Μάνος Δ. Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου-Ένας μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Μάνος Δ. Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου-Ένας μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Μάνος Δ. Κόκκινος: Ανδρέας Παπανδρέου-Ένας μεγάλος δημοκρατικός ηγέτης, οραματιστής, επαναστάτης και άνθρωπος

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 500 ΦΟΡΕΣ

Γράφει ο Μάνος Δ. Κόκκινος

Τ. Δημάρχος

Με σεβασμό, θαυμασμό και ευγνωμοσύνη υποκλίνομαι σήμερα μαζί με όλο τον ελληνικό δημοκρατικό λαό μπροστά στο 30ό μνημόσυνο από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ενός μεγάλου ηγέτη, οραματιστή, επαναστάτη που σημάδεψε έντονα τη δημοκρατική, ειρηνική και αναπτυξιακή πορεία της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Μιας χαρισματικής προσωπικότητας που ήξερε να λειτουργεί συγχρόνως και σαν μεγάλος ηγέτης αλλά και σαν κοινός άνθρωπος με ανοιχτή καρδιά, απέραντη καλοσύνη, ένα ελεύθερο πνεύμα με πηγαία ανθρωπιά και λεβεντιά μαζί.

Πολλά γράφτηκαν και ακούστηκαν για τον μεγάλο αυτό λαϊκό ηγέτη που σημάδεψε το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολιτευτικής ζωής της χώρας μας και άφησε έντονα πίσω του τα σημάδια μιας δημιουργικής και επαναστατικής εποχής σε πολλούς τομείς της δημόσιας ζωής της πατρίδας μας.

Είναι η εποχή της μεγάλης αλλαγής που ανέτρεψε πολλές παλαιοπολιτικές νοοτροπίες, αντιλήψεις και στρατηγικές, εξάρθρωσε την αστυνομοκρατία που βασάνιζε μεταπολεμικά τον λαό μας, έδωσε στη δημοκρατία ουσιαστικό περιεχόμενο με θεσμούς και διαδικασίες συμμετοχής του πολίτη στις επιλογές και αποφάσεις που τον αφορούν και έχτισε μια καινούρια κοινωνία με κοινωνικές κατακτήσεις και ανθρώπινο πρόσωπο.

Τις πιο μεγάλες ανατροπές γνώρισε τότε η αυτοδιοίκηση, η υγεία και η παιδεία, μέσα από θεσμούς πρωτόγνωρους, που γκρέμισαν κατεστημένες δομές και νοοτροπίες ενός αναχρονιστικού και αστυνομοκρατούμενου κράτους και μιας Ελλάδας δύο και τριών ταχυτήτων, μιας δημόσιας διοίκησης συγκεντρωμένης στο κράτος της Αθήνας.

Μιας υγείας χωρίς κοινωνικό πρόσωπο που απαξίωνε το μεγάλο κοινωνικό αγαθό, με αντίστοιχο προς την παιδεία συγκεντρωτισμό, μιας οικονομίας δέσμιας του φιλελεύθερου οικονομικού συστήματος.

Και μόνο η προσφορά του στην απαλλαγή του λαού μας από το αστυνομικό κράτος και τη χειραφέτηση του Έλληνα ως ελεύθερου πολίτη σε μια οικονομική ζωή που εξασφάλισε όλους, τη μεγάλη θεσμική επανάσταση που οδήγησε στην αυτοδιοίκηση, την αποκέντρωση και την περιφερειακή ανάπτυξη, είναι αρκετά για να τον κατατάξει στις μεγάλες πολιτικές μορφές της μεταπολεμικής Ελλάδας και του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Θα τον συνοδεύει πάντα η αιώνια ευγνωμοσύνη μας.

Διαβάστε ακόμη

Φραγκίσκος Καλαβάσης: Η αποσιωπημένη μνήμη των μνημείων της Μεσαιωνικής πόλης

Κώστας Καστανάκης: Από τον Ράμπο στο Call of Duty: Η κατασκευή του «αποδεκτού εχθρού»

Αργύρης Αργυριάδης: Κλιματική ή/και εγκληματική «κρίση»;

Η Ελλάδα μετά την κρίση: Η αναζήτηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου

Γιάννης Παρασκευάς: Άλλος για Χίο τράβηξε και άλλος για Μυτιλήνη

Μαρία Καρίκη: «Συγκρούσεις μέσα στην Οικογένεια»

Αγαπητός Ξάνθης: Κάποια σχόλια για την ταινία «Οδυσσέας» του Κρίστοφερ Νόλαν

Δημήτρης Προκοπίου: Συνοπτική ανάλυση για τον τουρισμό της Ρόδου