Από το φάκελο για την πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης έλειπε ο Κολοσσός της Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

Του Γεωργίου Β. Παπαγεωργίου

Η Ρόδος μία πόλη εκτός συναγωνισμού έχει όλα τα ουσιαστικά και τοπικά προσόντα της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, είναι στην ουσία πρωτεύουσα της Ευρώπης και σαν τέτοια διαθέτει λαμπρή ιστορία μοναδικά μνημεία και πολιτισμό, φυσική και τεχνική ομορφιά, παράδοση ετών, μια όλη κράτος με άρτιο τρόπο διοίκησης στις αρχές και αρετές της Δημοκρατίας, διάσημους ιστορικούς άνδρες, φιλόσοφους, ιστορικούς, Ολυμπιονίκες, στρατηγούς παγκόσμιας αναγνώρισης.

Δεν λυπεί κανέναν νομίζω η απώλεια του επίσημου τίτλου της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021 και συμφωνώ απόλυτα με τις δηλώσεις του δημάρχου, ότι η πόλη της Ρόδου στηρίχθηκε ομολογουμένως στις δικές της αποκλειστικές δυνάμεις, πιθανώς υπεραισιόδοξες, που φαίνεται ότι σε τέτοιες διαδικασίες και διαγωνισμούς δεν αρκούν, χρειάζονται μάλλον πολλά περισσότερα και ειδικούς επικεφαλής που να μπορούν να οδηγήσουν σωστά τη συνολική προσπάθεια, και ίσως αυτή είναι η πολιτική ευθύνη του δήμου Ρόδου, του δημοτικού συμβουλίου.

Κατά την άποψή μου το όραμα εστερείτο φωτεινότητος αφού μέσα από το φάκελο έλειπε το πιο λαμπρό στοιχείο της Ρόδου, το φως του Κολοσσού της Ρόδου, που θα έπρεπε να αποτελέσει ευκαιρία, στόχο και επιδίωξη αλλά και υπόσχεση η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης και η ανάθεσή της στη Ρόδο, να είχε εκτός των άλλων και την κατασκευή ενός από τα πιο ιστορικά θαυμαστά έργα, τον Κολοσσό της Ρόδου, ένα από τα μοναδικά επτά θαύματα του κόσμου, που την αξία του φαίνεται οι επίγονοι αγνοούν, ειλικρινά απορώ γιατί.

Τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ελλάδα τους πήραμε και μπορέσαμε μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα να ετοιμάσουμε τα πάντα για να είναι και ήταν επιτυχημένοι και ένας πλούσιος δήμος, ο δήμος της Ρόδου δεν μπόρεσε, δεν θέλησε να υποσχεθεί ότι το 2021, με την έναρξη της περιόδου για την πολιτιστική πρωτεύουσα αν δινόταν στη Ρόδο, θα εγκαινιάζαμε το αποπερατωμένο έργο του Κολοσσού της Ρόδου τέσσερα χρόνια ήταν αρκετά, αφού υπάρχουν όλα σχεδόν έτοιμα όσα χρειάζονται, σχέδια, μελέτες, αλλά και χρηματοδότες.

Δεν με ενοχλεί η ευκαιρία της διάκρισης της Ρόδου ως πολιτιστικής πρωτεύουσας που χάθηκε, με στεναχωρεί η ευκαιρία και η εύλογη αιτία που χάθηκε για την πολυσυζητημένη κατασκευή του Κολοσσού της Ρόδου που οι φορείς και η ροδιακή κοινωνία επιθυμεί διακαώς πλην των αρμοδίων, και εν προκειμένω του δημοτικού συμβουλίου Ρόδου, που στερείται πίστης και οράματος, και που δε συνέβαλε ως όφειλε κυρίαρχο όργανο του δήμου στην υλοποίηση μιας πολύ μεγάλης παγκόσμιας κληρονομιάς και ενός από τα 7 μοναδικά θαύματα του κόσμου, ασυνεπής κληρονόμος.

«Ροδιακή Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016, σελίδα 6». Υπάρχουν και σχέδια και επενδυτές για τον Κολοσσό της Ρόδου. Παρουσιάστηκαν στους παραγωγικούς φορείς οι προτάσεις του ελληνοκύπριου γλύπτη Νικολάου Κοτζιαμάνη, να τα διαβάσετε και να τα ξαναδιαβάσετε με προσοχή για να διαπιστώσετε με θλίψη την ολιγωρία και εγκληματική αδιαφορία των αρμοδίων που δυστυχώς έχουν οι ίδιοι κατατάξει τους εαυτούς τους ως ανίκανους και εν πολλοίς υπόλογους και υπεύθυνους, πλημμελούς ασκούντες καθήκοντα χωρίς δυστυχώς «όραμα».

Κάποιοι από την Επιτροπή έκαναν αναφορά και για το Εθνικό Θέατρο που συμπεριελήφθη στην πρόταση που όμως η Περιφέρεια δηλώνει ότι ψάχνει ένα τεράστιο ποσό, περίπου 1.000.000 ευρώ για να αποκαταστήσει, τις ζημιές που προξένησαν αυτοί που πήγαν να το εξωραΐσουν, να το συντηρήσουν ανεύθυνοι και δυστυχώς μη υπόλογοι, αλλά και αδύναμοι να συγκροτήσουν πειστική πρόταση καλά θα είναι να απόσχουν από τέτοιες πρωτοβουλίες, επιζήμιες.

Για τον Κολοσσό να ελπίζουμε; Ποιός θα μας απαντήσει;