Λουδοβίκος: «ΤΟ ΜΟΙΡΟΛΟΪ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ»

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Λουδοβίκος των Ανωγείων

Ένας χρόνος μετά…
η παρουσία της απουσίας του παρούσα.
Δεν έκανε βήμα για τη χώρα της λήθης.
Είναι εδώ σαν ένα διαρκές λυτρωτικό παρόν.
Αρνείται η μνήμη να τον παραδώσει στην ανάμνηση.
Γιατί η αγάπη είναι παρούσα εδώ, στη Ρόδο,
επόπτης και προστάτης της,

και εμείς οι φίλοι του, θαυμαστές του αναστήματος του άνδρα τούτου.
Αναπολούμε τον ΦΩΤΗ, τον λουσμένο στο φως, όπως το όνομά του.
Τα μεγάλα ατελή πράσινα μάτια του,
το καθαρό του βλέμμα,
το απέραντο χαμόγελό του,

την αισθησιακή φωνή του, τη μαγεία της σκέψης του.
Δροσερό αεράκι στη ζεστασιά της θλίψης.
Τον θαύμαζα για την ποιότητα των αισθημάτων του,
τον αντρίκιό του λόγο.
Αλήθεια, τι είναι τελικά η απουσία;
Όταν η αγάπη είναι παρούσα,
η απουσία δεν είναι χωρισμός.
Οι επισκέψεις στο όνειρό μας,
πολύτιμες συναντήσεις απαρηγόρητης αγάπης,
λυτρωτικές λύσεις για κάθε «αύριο».
Θα έρχεται ξανά και ξανά
μαζί με τη θλίψη της απώλειας.
Αυτή η συνάντηση, θα μας κρατά στην πιο βαθιά χαρά,
στη χαρά των δακρύων.
Αυτή η ακριβή απουσία θα είναι παρούσα
και θα καθορίζει την κάθε στιγμή κάθε ημέρας.
Αυτή η συγκίνηση, ως μια συνάντηση αισθημάτων,
θα μας συνδέει με τον αγαπημένο μας, Φώτη.
Μια γιορτή πένθους, προς τιμήν της απουσίας του πολεμιστή.
Του πολεμιστή, που το τραύμα του είναι τιμή.
Τιμή για τον μονάκριβο υιό του, που θα τον ακολουθεί…
Και εσύ, πληγωμένη Αγάπη του Φώτη,
πόσο κομψά θρηνείς,
κάθε σου λέξη, τιμή στον Φώτη,
και το φορτίο της, μεγάλο γι’ αυτόν.
Σιωπηλή παρουσία, γεμάτη ουσία και επιρροή
στις επιλογές του.
Δεν σου εύχομαι την υπομονή,
το ποτήρι της θλίψης σου να το κρατάς ψηλά
στην ωραία μνήμη του
και τα δάκρυα από τα μεγάλα σου μάτια
να τον ενυδατώνουν εκεί στο άγνωστο, που πορεύεται.
Είμαι «παρών» στη συγκινητική σας σιωπή,
Σας γράφω από τ’ Ανώγεια, με το φεγγάρι να αποθέτει την ασημένια του σκιά στην κορυφή του Ψηλορείτη.
Σας εύχομαι ένα καλό ξημέρωμα.