Κοσμάς Σφυρίου: Μία φανταστική οπερέτα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει o
Κοσμάς Σφυρίου

Είπα, να δοκιμάσω, αν με βοηθά η φαντασία μου, για να συνθέσω μια... οπερέτα.

Έτσι άρχισα να φαντάζομαι και να γράφω:

Ήμουν -λέει- μέσα σ’ ένα θέατρο, γεμάτο με 3.000 (περίπου) θεατές, που κάθονταν αμφιθεατρικά και μια σκηνή πολύ άνετη, για να κινείται με ευχέρεια ο πρωταγωνιστής.

Στοιχείο απόλυτα απαραίτητο, γιατί ο πρωταγωνιστής ήταν πολύ κινητικός, με διάθεση αμφίδρομης επικοινωνίας με τους θεατές, κατά τη διάρκεια της... παράστασης.

Οι θεατές -στη μεγάλη πλειοψηφία τους - δεν ήταν οι εκλεκτοί της κοινωνίας της πόλης, όπου βρίσκεται το θέατρο, αλλά οι εκλεκτοί... του πρωταγωνιστή.

Αυτό βολεύει: στο να επικοινωνεί αμφίδρομα ο πρωταγωνιστής και στο να εισπράττει τις επευφημίες - τα ζήτω ! - και τα συνεχή χειροκροτήματα.

Η παράσταση αρχίζει.

Οι θεατές παρακολουθούν με ενδιαφέρον το show, που δίνει ο πρωταγωνιστής, καθώς ερμηνεύει τον ρόλο, που το σενάριο προβλέπει. Χειροκροτούν, του ενισχύουν την αυτοπεποίθησή του και κορυφώνουν τον ερμηνευτικό του οίστρο!

Όλα εξελίσσονται καλά, μέχρι τη στιγμή που ο πρωταγωνιστής εγκαταλείπει το σενάριο της παράστασης. Το αλλάζει.

Αρχίζει τους αυτοσχεδιασμούς, σαν pop star και συχνά απευθύνεται στους θεατές, αναφωνώντας «σας αγαπώ !». Και να τα χειροκροτήματα ! Να οι επευφημίες !

Όμως, παρατηρεί πως κάποιοι θεατές, στην πρώτη γραμμή των καθισμάτων του θεάτρου, δεν τον χειροκροτούν ! Θεωρεί, πως αυτό είναι αδιανόητο. Πώς τολμούν;

Αυτοί δεν ευθυγραμμίζονται με τους άλλους θεατές. Είναι υπονομευτές !

Και κορυφώνει την ερμηνεία του:

— «Ε ! Εσείς οι θεατές, σηκωθείτε όλοι όρθιοι να τους δείτε ! Αυτοί δεν χειροκροτούν !»
Και ω του θαύματος, κάποιος σηκώνεται !

— «Μπράβο σου! Πολύ το εκτιμώ» - λέει.

«Έτσι είστε; Δε σας κάνω εγώ για πρωταγωνιστής; Τότε, να βρείτε άλλον, να τον συγκρίνετε με μένα». Λέει και αναστατώνει τους θεατές. Τι είναι αυτά!

Αυτά δεν είναι στο σενάριο του έργου!

Και ενώ η παράσταση έχει πάρει αυτή την τροπή, εμφανίζεται άλλος πρωταγωνιστής και ζητά, να αναθέσουν σ’ εκείνον τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το πράγμα μπερδεύεται...

— Τι κάνουμε τώρα; Αναρωτιώνται οι θεατές.

— Πώς θα τελειώσει αυτή η παράσταση;

— Μα, αν παραιτηθεί ο πρωταγωνιστής μας, τότε πρέπει οι δημότες της πόλης, ν’ αξιολογήσουν ποιος από τους δυο είναι ο καλύτερος, για να ερμηνεύει το σενάριο μας...

Αλλά, ο πρωταγωνιστής δεν παραιτείται! Στην πραγματικότητα, δεν θέλει αυτή την αξιολόγηση. Αν την ήθελε, ΘΑ ΕΙΧΕ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ! Όμως, δεν το κάνει.

— Μα τότε, γιατί προκαλούσε, φωνάζοντας «βρείτε άλλον, να συγκριθεί με μένα;

— Απλούστατα, για να κερδίσει τις εντυπώσεις, τα χειροκροτήματα, τις ιαχές!
Μην ξεχνούμε, πως πρόκειται για pop star, που χρησιμοποιεί τις πρακτικές των influencers...

— Μα, για ποιον λόγο;

— Γιατί πιστεύει, πως έτσι θα αποκτήσει επιρροή στους δημότες αυτής της πόλης.
Και αφού δεν παραιτήθηκε ο πρωταγωνιστής, η αξιολόγηση δεν προχώρησε και η παράσταση τελείωσε άδοξα!

Ας είναι, περιμένουμε άλλες παραστάσεις, που όμως ν’ ακολουθείται πιστά το σενάριο.