Αμαλία Μουστάκη: Σαββόπουλος: Η φωνή μιας νεολαίας που αμφισβήτησε

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η Αμαλία Μουστάκη

Για εκδρομείς του Εξήντα μιλούσε ο Σαββόπουλος, και μας έβαζε να σκεφτούμε. Όσους έζησαν τα «σίξτις» κι όσους δεν τα ζήσαμε, μα παραδόξως τα νοσταλγούμε, με ένταση. Το πνεύμα του, το περίφημο πνεύμα των «σίξτις», διεμβόλισε και τη δική μου νιότη, και με τα τραγούδια του σφράγισε σε μεγάλο βαθμό την αισθητική μου.

Με τα τραγούδια του, αλλά όχι μόνο μ' αυτά. Πιο πολύ με τις μυθολογίες και τα άνθη της τέχνης του. Και πιο πέρα ακόμη, με το ντύσιμο, με το στυλ, με τις ιδέες, με την επαναοικειοποίηση της παράδοσης – σαν τον Καραγκιόζη –, με τις μπουάτ και τα "Κύτταρά" του. Με όλα αυτά, με τα οποία ο ίδιος συνέθεσε μια νέα γενική διάνοια και οι ακροατές του συναποτέλεσαν το νέο ιστορικό υποκείμενο της μεταπολίτευσης. Η νεολαία, οι φοιτητές, οι περιθωριακοί – αλλά όχι πάρα πολύ –, οι ελευθεριάζοντες – αυτό λίγο πιο πολύ.

Φορείς, τελετάρχες και φαν του Σαββόπουλου ήταν δυνητικά όλοι – αρκεί να είναι ή να νιώθουν νέοι. Ο χιπισμός και το κουλ στυλ ανακατεύτηκαν με ταγάρια και αξύριστες γάμπες, τα μαυροντυμένα φρικιά των αθηναϊκών συνοικιών συγχρωτίστηκαν στο Κύτταρο με μοντερνοέξαλλα επαρχιωτάκια.

Όλοι μαζί, μπουκωμένοι τυπική ελευθερία, μετά το '74, αναζητούσαν και την άλλη, τη βαθύτερη ελευθερία, την υπερβατική, την απόλυτη. Μια νεολαία, απείθαρχη, μη λενινιστική, μπολιασμένη με μαγιάτικο πνεύμα αμφισβήτησης, με ειρωνεία και υπαρξισμό, έμπαινε με φόρα στη δεκαετία του '80 και επιδιδόταν στη βακχεία που κληροδοτούσαν τα περίφημα «σίξτις» της Ευρώπης και της Αμερικής, ξεθυμασμένα έστω στα καθ' ημάς.

Αργότερα, θα ερχόταν ο γιάπικος υλισμός των ’90s να σαρώσει ψευδαισθήσεις και να στείλει πολλούς φαν του Σαββόπουλου – για κάποιους ακόμη και τον ίδιο – στον κυνισμό, στο χυδαίο βόλεμα, στις new age δοξασίες και όλους μαζί στην ιδιώτευση. Στις παλίρροιες των ιδεών δεν υπάρχουν πολλοί κερδισμένοι. Μέχρι τότε όμως, Ζήτω το ελληνικό τραγούδι!

Δεν ξέρω αν ο Σαββόπουλος ήταν η βασιλική οδός για τη μουσική. Ξέρω μόνο πως πυρπόλησε τους νέους. Κι αυτό ήταν αρκετό.