Ρόδος: Ο Μάριος Σπυρίδης δίνει νέα μορφή στην παράδοση και ετοιμάζεται για τη Μάλτα

Μιχάλης Μαστής

Με αφετηρία τις γεύσεις των Δωδεκανήσων και την επιθυμία να τις προσεγγίσει με τη δική του ματιά, ο 23χρονος Ροδίτης Μάριος Σπυρίδης ετοιμάζεται να εκπροσωπήσει την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου στον διεθνή διαγωνισμό European Young Chef Award 2026. Τα παραδοσιακά γιαπράκια και η σύγχρονη δημιουργία του, «THRIA³», θα τον συνοδεύσουν στη Μάλτα, σε μια εμπειρία που περιμένει με ενθουσιασμό, άγχος και αίσθημα ευθύνης απέναντι στον τόπο του.

Η μαγειρική μπήκε στη ζωή του από τα παιδικά του χρόνια, μέσα από τη δουλειά των γονιών του. Παρότι εκείνοι προσπάθησαν αρχικά να τον αποτρέψουν, γνωρίζοντας τις δυσκολίες του επαγγέλματος, το δικό τους πάθος έγινε η αφορμή για να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Η φοίτηση στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου, η καθημερινή εμπειρία στην κουζίνα και η καθοδήγηση έμπειρων επαγγελματιών τον βοήθησαν να κάνει τα πρώτα του βήματα και να φτάσει σήμερα στην ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Στη συνέντευξή του στη «Ροδιακή», ο Μάριος Σπυρίδης μιλά για την προετοιμασία του, εξηγεί την ιδέα πίσω από τις τρεις εκδοχές των γιαπρακιών και τη χρήση του λεοντόψαρου και περιγράφει τις απαιτήσεις που αντιμετωπίζει ένας νέος μάγειρας. Μοιράζεται, ακόμη, το όνειρό του να δημιουργήσει κάποτε ένα δικό του εστιατόριο, με καλά προϊόντα και γεύσεις του τόπου μας. Πριν από το ταξίδι στη Μάλτα, η υπόσχεσή του παραμένει απλή: να δουλέψει όσο μπορεί και να εκπροσωπήσει τα νησιά με σεβασμό.

Μάριε, είσαι μόλις 23 ετών και ετοιμάζεσαι να εκπροσωπήσεις το Νότιο Αιγαίο σε έναν σημαντικό ευρωπαϊκό διαγωνισμό γαστρονομίας. Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτή την ευκαιρία και τι σημαίνει για εσένα προσωπικά;

Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για μένα να εκπροσωπώ τον τόπο μου σε έναν τέτοιο διαγωνισμό. Είναι μια σημαντική ευκαιρία να δείξω τη δουλειά μου, αλλά και να γνωρίσω νέους μάγειρες και διαφορετικές κουλτούρες. Σίγουρα υπάρχει άγχος, αλλά κυρίως ανυπομονώ να ζήσω αυτή την εμπειρία και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Πώς μπήκε η μαγειρική στη ζωή σου; Ήταν ένα παιδικό όνειρο ή κάτι που ανακάλυψες μεγαλώνοντας;

Η μαγειρική ήταν πάντα μέσα στη ζωή μου, αφού και οι δύο γονείς μου ασχολούνται επαγγελματικά με αυτή. Μεγάλωσα βλέποντας από κοντά τη δουλειά τους και το πάθος τους για το φαγητό. Στην αρχή, μάλιστα, προσπάθησαν να με αποτρέψουν, γιατί γνώριζαν τις δυσκολίες του επαγγέλματος. Τελικά, όμως, αυτό που έβλεπα σε εκείνους με έκανε να θέλω να ακολουθήσω τον ίδιο δρόμο.

Είσαι απόφοιτος της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου. Πόσο σημαντική ήταν η φοίτησή σου στη σχολή για την επαγγελματική σου εξέλιξη και ποιοι άνθρωποι σε βοήθησαν να κάνεις τα πρώτα σου βήματα;

Η σχολή μού έδωσε τις βάσεις για να ξεκινήσω και να καταλάβω καλύτερα τι απαιτεί το επάγγελμα. Στη συνέχεια, η εμπειρία στην κουζίνα ήταν εξίσου σημαντική, γιατί εκεί μαθαίνεις στην πράξη και αντιμετωπίζεις τις πραγματικές απαιτήσεις της δουλειάς. Το πρώτο μου επαγγελματικό βήμα ήταν στο Eden Roc Resort στη Ρόδο, όπου εργάζομαι μέχρι και σήμερα. Στην πορεία, σημαντικό ρόλο έχουν παίξει οι μέντορές μου, Johannes Άλτα και Μιχάλης Γεράκης, καθώς και ο executive chef μου, Αθανάσιος Σβανάς, που με έχουν βοηθήσει με τη στήριξη, τις γνώσεις και τις συμβουλές τους.

Πώς προέκυψε η επιλογή σου να εκπροσωπήσεις την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου στον διαγωνισμό European Young Chef Award 2026; Ποια διαδικασία ακολουθήθηκε και πώς έμαθες ότι θα είσαι εσύ ο εκπρόσωπος των νησιών μας;

Η συμμετοχή προέκυψε μέσα από τη διαδικασία επιλογής της Λέσχης Αρχιμαγείρων Δωδεκανήσου και Κυκλάδων για την εκπροσώπηση της περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Για μένα ήταν μια πολύ όμορφη εξέλιξη και μια ευκαιρία που ήθελα να αξιοποιήσω. Όταν έμαθα ότι θα είμαι εγώ ο εκπρόσωπος, ένιωσα μεγάλη χαρά, αλλά και ευθύνη, γιατί δεν εκπροσωπώ μόνο τον εαυτό μου, αλλά και τον τόπο μου. Είναι κάτι που θέλω να τιμήσω με την προσπάθειά μου.

Επέλεξες να παρουσιάσεις τα παραδοσιακά γιαπράκια, ένα φαγητό βαθιά συνδεδεμένο με τη γαστρονομία των Δωδεκανήσων. Γιατί επέλεξες τη συγκεκριμένη συνταγή και τι αναμνήσεις ή προσωπικά βιώματα συνδέονται με αυτή;

Επέλεξα τα γιαπράκια γιατί είναι ένα πιάτο που εκφράζει την παράδοση του τόπου μας. Ήθελα να παρουσιάσω κάτι που να έχει σχέση με τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα, αλλά να μπορώ να το προσεγγίσω και με τον δικό μου τρόπο. Για μένα, έχει σημασία να μην ξεχνάμε τις συνταγές με τις οποίες μεγαλώσαμε και να βρίσκουμε τρόπους να τις εξελίσσουμε, χωρίς να χάνουν αυτό που τις κάνει ξεχωριστές.

Η σύγχρονη δημιουργία σου ονομάζεται «THRIA³». Τι ακριβώς κρύβεται πίσω από αυτή την ονομασία και πώς κατάφερες να μετατρέψεις ένα παραδοσιακό φαγητό σε μια σύγχρονη γαστρονομική πρόταση;

Το «THRIA³» βασίζεται στην ιδέα των τριών διαφορετικών παρουσιάσεων των γιαπρακιών, με φύλλο λάχανου, κρεμμύδι και αμπελόφυλλο. Η ονομασία «Thria» συνδέεται με την αρχαία ελληνική παράδοση των παρασκευών που τυλίγονται σε φύλλα, ενώ το τρία αναφέρεται στις τρεις εκδοχές του πιάτου. Κράτησα κοινά στοιχεία, όπως το ρύζι, αλλά έδωσα διαφορετικό χαρακτήρα σε κάθε παρουσίαση, χρησιμοποιώντας σύγχρονες τεχνικές. Ήθελα το αποτέλεσμα να είναι διαφορετικό στην εμφάνιση, αλλά να παραμένει συνδεδεμένο με την αρχική ιδέα των γιαπρακιών.

Στη δημιουργία σου συνδυάζεις την αρχαία ελληνική παράδοση, τον μύθο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τη σύγχρονη γαστρονομία. Πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα και ποια ιστορία θέλεις να αφηγηθείς στους Ευρωπαίους κριτές μέσα από το πιάτο σου;

Ήθελα το πιάτο να έχει μια σύνδεση με την ιστορία και την παράδοσή μας, αλλά ταυτόχρονα να δείχνει τον τρόπο που σκέφτομαι εγώ ως νέος μάγειρας. Η αρχαία ελληνική αναφορά και η σύνδεση με τον Μέγα Αλέξανδρο δίνουν ένα επιπλέον νόημα στην ιδέα. Αυτό που θέλω να δείξω στους κριτές είναι ότι η παράδοση δεν χρειάζεται να μένει ίδια για πάντα. Μπορούμε να την εξελίσσουμε και να παρουσιάζουμε κάτι καινούργιο, χωρίς να ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της συνταγής σου είναι η χρησιμοποίηση του λεοντόψαρου, ενός ξενικού είδους που έχει εξαπλωθεί στις θάλασσές μας. Γιατί επέλεξες αυτό το ψάρι και πώς μπορεί η μαγειρική να συμβάλει στην αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προβλημάτων;

Επέλεξα το λεοντόψαρο γιατί ήθελα να χρησιμοποιήσω ψάρι και με ενδιέφερε το γεγονός ότι πρόκειται για ένα ξενικό είδος που έχει εξαπλωθεί στις θάλασσές μας. Θεώρησα ότι θα ταίριαζε στο πιάτο μου και θα έδινε κάτι διαφορετικό στη γεύση. Πιστεύω ότι η μαγειρική μπορεί να βοηθήσει, δίνοντας αξία σε τέτοιες πρώτες ύλες και κάνοντας τον κόσμο να τις γνωρίσει καλύτερα. Φυσικά, δεν λύνει από μόνη της ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα, αλλά μπορεί να αποτελέσει μέρος της προσπάθειας.

Στο πλευρό σου βρίσκονται έμπειροι επαγγελματίες της γαστρονομίας, όπως ο Θανάσης Σβανάς, ο Johannes Άλτα και ο Μιχάλης Γεράκης. Πόσο σημαντική είναι η καθοδήγησή τους και ποια είναι η πιο ουσιαστική συμβουλή που σου έχουν δώσει;

Η καθοδήγησή τους είναι πολύ σημαντική για μένα, γιατί έχουν εμπειρία και μπορούν να δουν πράγματα που ίσως εγώ δεν έχω προσέξει. Με έχουν βοηθήσει στην προετοιμασία και μου έχουν δώσει χρήσιμες συμβουλές. Αυτό που κρατάω περισσότερο είναι ότι πρέπει να δουλεύω με συνέπεια, να ακούω όσα έχω να μάθω και να εμπιστεύομαι τη δουλειά μου. Στο τέλος, χρειάζεται να παρουσιάσω κάτι που να με εκφράζει πραγματικά.

Είσαι ένας νέος άνθρωπος που επέλεξε να ακολουθήσει ένα απαιτητικό επάγγελμα, με πολλές ώρες εργασίας και έντονο ανταγωνισμό. Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει σήμερα ένας νέος μάγειρας στη Ρόδο και τι θα συμβούλευες ένα παιδί που ονειρεύεται να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο;

Είναι ένα επάγγελμα που απαιτεί πολλές ώρες, υπομονή και αρκετές θυσίες. Πρέπει να είσαι έτοιμος να δουλέψεις σκληρά, να κάνεις λάθη και να μαθαίνεις συνεχώς. Στη Ρόδο υπάρχουν ευκαιρίες λόγω του τουρισμού, αλλά οι απαιτήσεις στις κουζίνες είναι μεγάλες και χρειάζεται επιμονή για να εξελιχθείς. Σε ένα παιδί που θέλει να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο θα έλεγα να το κάνει αν πραγματικά το αγαπάει, να μη βιάζεται να τα μάθει όλα και να μη σταματά να προσπαθεί.

Αν μπορούσαμε να κοιτάξουμε δέκα χρόνια μπροστά, πού θα ήθελες να βρίσκεται ο Μάριος Σπυρίδης επαγγελματικά; Ονειρεύεσαι ένα δικό σου εστιατόριο, μια διεθνή καριέρα ή να δημιουργήσεις κάτι ξεχωριστό στον τόπο σου; Και, λίγο πριν ταξιδέψεις στη Μάλτα, τι θα ήθελες να υποσχεθείς στους Ροδίτες που θα παρακολουθούν την προσπάθειά σου;

Σε δέκα χρόνια θα ήθελα να έχω αποκτήσει περισσότερη εμπειρία, να έχω εξελιχθεί ως μάγειρας και, αν όλα πάνε καλά, να έχω δημιουργήσει το δικό μου εστιατόριο. Θα ήθελα να είναι ένας χώρος που να με εκφράζει και να στηρίζεται σε καλά προϊόντα και στις γεύσεις του τόπου μας. Θέλω να υποσχεθώ ότι θα προσπαθήσω όσο μπορώ, θα εκπροσωπήσω τον τόπο μου με σεβασμό και θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό.