Ο τουρισμός δεν λειτουργεί αυτόματα, όπως στα περισσότερα μέρη της χώρας μας έτσι είναι.
Ο τουρισμός δεν λειτουργεί αυτόματα, όπως στα περισσότερα μέρη της χώρας μας έτσι είναι.
Η Δωδεκάνησος προηγείται γιατί διαθέτει δυο φορείς διαχείρισης προορισμού και ανάλογες αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης. Όλοι ξέρουν ότι η οικονομία βασίζεται στον τουρισμό.
Όταν ένας προορισμός στερείται ολοκληρωμένης διαχείρισης ως αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, έχουμε απειλές προς την τουριστική ζήτηση (μειώσεις αφίξεων τουριστών) και την τουριστική προσφορά (πτώση επιπέδου υπηρεσιών) να μην αντιμετωπίζονται πάντοτε με τον απόλυτα σωστό τρόπο.
Στη σύγχρονη θεωρία η εκάστοτε εξουσία βλέπει τον τόπο όχι μόνο ως τουριστικό προορισμό αλλά και ως ευρύτερο περιβάλλον.
Πιο συγκεκριμένα ο τουρισμός επηρεάζει όλη την αναπτυξιακή πολιτική ενός τόπου, υποδομές, περιβάλλον φυσικό δομημένο και ανθρωπογενές. Όταν έχουμε τουρισμό οι τοπικές τουριστικές συνθήκες έχουν αντίκτυπο στην οικονομία ενός τόπου.
Κατ επέκταση οι τρόποι χάραξης πολιτικής έχουν αντίκτυπο στην τσέπη των κατοίκων. Όταν ο τουρισμός φθίνει το επόμενο βήμα εκδήλωσης του προβλήματος είναι ο οικονομικός μαρασμός και η πνευματική παρακμή.
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα τόπων που από τουριστικοί αποτουριστικοποιήθηκαν, ευτυχώς που είναι περιοχές μικρής έκτασης. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι η μείωση των κλινών και η οικονομική κρίση. Και αν κάποιοι επωφελούνται από αυτό, τα κέρδη τους είναι περιστασιακά, η ζημιά στον τόπο διορθώνεται μόνο με έργα και όχι μόνο με τουριστικές εκθέσεις και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
Τότε τα καλέσματα για διάσωση του τόπου είναι τεράστια. Οι αιτίες είναι πολλές, οι σημαντικότερες όμως είναι η έλλειψη υποδομών, η κακή διαχείριση απειλών και η κακή ποιότητα υπηρεσιών.
Ευτυχώς τα Δωδεκάνησα ποτέ δεν έφθασαν σε τέτοια δύσκολη θέση μια και οι υποδομές κατασκευάσθηκαν νωρίς και επιπλέον οι άρτια οργανωμένοι προορισμοί υποστηρίζονται από φορείς διαχείρισης, δυνατά Επιμελητήρια, δυνατές Ενώσεις Ξενοδόχων και φυσικά Δήμους και Νομαρχίες αντάξιες των περιστάσεων.
Σε περιπτώσεις που ένας τουλάχιστον φορέας δεν ανταποκρίνεται των περιστάσεων τότε το κατασκεύασμα απειλείται και ο προορισμός κινδυνεύει όπως επίσης και από αποσπασματικές δράσεις με βάση μεμονωμένες αποφάσεις φορέων.
Ο πελάτης δεν ξεχνά, όλοι πρέπει να ανταποκρινόμαστε στα καλέσματα της τουριστικής αγοράς και οι προορισμοί να βελτιώνονται συνεχώς. Αν σε ένα τόπο μειωθεί η τουριστική του ζήτηση το μερίδιο αυτό θα το πάρουν άλλοι. Τίποτα δεν είναι δεδομένο στον τουρισμό.
* Γράφει ο Δημήτρης Προκοπίου
Υποψήφιος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πειραιώς, Μέλος Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου