Δρ. Αγαπητός Ξάνθης: Ένα θεατρικό έργο από τον Σύλλογο Συμιακών γεμάτο σκιρτήματα και μηνύματα

Rodiaki NewsRoom

Γράφει o
Δρ. Αγαπητός Ξάνθης
Αρχιτέκτονας

Είμαι από τους τυχερούς που απόλαυσα το πρόσφατο Συμιακό Θέατρο « Η νύφφη από το Αμέρικα».

Παρακολουθώ με πιστότητα σχεδόν όλες τις παραστάσεις, εκτιμώντας ότι, τέτοιου είδους εκδηλώσεις εκφράζουν απόλυτα τον σπάνιο αριστοφανικό τρόπο ζωής και επικοινωνίας. Είναι μικρά θεατρικά θαύματα!

Στην εποχή της πολιτιστικής αφυδάτωσης και (μη) δημιουργίας νέων τοπόσημων, έρχεται ο Σύλλογος Συμιακών να πιστοποιήσει περίτρανα, ότι ακόμη υπάρχουν πολιτιστικές δυνάμεις αντοχής και ανθεκτικότητας στη λαίλαπα της εικόνας και του «βουβού» κινητού τηλεφώνου.

Στον νέο ψηφιακό ανθρωπισμό που ορθώνεται μπροστά μας σε μια ολιστική εικονιστική κοινωνία με τον όποιο κίνδυνο της δημόσιας σφαίρας, πρέπει να σχηματιστούν αναχώματα του ανθρωπισμού, των αξιών και του ήθους, που θα συνδέουν το παρελθόν με το παρόν αλλά και θα διοχετεύουν στο μέλλον την αλληλεγγύη, την αγάπη και την ελπίδα της βιωσιμότητας.

Αυτό το κεντρικό ανάχωμα, ο Σύλλογος Συμιακών, το κτίζει με μεράκι και πίστη στα ιδανικά της πατρίδας από χρόνια τώρα, παραδίδοντας μαθήματα εξωστρέφειας αλλά και αλτρουισμού μπροστά στην επίθεση του καιροσκοπισμού και του ατομικού συμφέροντος.

Η «καρδιά» του Θεάτρου, ο Μανώλης Αντωνόγλου, μαζί με τον Σωτήρη Ζουρούδη, αλλά και μ’ όλους τους υπολοίπους συντελεστές, αποτελούν μια ξεχωριστή πολιτιστική νότα αναγέννησης των εθίμων και της ντοπιολαλιάς, που χρωματίζουν συνδυαστικά την πολιτιστική παλέτα της ιστορίας των νησιών μας.

-40 χρόνια δράσης, 42 θεατρικά έργα, 400 και πλέον παραστάσεις, ένας πλούσιος απολογισμός από το στόμα του πρωταγωνιστή «Μανώλη της Σύμης», που δείχνει τη διάρκεια αλλά και τη συνέπεια των έργων και πράξεων ενός Συλλόγου, γεμάτου από τη σπίθα της ιστορίας αλλά και της αειφορίας, μιας και διατηρεί άσβεστο το πάθος της παράδοσης για να μπορεί να γίνει προσιτά κτήμα για τις επόμενες γενιές.

Μια από τις ξεχωριστές παραστάσεις ήταν εκείνη της «Λυσιστράτιδας» με την ντοπιολαλιά του νησιού, με πρωταγωνίστρια την αγαπημένη μας δασκάλα Κική Αλαβέρα-Συκάλλου, που επαινέθηκε τότε δεόντως από επωνύμους θεατρολόγους.

Όπως μίλησε στην αποφώνηση και ο κ. Ζουρούδης, όλοι και όλες τους είναι ερασιτέχνες, που προσφέρουν την καρδιά τους χωρίς καμία αμοιβή, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, παρά μονό εκείνο το «ζεστό» χειροκρότημα του κοινού, που παρακολουθεί με συνέπεια τον Σύλλογο, με εκτίμηση και χαρά.

Ο Σύλλογος με την επίσημη ονομασία: «Ο Γλαύκος», χαρίζει ένα πολυσύνθετο έργο στο κοινό μεταξύ γλωσσικού ιδιώματος της Σύμης αλλά και εκείνων των πρωτογενών εθίμων του νησιού, που μαζί ταιριάζουν σ’ έναν «χορό» τέχνης και ακούσματος, που αφήνει τον θεατή του όποιου έργου ενθουσιασμένο/-η από την ειλικρίνεια της απόδοσης.

Ο Σύλλογος, υπερήφανος για το έργο του, νοιάζεται και στοχάζεται παράλληλα για τα κοινωνικά μηνύματα, για αισθητικές αλλά και αισθήματα που εισπράττονται γρήγορα στον θεατή από τα ακούσματα των λέξεων του έργου, τα οποία άριστα «κεντημένα» παραδίδονται πλουσιοπάροχα στο κοινό. Είναι βέβαιο, ότι όλοι οι απανταχού Συμιακοί/-ες νιώθουν υπερήφανοι/-ες με την επιδεικνυόμενη ποιότητα και γνησιότητα αναβίωσης των εθίμων της πάτριας γης, μέσα από τις αυθεντικές θεατρικές παραστάσεις του Συλλόγου.

Τα παιχνίδια της μοίρας, το αυθόρμητο, το γνήσιο, το αληθινό, το αυθεντικό παρουσιάζονται ενωμένα ως μια αρμονική ηχητική αλλά και οπτική σύνθεση, σχεδιάζοντας συνάμα και την ψυχική διάθεση των πρωταγωνιστών-ηθοποιών, που τόσο συνδυαστικά αλλά και κινητικά εμφανίζονται (εν προκειμένω στην σκηνή του κηποθέατρου «ΤΩΝ ΡΟΔΩΝ») για να δηλώσουν παρόντες στο σήμερα και με ευλάβεια στο άσβεστο παρελθόν και ακάματη μνήμη.

Η σπουδαιότητα των έργων έγκειται στο γεγονός ότι ο θεατής μπορεί εύκολα να συγκρίνει το σήμερα με το χθες, διακρίνοντας πλείστα κοινωνικά αλλά και πολιτικά στοιχεία για να μπορεί να σχηματίσει υποδειγματικά τη μελλοντική του σκέψη στις προκλήσεις και κινδύνους που έρχονται ραγδαίες.

Ευχαριστούμε για το σκίρτημα της σκέψης και της βλέψης.