητα για να είσαι ο εαυτός σου», ελεγε ο Γάλλος φιλόσοφος Ευγένιος Ντελακρουά.

Παιδιά! Μην διστάζετε, τα νιάτα θα σας βοηθήσουν να νικήσετε κάθε δυσκολία.
Άλλωστε όπως έλεγε και ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, «εκείνα τα πράγματα που πληγώνουν, διδάσκουν». Τα λόγια του νομπελίστα ποιητή μας, Οδυσσέα Ελύτη «παιδί μου σε κάθε δυσκολία που σου παρουσιάζεται, κάνε το άλμα σου πιο γρήγορο από το μονοπάτι της φθοράς» είθε να γίνουν κτήμα σου.

Πάρε τ’αγνά υλικά της πίστης μας και της σπουδαίας ελληνικής παράδοσής μας που οι πρόγονοί μας τα κράτησαν στα δύσκολα χρόνια που πέρασαν και μας τα παρέδωσαν. Μ’ αυτά φτιάξε το προζύμι της ζωής σου. Είναι ικανό να σε γνωρίσει το αληθινό νόημα της ζωής σου.

Η σημερινή δύσκολη για όλους μας κατάσταση δυνάμωσε την ελπιδοφόρο κίνηση του εθελοντισμού. Πολλά παιδιά προχωρούν με γνώμονα τα ιδανικά της φυλής μας. Χαιρόμαστε γιατί αρκετά διαπρέπουν σε ήθος και καταξιωμένα τιμούν την Ελλάδα μας, είτε ως επιστήμονες, είτε ως απλοί τίμιοι εργάτες της κοινωνίας. Πάντα στην ψυχή κάθε παιδιού υπάρχει και ο σπόρος του καλού.

Απλώς χρειάζεται ο κατάλληλος χρόνος και η σωστή βοήθεια για να φυτρώσει και να καρποφορήσει. Η αξιοθαύμαστη εθελοντική προσφορά όλων και ιδίως των νέων, μας δυναμώνει την ελπίδα ότι ο τόπος μας θα ξαναβρεί το πράσινο χρώμα της ελπίδας και της ζωής.

«Δεν υπάρχει πιο ανακουφιστικό αίσθημα από την ελπίδα», Μάρκος Τύλλιος Κικέρων.
Είναι το μόνο αντίδοτο για όλους μας. Παιδιά! Βάλτε στόχο τις υψηλές κορυφές της προόδου και ότι είναι αληθινό και ωραίο. Είστε ικανά! Το αποδείξατε. Εμείς θα προσευχόμαστε στην Παναγία μας, τη μητέρα όλων μας τώρα που ο μήνας Αύγουστος τής είναι αφιερωμένος για σας. Συνεχίστε να κάνετε τις καλές πράξεις σας. Η δροσιά τους θα σας αναζωογονήσει. Μόνο αν δειξουμε την αγάπη μας προς τον συνάνθρωπό μας, τότε μόνο θα νιώσουμε πως η ζωή μας είναι αληθινή.

«Αν φυτέψουμε έναν σπόρο αγάπης και γίνει δένδρο, τότε η πράξη μας γίνεται χαρά. Αν το δέντρο δώσει καρπό τότε η χαρά μας γίνεται ευτυχία. Πολλή αγάπη, ίσον πολλή χαρά» Jean de La Fontaine.

«Κάθε σπαρμένη αγάπη γρήγορα ή αργά θ’ ανθίσει» P. Fallero.
Ένα θερμό ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου γιατί παλέψατε με τη φωτιά.