Μ. Κολεζάκης: Ηγούμενοι της Ιεράς Μονής Πανορμίτου

Rodiaki NewsRoom

Γράφει o Μανώλης Κολεζάκης
emmanuelnkolezakis@gmail.com

Νεόφυτος Α’-Κάλλιστος Α’ (1775-1793)- (1777-1785)
Αδελφοί Κακακιοί.
Ο πρώτος ηγούμενος στη νεότερη ιστορία του Πανορμίτου είναι ο Νεόφυτος Α’ που διορίσθηκε από τους Συμαίους τον Οκτώβριο του 1775 και από τον Μάρτιο του 1777 συνηγούμευσε με τον αδελφό του Κάλλιστο Α’. Από την εποχή του Νεόφυτου Α’, η Μονή χρηματοδοτούσε τη Σχολή της Αγίας Μαρίνας μέχρι την παύση της λειτουργίας της.

Νεόφυτος Β’ (1794-1838)
Φοίτησε στην Πατμιάδα και στη Σχολή της Αγίας Μαρίνας. Εχρίσθη μοναχός τον Δεκέμβριο του 1793 και ηγούμενος τον Ιανουάριο του 1794. Το 1832 εδιώχθη από τους Συμαίους. Τελικά γλίτωσε προσφεύγοντας στην Κύπρο. Η καταδίωξη του Νεόφυτου Β’ επίσπευσε τον θάνατό του, στις 20 Νοεμβρίου 1838, σε ηλικία 83 ετών.

Ιερόθεος Α’ (1839-1860)
Γεννήθηκε στη Σύμη το 1765 το 1766 και ο πατέρας του λεγόταν Φώτιος Μαρκονής. Το 1834 εκλήθη στη Σύμη, από όπου είχε φύγει το 1805, για να αναλάβει τη διεύθυνση της Ελληνικής Σχολής. Το 1839 μετά τον θάνατο του Νεόφυτου Β’, εκλήθη να αναλάβει ηγούμενος. Κάλεσαν μάλιστα και τον αδελφό του Μιχαήλ να τον βοηθάει. Έτσι ανέλαβε ηγούμενος χωρίς να ιερωθεί. Σύμφωνα, όμως, με τον κανονισμό της Μονής, ο Ιωάννης ιερώθηκε με το όνομα Ιερόθεος. Κοιμήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1860 και ο αδελφός του το 1868.

Μακάριος Α’ (1860-1866)
Διαδέχθηκε τον Ιερόθεο Α’, Συμαίος Εφημέριος της Αγίας Φωτεινής. Αποσύρθηκε το 1866 στο Άγιο Όρος.

Νίκανδρος (1866-1872)
Γεννήθηκε στη Σύμη το 1786. Το 1839 μαθήτευσε κοντά στον Θεόφιλο Καΐρη και από το 1835, ανέλαβε τη διεύθυνση του Γυμνασίου Χίου. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1852, ο Νίκανδρος έγινε ηγούμενος στο Μοναστήρι της Παναγίας Τσαμπίκας στη Ρόδο. Το 1866 έγινε ηγούμενος στη Μονή Πανορμίτου και έμεινε μέχρι το 1872, οπότε παραιτήθηκε και γύρισε στη Ρόδο όπου πέθανε στις 23 Απριλίου του 1873 σε ηλικία 87 ετών.

Ησαΐας (1874-1878)
Έγινε ηγούμενος τον Ιούνιο του 1874, καταγόταν από την Όλυμπο της Καρπάθου. Κοιμήθηκε στη Μονή Πανορμίτου στις 28 Οκτωβρίου 1878.

Μακάριος Β’ (1879-1890)
Νισυριακής καταγωγής έγινε ηγούμενος στις 18 Μαΐου 1879.
Κοιμήθηκε σε ηλικία 70 ετών τον Ιούλιο του 1890.

Γρηγόριος (1892-1893)
Συμαίος στην καταγωγή ανέλαβε στις 14 Ιανουαρίου 1892. Πέθανε μόλις 64 ετών στις 31 Δεκαμβρίου 1893.

Ιγνάτιος (1896-1918)
Αστυπαλίτης στην καταγωγή, έγινε ηγούμενος στις 13 Ιουλίου 1896. Στη θητεία του έγιναν στο Μοναστήρι πολλά και αξιόλογα έργα (νέα κελιά κ.λπ). Κοιμήθηκε το 1918, οπότε ανάλαβε τοποτηρητής ο Συμαίος Γιάγκος Βογιατζής.

Τοποτηρητής Μακάριος Γ’ (1920-1924)
Το 1920 ανέλαβε τοποτηρητής της Μονής Πανορμίτη ο Αρχιμανδρίτης Μακάριος Μπάρδας, Συμαίος. Το 1922 πραγματοποιησε περιοδεία στην Αίγυπτο, από όπου γύρισε με 60.000 λιρέττες. Έτσι έγινε το Πανορμίτειο Γυμνάσιο. Το 1924 παραιτήθηκε από τον Πανορμίτη και ανέλαβε το 1934 ηγούμενος της Μονής Ρουκουνιώτου και το 1939, αρχιερατικός Επίτροπος Σύμης. Κοιμήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1945 σε ηλικία 73 ετών.

Τοποτηρητής Γεράσιμος (Σμυρνάκης) (1925-1926)
Τοποθετήθηκε το 1925, μετά την παραίτηση του Μακαρίου και έμεινε ως το 1926.

Τοποτηρητής Σωφρόνιος (1926-1932)
Κατά κόσμον Σταύρος Κρητικός, ο Συμαίος Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος ανέλαβε από το 1926 ως το 1932. Μετά το 1932 ως τον θάνατο του (1947) υπηρέτησε ως Εφημέριος της Ελληνικής Κοινότητας Γρενόβλης.

Χρύσανθος (1933-1944)
Ροδιακής καταγωγής από το χωριό Καλαβάρδα. Εκτελέσθηκε από τους Ιταλούς στις 11 Φεβρουαρίου 1944, μετα την αποκάλυψη ότι έκανε το Μοναστήρι κέντρο της συμμαχικής κατασκοπείας. Μετά την απελέυθερωση χρημάτισε τοποτηρητής της Μονής ο Συμαίος Σωτήριος Χατζηηλίας, και στη συνέχεια, ο Ρόδιος Ευγένιος Χαλκιάς (1946) και τέλος, ο ιερέας από την Κρεμαστή, Βασίλειος Παπανικολάου και ο Αστυπαλίτης Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Στελλίδης.

Ιερόθεος Β’ (1953-1973)
Κρητικής καταγωγής. Χρημάτισε ηγούμενος στην περίοδο της μεγαλύτερης οικοδομικής αναπτύξεως της Μονής, οπότε ανεγέρθηκαν τα συγκροτήματα Κυπραίου τα διαμερίσματα Καντούνια κ.λπ.

Τοποτηρητής Γεώργιος Καβαλιώτης (Μάιος1974-Ιανουάριος 1975)
Οικονόμος, μικρασιατικής καταγωγής.

Ηγούμενος Δημήτριος Μπίφης (Οκτώβριος 1975-Μάρτιος 1976)
Ιερομόναχος, από το κλίμα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Ηγούμενος Κύριλλος (1976-1983;)
Προερχόταν από το κλίμα του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Στις μέρες του συνεχίστηκε η οικοδομική δραστηριότητα του Μοναστηριού.

Ηγούμενος Γαβριήλ Μαργαρίτης (1983-2006)
Ένα ολοζώντανο καί διαχρονικό πρότυπο ἀγάπης καί ἀρετῆς – χωρίς καμία ἀμφιβολία - ἀποτελεῖ αὐτή ἡ σεβασμία μορφή, πού ἔζησε καί ἔδρασε ἀθόρυβα μά οὐσιαστικά, ἐπί ἐξῆντα ὁλόκληρα χρόνια στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ταξιάρχου Μιχαήλ τοῦ Πανορμίτου. Ὁ π. Γαβριήλ, κατά κόσμον Γεώργιος Μαργαρίτης, γεννήθηκε στη Σύμη, στίς 15 Ἰανουαρίου 1925 ἀπό εὐσεβεῖς γονεῖς, τόν Νικόλαο ἀπό τη Σύμη καί τη Μαρία τό γένος Ζαννετῆ πού καταγόταν ἀπό τη Σάμο. Ὁ ἴδιος ἄφησε τόν μάταιο τοῦτο κόσμο τήν 3η Ἀπριλίου τοῦ 2006. Ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ, στά 82 του χρόνια, ἔχοντας συμπληρώσει 60 ὁλόκληρα ἔτη ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς στήν Ἱερά Μονή τῆς μετανοίας του, καί παράλληλα στίς χιλιάδες τῶν ἀνθρώπων πού καταφεύγοντας σέ τοῦτο τό γαλήνιο λιμάνι τῶν ψυχῶν, εἶχαν τήν εὐλογία νά γνωρίσουν τόν χαρισματικό αὐτόν Ποιμένα.

Ιερόθεος Κοενάκης (2006-2018)
Εγεννήθη στη Σύμη τη 10η Απριλίου 1944, όπου και παρακολούθησε τα πρώτα του μαθήματα. Ο μακαριστός Μητροπολίτης Ρόδου Απόστολος Διμέλης τον χειροτόνησε Διάκονο, Αρχιμανδρίτη, πνευματικό –Εξομολόγο.
Ο Αρχιμανδρίτης Ιερόθεος Κοενάκης υπήρξε ένας ανιδιοτελής, έντιμος, με καθαρότητα βίου, ένας ομολογητής, αληθινός φίλος του Χριστού. Από το 2006 μέχρι το 2018, για 12 χρόνια, διετέλεσε ηγούμενος της Ιεράς Μονής με ταπείνωση και αυταπάρνηση.

Ηγούμενος Αντώνιος Πατρός 2018-σήμερα)
(Το υλικό αντλήθηκε από τα βιβλία των Ι.Μ. Χατζηφώτη, «Η Ιερά Μονή Πανορμίτου Σύμης» και Μ. Σκευοφύλακος «Ο Πανορμίτης και η Περιώνυμη Μονή του»).