Γιάννης Παρασκευάς: Ο ναός της Ίσιδος

Rodiaki NewsRoom

Γράφει o
Γιάννης Παρασκευάς

Προ ημερών βρέθηκα στην Οπλοθήκη και είχα την τύχη να παρακολουθήσω μια παρουσίαση από την Αρχαιολόγο κ. ΦΑΝΤΑΟΥΤΣΑΚΗ ΧΑΡΑ των ευρημάτων, όσα εχουν απομείνει, από τον ΝΑΟ της ΙΣΙΔΟΣ.

Μια πράγματι, πολύ ενδιαφέρουσα επιστημονική παρουσίαση και ανάδειξη ενός αγνώστου και ξεχασμένου μνημείου.
Ο Ναός βρίσκεται πίσω από το εγκαταλειμμένο κτήριο των ΜΥΛΩΝ, σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό και που η πρόσβαση στον Ναό, είναι προβληματική λόγω των έργων που εκτελούνται.

Είναι ισως ένα τα λίγα απομεινάρια της ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ, της πιο λαμπρής και ένδοξης εποχής του νησιού και της πόλης μας, που για διάφορους λόγους και αιτίες δεν εχει την προβολή που θα της ταίριαζε.

«ΙΣΙΔΑ, αδελφη και γυναίκα του Θεού ΟΣΙΡΙ, που μαζί με τον γιό τους τον ΩΡΟ τη Συμπαντική Τριαδικότητα εκφράζουν.
Αυτή, τον ΡΑ σκότωσε, αυτή εκμαίευσε το όνομά του και Θεό πρώτο, τον ΟΣΙΡΙ έκανε.

Εγώ, η Ίσιδα, είμαι όλα όσα εχουν υπάρξει, όσα υπάρχουν και όσα θα υπάρξουν.
Κανείς θνητός άνθρωπος το πέπλο μου ποτέ δεν αφαίρεσε».

Αυτά τα λόγια, στην είσοδο του ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΟΥ περίλαμπρου Ναού, του αφιερωμένου στη μνήμη της ο επισκέπτης αντίκριζε.
Το περίτεχνο της Θεάς άγαλμα, των πολλαπλών νοημάτων μήνυμα στεφανώνει, την ύπαρξή της την αιώνια υπενθυμίζει, και τη θέση της την κυρίαρχη, στο χθες, το σήμερα και στο αύριο.

Γεννήτορα του κόσμου και του Σύμπαντος τον εαυτό της αναγορεύει και γεννήτορα του ΘΕΪΚΟΥ ΠΑΝΘΕΟΥ.
Θεά Φύση, της γονιμότητας, της παραγωγής και αναπαραγωγής, όλων αυτών που γεννιούνται και πεθαίνουν, μάνα τροφοδότης, προστάτιδα μάνα.

Αυτή τη Θεά των ΑΙΓΥΠΤΙΩΝ επέλεξαν να τιμήσουν οι ΡΟΔΙΟΙ, κτίζοντας Ναό τρίχωρο, στην Θεά αφιερωμένο, χτισμένος στα χρόνια του ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΥ του Α, του επονομαζόμενου ΣΩΤΗΡΑ, δείγμα μείξης πολιτισμών και θρησκειών, δείγμα και απόδειξη τρανή, των στενών σχέσεων ΡΟΔΟΥ και ΑΙΓΥΠΤΟΥ.

Του Ναού τον χώρο, δρόμοι με πέτρες λαξεμένες οριοθετούσαν, την πόλη στου Ναού τα Δυτικά έβλεπες και τη θάλασσα Ανατολικά του αγνάντευες.
Μια σκάλα μονόριχτη, στο βάθος της ΚΡΥΠΤΗΣ σε οδηγούσε, το αρωματικό ευωδίασμα και το ημίφως της κρύπτης, με της Θεάς μάνας, τη λάγνα προτροπή συνταίριαζε.

Στενά δεμένος ο ναός με της πόλης τη σωτηρία, από του ΜΙΘΡΙΔΑΤΗ την πολιορκία.
Μέγας του ΠΟΝΤΟΥ βασιλιάς ο Μιθριδάτης, το 124 π.Χ. τον πατέρα του στο βασίλειο του Πόντου διαδέχτηκε, το κράτος του Βοσπόρου υπέταξε και την υποταγή των ΜΙκρασιατικων πόλεων στόχο του έβαλε.

Σε Σατράπες και άρχοντες απευθύνθηκε, ο ίδιος την ημερομηνία όρισε, εντολή και προτροπή τους έδωσε, όλους τους Ρωμαίους στρατιώτες και πολίτες να εξανδραποδίσουν, άνδρες, γυναίκες και παιδιά άταφους, να αφήσουν και την περιουσία τους μεταξύ τους να διανείμουν.

Οι Ρόδιοι, σύμμαχοι των Ρωμαίων, την εντολή-προτροπή του Μιθριδάτη δεν ακολούθησαν και γη προστασίας η Ρόδος εγινε, για όλους τους Ρωμαίους, που θύματα της μήνης των εξεγερμένων κατοίκων των νησιών έγιναν.
Χωρίς σκέψη δεύτερη, στόλο υπέρτερο των συνήθη δεδομένων προετοίμασε και την εντολή εδωςε κατά της Ρόδου να πλεύσει.

Της Ρόδου τη στάση, προσβολή προσωπική τη θεώρησε... και τον εαυτό του με τον άλλο Πολιορκητη της πόλης, τον Δημήτριο, ταύτιζε.
Των τειχών ο αγώνας σε πολλα επίπεδα εξελισσόταν, οι για την κατάληψη των λιμένων πρώτες προσπάθειες απέτυχαν και στα όρια της πόλης στρατοπέδευσαν, περιμένοντας ενισχύσεις.

Για άλλη μια φορά, οι Ρόδιοι αντίκριζαν μια τεράστια πολιορκητική μηχανή τη λεγόμενη ΣΑΜΒΥΚΗ... στον Μιθριδάτη κάποιοι αυτόμολοι, οι Εφιάλτες ποτέ δεν λείπουν και τον λόφο που ο Ναός του Δία δέσποζε και ασθενής ήταν η προστασία του.
«Την εντολή εδωσε νύχτα αφέγγαρη, με ησυχία τάφου σιγής την επίθεση να ετοιμάσουν και το σήμα των αυτομόλων, που ήταν το άναμμα πυρσών και φλογών στον περίβολο του ναού, την επίθεση να αρχίσουν.

Στο μέρος των τειχών, κοντά στον ναό της Ίσιδος τη ΣΑΜΒΥΚΗ μετέφεραν που πλήθος πλοίων τη συνόδευαν.
Οι υπερασπιστές της πόλης με πυρφόρα βέλη κατά των πλοίων έβαλαν, των βελών και ακοντίων το πλήθος του Ηλίου το φως εκάλυπτε.

Το πυρ που κατά της ΣΑΜΒΥΚΗΣ οι Ρόδιοι εκτόξευαν, από τον περίβολο του Ναού της Ίσιδος, από τη ΘΕΑ ο Μιθριδάτης πίστεψε πως προερχόταν και φοβούμενος τη μήνη της θεάς και απελπισμένος την πολιορκία έλυσε και αποχώρησε.
Με αυτό το ιστορικό γεγονός και με τη σωτηρια της πόλης η ΘΕΑ ΙΣΙΔΑ συνδέεται με την πολη και οι κάτοικοί της την τιμούσαν και τη σέβονταν.

Το πολυπολιτισμικό περιβαλλον που διαμόρφωσε ο Μ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ με την πολιτική που ακολούθησε θεωρώ, πως ίσως είναι αυτό η αιτία για την εμφάνιση Αιγυπτιακών θεοτήτων στα νησιά και τις πόλεις των παραλιών.
Ελπίζω, μια κάποια στιγμή, να γίνει η ολοκλήρωση των εργασιών και η ανάδειξη του μνημείου.

Καιρός είναι να δοθεί μια απάντηση για την τύχη του ΚΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΜΥΛΩΝ, εκτός και αν περιμένουμε να γκρεμιστεί από τον χρονο.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Η περιγραφή των γεγονότων, του ΝΑΟΥ και της ΚΡΥΠΤΗΣ είναι από το βιβλίο του Γιάννη Παρασκευα με τον τίτλο «ΡΟΔΙΩΝ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ, Ελληνιστικό Έπος - η Ελληνιστική ακμή της πόλης»

Το βιβλίο είναι εκδόσεων ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ, διατίθεται στα βιβλιοπωλεία και η παρουσίασή του θα γίνει μετά τις Ευρωεκλογές.