Ελελυθερία Μουρσελλά-Δράκου: Είθε η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον μας να ριζώσει στην καρδιά μας

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η
Ελευθερία Μουρσελλά-Δράκου

Χριστέ μου!

Διαβαίνοντας το στενό και ανηφορικό μονοπάτι της ζωής μου, παίρνω δύναμη ακολουθώντας τα δικά Σου χνάρια, για να βαστώ σωστά τα βάρη του πλησίον μου.

Η αγάπη είναι η πρώτη και βασική αρχή του Χριστιανισμού. Η πρώτη μας αγάπη ανήκει στον Θεό και Πατέρα μας. Ακολουθεί η αγάπη προς τον πλησίον μας. Ν’ αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα φυλής, γλώσσας και θρησκείας.

Πρώτος ο Χριστός με τη ζωή του εφάρμοσε την αγάπη. Μάλιστα μας ζητά ν’ αγαπάμε και τους εχθρούς μας.

Αυτό είναι το δυσκολότερο σημείο της αρετής.

Ο Γκάντι έλεγε: «Αυτό το κάνουν μόνο οι δυνατοί , οι γενναίοι και οι τολμηροί». Είναι δυσκολοανέβαστο το μονοπάτι της αγάπης. Πάντα σε κάθε προσπάθειά μας κάτι παρεμβαίνει και συνεχώς αγωνιζόμαστε για να το ανεβούμε. Δεν είναι σωστό να βλέπουμε τον διπλανό μας να υποφέρει και να μην απλώνουμε το χέρι για να τον ανακουφίσουμε.

Τα ρήματα αγαπώ και βοηθώ είναι από τα πιο ωραία ρήματα.

«Τρεις είναι οι μαγικές δυνάμεις που δίνουν σωστό νόημα στη ζωή μας. Αυτές είναι: η φαντασία, η θέληση και η αγάπη».

«Μια καλή ζωή είναι αυτή που εμπνέεται από την αγάπη και καθοδηγείται από τη γνώση», Μπερνάρντ Ρόσι.

«Όσο γνωρίζεις πιο καλά, τόσο αγαπάς πιο πλέρια. Όσο και πιο πολύ αγαπάς και πιο πολύ γνωρίζεις», Κ. Παλαμάς.

«Όταν ένα χαμόγελο ανθίζει στα πονεμένα χείλη του πλαϊνού μας που υποφέρει τότε η καλή μας πράξη ομορφαίνει τη ζωή μας. Το χαμόγελο που χαρίζεις φωτίζει πρώτα το δικό σου πρόσωπο. Η αγκαλιά είναι πιο ζεστή όταν δίνεται σε ανθρώπους που τους λείπει. Τα χαρίσματα που σου δίνει ο Θεός ανθίζουν μόνο όταν ποτίζονται με το νερό της αγάπης», Μοναχή Τερέζα.

«Ο άλλος ο διαφορετικός δεν είναι πάντα αντίπαλος και εχθρός μας. Εμείς ορθώνουμε το χριστιανικό μήνυμα της αγάπης χωρίς να ζητάμε να το αποδεχτεί. Εμείς το διατυπώνουμε σωστά με τον λόγο, τη σιωπή και το έργο μας. Τ’ άλλα είναι στα χέρια του Θεού», Αναστάσιος Αλβανίας.

Δυστυχώς, ζούμε στην εποχή της αμφισβήτησης των αξιών: Υπερέχει ο ατομικισμός.

Οι τρανοί της γης ας κάνουν νόμο την αγάπη και ας την αφήσουν να κυβερνήσει.

Αμέσως θα γίνει το ποθητό θαύμα. Να σωθεί η ανθρωπότητα που τόσο υποφέρει.

Αβάσταχτος είναι ο πόνος μας όταν βλέπουμε παιδιά και γέρους να υποφέρουν.

Αιτία αυτής της σκληρής εικόνας είναι η υπερηφάνεια και η αχαλίνωτη απόκτηση υλικών αγαθών.

Όμως, η ελπίδα πάντα θα ζει. Μας την προσφέρουν όσοι και όσες έκαναν πράξη την αγάπη που μας δίδαξε ο Χριστός.

Η αύρα τους πλανιέται και μας εμπνέει. Κατόρθωσαν να διαλύσουν την πνευματική ομίχλη και να ζωντανέψουν τη δύναμη της ψυχής μας για μία καλύτερη ζωή. Τρανό παράδειγμα για την αγάπη προς τον πλησίον μας είναι η παραβολή του «Καλού Σαμαρείτη».

Ας χαρίσουμε ένα ζεστό χαμόγελο στους ανθρώπους που υποφέρουν· γιατί είναι αδέλφια μας.

Μόνο έτσι το φως του Χριστού θα νικήσει το σκοτάδι. Η αληθινή χαρά θα μας δυναμώσει, ώστε να συνεχίσουμε το δύσβατο μονοπάτι της ζωής μας.

«Τα λάθη είναι μεγάλα, όταν η αγάπη είναι μικρή», Ανώνυμος.

«Το ν’ αγαπάς κάποιον που υποφέρει είναι σαν αν βλέπεις το πρόσωπο του Θεού», Βίκτωρ Ουγκώ.