Βασίλης Υψηλάντης στη ΡΟΔΙΑΚΗ: «Ο αγώνας για την καταπολέμηση των αρνητικών της νησιωτικότητας δεν έχει τέλος»

Rodiaki NewsRoom

Τις προτεραιότητες για τα Δωδεκάνησα, τις παρεμβάσεις που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της νησιωτικότητας, αλλά και τις μεγάλες προκλήσεις που έχει μπροστά της η κυβέρνηση, αναπτύσσει σε συνέντευξή του στη «ΡΟΔΙΑΚΗ» ο Κοσμήτορας της Βουλής και βουλευτής Δωδεκανήσου κ. Βασίλης Υψηλάντης.

Ο κ. Υψηλάντης αναφέρεται στην πρόσφατη παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη, υπογραμμίζοντας τη σημασία της έμπρακτης στήριξης των ακριτικών νησιών, ενώ ξεχωρίζει ως βασικά ζητήματα για τους νησιώτες την ακτοπλοϊκή σύνδεση και το μεταφορικό κόστος, την πρόσβαση στην υγεία, την παιδεία και την εργασία, καθώς και το στεγαστικό.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στα διακατεχόμενα ακίνητα και στις ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες στα Δωδεκάνησα, στη συμμετοχή των νέων στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, στις αλλαγές που απαιτούνται για την ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης και στις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του ενεργειακού κόστους, σημειώνοντας ότι στα μέτρα στήριξης πρέπει να εξεταστεί σοβαρά και μια ειδική νησιωτική παράμετρος.

Παράλληλα, μιλά για το πολιτικό κλίμα, τη σχέση των πολιτών με την πολιτική και τις απαιτήσεις της καθημερινότητας, ενώ αναφέρεται και στη μακρόχρονη σχέση εμπιστοσύνης που, όπως ο ίδιος σημειώνει, έχει διαμορφώσει με τους πολίτες των Δωδεκανήσων.

Κύριε Υψηλάντη, μετά και την πρόσφατη παρουσία του πρωθυπουργού στο Καστελλόριζο, τη Ρω και τη Στρογγύλη, ποιο θεωρείτε ότι είναι σήμερα το βασικό μήνυμα που πρέπει να εκπέμπει η Ελλάδα στα ακριτικά νησιά και προς την άλλη πλευρά του Αιγαίου;

Το μήνυμα είναι διπλό και είναι απολύτως ξεκάθαρο. Πρώτον, ότι η κυριαρχία μας στα νησιά μας είναι αδιαμφισβήτητη. Η παρουσία, μάλιστα, του Πρωθυπουργού στο Καστελλόριζο, στη Ρω και στη Στρογγύλη δεν ήταν απλά συμβολική, αλλά μια πράξη εθνικής αυτοπεποίθησης και υπευθυνότητας.

Δεύτερον, ότι η Ελλάδα δεν επιδιώκει ένταση, αλλά αντιθέτως όρους καλής γειτονίας και σταθερότητας, με αναφορά στο διεθνές δίκαιο και στον σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας.

Με τον τρόπο αυτό εισπράττουμε και βιώνουμε στα Δωδεκάνησα, αλλά και εκπέμπουμε στη διεθνή κοινότητα, σε σχέση μάλιστα με την απαράδεκτη προκλητικότητα της Τουρκίας.

Την ίδια στιγμή, όμως, τα μηνύματα προς τους κατοίκους πρέπει να συνοδεύονται και από την έμπρακτη στήριξη -υποδομές, ενίσχυση της Άμυνας, διευκόλυνση της ζωής στα νησιά- ώστε η γεωπολιτική σημασία τους να μεταφράζεται και σε ποιότητα ζωής για όσους ζουν εκεί. Κάτι που ο Πρωθυπουργός υλοποιεί με μέτρα που αγγίζουν τους νησιώτες και τα νησιά μας και ειδικότερα τη Μεγίστη.

Οι κάτοικοι των Δωδεκανήσων ακούν εδώ και χρόνια εξαγγελίες για ενίσχυση της νησιωτικότητας. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, τα τρία πράγματα που πρέπει να αλλάξουν άμεσα στην καθημερινότητά τους ώστε να αισθανθούν ότι η Πολιτεία βρίσκεται πραγματικά δίπλα τους;

Θέλω να επισημάνω ότι ο αγώνας για την καταπολέμηση των αρνητικών της νησιωτικότητας δεν έχει τέλος. Οι ανάγκες κάθε νησιού είναι ανάγκες που πολλές φορές καλύπτουν ευρύτερες περιοχές στην ηπειρωτική χώρα. Θα σταθώ, όμως, σε τρία ζητήματα που αφουγκράζομαι διαρκώς από τους συμπατριώτες μου στα νησιά.

Πρώτον, η ακτοπλοϊκή σύνδεση και το μεταφορικό κόστος, που καθορίζει τα πάντα, από την τιμή ενός προϊόντος μέχρι το αν ένας νέος θα μείνει ή θα φύγει από το νησί του.

Δεύτερον, η πρόσβαση σε υγεία, παιδεία και εργασία.

Τρίτον, το στεγαστικό, που πλέον αγγίζει και τον δημόσιο υπάλληλο και τον επαγγελματία.

Είναι πολύ σημαντικά ζητήματα που αγγίζουν τους περισσότερους κατοίκους στα νησιά μας.

Έχετε ασχοληθεί ιδιαίτερα με τα διακατεχόμενα ακίνητα και γενικότερα με ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες που ταλαιπωρούν για δεκαετίες πολίτες στα Δωδεκάνησα. Πότε πιστεύετε ότι μπορεί να υπάρξει οριστική λύση και τι ακριβώς πρέπει να αλλάξει θεσμικά;

Είναι ένα ζήτημα που κουβαλάμε εδώ και δεκαετίες και που έχει ταλαιπωρήσει οικογένειες με ακίνητα «παγωμένα» σε ένα καθεστώς αβεβαιότητας.

Το κρίσιμο θεσμικό βήμα είναι η δημιουργία ενός σαφούς, ενιαίου νομοθετικού πλαισίου που θα δίνει οριστική λύση στο ιδιοκτησιακό, με διαφάνεια και σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών, αντί για αποσπασματικές ρυθμίσεις που απλώς μεταθέτουν το πρόβλημα.

Έχω επανειλημμένα καταθέσει το ζήτημα στη Βουλή και έχω συνομιλήσει με τα αρμόδια υπουργεία, γιατί πιστεύω ότι δεν πρέπει να περάσει άλλη μια γενιά με εκκρεμότητες που εμποδίζουν επενδύσεις, κληρονομιές, ακόμη και απλές συναλλαγές.

Ήδη, για τις «εξαγορές» δημοσίων κτημάτων έχουμε καταφέρει να δοθεί ένας χρόνος παράταση στις αιτήσεις και, ταυτόχρονα, να γίνουν και διορθωτικές νομοθετικές παρεμβάσεις σε θέματα που αφορούν αποκλειστικά τα Δωδεκάνησα και που θεωρώ ότι σύντομα θα κατατεθούν οι σχετικές ρυθμίσεις.

Πρόσφατα προτείνατε θεσμική συμμετοχή εκπροσώπων της νεολαίας στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Τι σας οδήγησε σε αυτή την πρόταση και γιατί πιστεύετε ότι σήμερα οι νέοι αισθάνονται συχνά αποστασιοποιημένοι από την πολιτική;

Με οδήγησε η διαπίστωση ότι οι νέοι άνθρωποι δεν λείπουν από τον δημόσιο διάλογο επειδή δεν έχουν άποψη, αλλά επειδή δεν βρίσκουν τρόπο να τη μετατρέψουν σε κάτι ουσιαστικό μέσα στους θεσμούς.

Η πρότασή μου είναι να δημιουργηθεί ένας θεσμικός δίαυλος -όχι συμβολικός- ώστε εκπρόσωποι της νεολαίας να συμμετέχουν σε συγκεκριμένες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, ιδίως όταν συζητούνται νομοσχέδια που αφορούν άμεσα το μέλλον τους: παιδεία, εργασία, οικονομία, στέγη, τεχνολογία, κλιματική αλλαγή.

Η απόσταση των νέων από την πολιτική δεν είναι αδιαφορία, είναι συχνά δικαιολογημένη απογοήτευση από μια πολιτική που μιλάει γι' αυτούς αλλά σπάνια μαζί τους. Αν θέλουμε να ανανεώσουμε την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, πρέπει να τους δώσουμε πραγματικό λόγο, όχι απλώς να τους ακούμε επετειακά.

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε ως συγκεκριμένο στόχο έως τα τέλη του 2027 να μειωθεί δραστικά ο χρόνος απονομής της Δικαιοσύνης, με τον χρόνο έκδοσης μιας τελεσίδικης απόφασης να περιορίζεται από περίπου 1.500 σε 600-650 ημέρες. Εσείς έχετε μια διπλή οπτική στο ζήτημα: ως δικηγόρος γνωρίζετε από πρώτο χέρι τις δυσλειτουργίες και τις καθυστερήσεις του συστήματος, ενώ ως βουλευτής έχετε διατελέσει εισηγητής σε σειρά σημαντικών νομοσχεδίων του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Θεωρείτε εφικτό αυτό το σχέδιο και ποιες αλλαγές πιστεύετε ότι είναι καθοριστικές ώστε μέχρι το τέλος του 2027 ο πολίτης να δει πράγματι μια αισθητά ταχύτερη και αποτελεσματικότερη Δικαιοσύνη;

Θεωρώ τον στόχο του Πρωθυπουργού φιλόδοξο αλλά εφικτό. Άλλωστε, έχουν γίνει σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, με την αναμόρφωση του δικαστικού χάρτη καθώς επίσης και με δικονομικές παρεμβάσεις που απλοποίησαν διαδικασίες, αφαίρεσαν περιττή ύλη από τα δικαστήρια και περιόρισαν καθυστερητικές αναβολές. Η βάση, δηλαδή, έχει τεθεί.

Αυτό που είναι πολύ καθοριστικό στην πορεία αυτή είναι η ολοκληρωμένη επίτευξη τριών πραγμάτων: συνέχιση της ποιοτικότερης στελέχωσης των δικαστηρίων, ολοκλήρωση του ΟΣΔΔΥ σε όλη τη ροή της δίκης -όχι μόνο στην κατάθεση- και ενίσχυση της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης.

Πριν από λίγες ημέρες, στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προανήγγειλε νέα μέτρα στήριξης για το ενεργειακό κόστος, με στόχο το πετρέλαιο θέρμανσης να διατεθεί κάτω από 1,75 ευρώ το λίτρο και με οριζόντια αύξηση του επιδόματος θέρμανσης. Πόσο ουσιαστική μπορεί να είναι αυτή η παρέμβαση για τα νοικοκυριά σε μια περίοδο αυξημένων ενεργειακών πιέσεων; Και θεωρείτε ότι για τα νησιά, όπου το μεταφορικό και συνολικό κόστος επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την καθημερινότητα, θα πρέπει να υπάρχει μια πρόσθετη νησιωτική διάσταση στα μέτρα στήριξης;

Να μιλήσουμε ρεαλιστικά. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι με μία παρέμβαση λύνεται συνολικά το πρόβλημα της ακρίβειας ή ότι το πετρέλαιο θέρμανσης στα 1,70 ή 1,75 ευρώ είναι φθηνό.

Όταν, όμως, χωρίς παρέμβαση η τιμή κινδυνεύει να προσεγγίσει τα 2 ευρώ το λίτρο, το να συγκρατηθεί σημαντικά χαμηλότερα, με ταυτόχρονη οριζόντια αύξηση του επιδόματος θέρμανσης, είναι μια πραγματική και μετρήσιμη ανακούφιση για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες.

Ακούω την αντιπολίτευση να λέει «μειώστε οριζόντια τους φόρους», «καταργήστε τον ΦΠΑ», «βάλτε πλαφόν». Εύκολα λέγονται όλα αυτά.

Η κυβέρνηση επιλέγει, λοιπόν, μια διαφορετική λογική. Παρέμβαση εκεί όπου υπάρχει άμεση ανάγκη, συμμετοχή και των διυλιστηρίων στο κόστος, αύξηση του επιδόματος και διατήρηση δημοσιονομικών εφεδρειών εάν η ενεργειακή κρίση επιδεινωθεί.

Αυτό δεν σημαίνει ότι λέμε πως το πρόβλημα λύθηκε. Σημαίνει ότι δεν αφήνουμε τον πολίτη μόνο απέναντι σε μια διεθνή ενεργειακή αναταραχή.

Στα νησιά έχουμε πρόσθετο μεταφορικό κόστος, ακριβότερη τροφοδοσία και γενικότερα ένα αντικειμενικά αυξημένο κόστος ζωής. Και αυτό γίνεται ακόμη εντονότερο στα μικρά και ακριτικά νησιά.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι στις παρεμβάσεις για την ενέργεια πρέπει να εξεταστεί σοβαρά και μια ειδική νησιωτική παράμετρος.

Οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις τοποθετούν τη Νέα Δημοκρατία στην περιοχή του 30%-31% στην εκτίμηση ψήφου, με σαφές προβάδισμα αλλά και με ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας να εξακολουθεί να κρατά αποστάσεις. Εσείς βρίσκεστε πολλά χρόνια στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και έχετε ζήσει πολύ διαφορετικές πολιτικές περιόδους. Τι σας λέει σήμερα ο κόσμος όταν τον συναντάτε χωρίς κάμερες και μικρόφωνα; Έχει αλλάξει η σχέση του πολίτη με την πολιτική και τι θεωρείτε ότι χρειάζεται για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη εκείνων που έχουν απομακρυνθεί;

Ξέρετε, ύστερα από τόσα χρόνια στην πολιτική έχω μάθει να εμπιστεύομαι πολύ την άμεση επαφή με τον κόσμο. Και αυτό που εισπράττω σήμερα είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο από ένα απλό «είμαι ικανοποιημένος» ή «δεν είμαι».

Παρά τα πολλά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, πιστεύω ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας αναγνωρίζει πως αυτά τα χρόνια έγιναν πολλά και σημαντικά. Και έγιναν μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες και πρωτόγνωρες συνθήκες: πανδημία, πόλεμοι στην ευρύτερη περιοχή μας, ενεργειακή κρίση, πληθωρισμός, φυσικές καταστροφές, διαδοχικές διεθνείς αναταράξεις.

Όλα αυτά δοκίμασαν την κοινωνία, φόρτισαν την καθημερινότητα και, δυστυχώς, τροφοδότησαν πολλές φορές και την τοξικότητα στην πολιτική ζωή.

Από την άλλη πλευρά, οφείλουμε να ακούμε και τα παράπονα. Το μεγαλύτερο αφορά την οικονομία της καθημερινότητας. Έχουν ληφθεί μέτρα, έχουν αυξηθεί εισοδήματα, έχουν μειωθεί φόροι, αλλά η συσσωρευμένη πίεση της ακρίβειας δεν ανατρέπεται από τη μια ημέρα στην άλλη.

Και όταν ο πολίτης δυσκολεύεται στο σούπερ μάρκετ, στο ενοίκιο ή στους λογαριασμούς του, δικαιολογημένα ζητά περισσότερα. Αυτό δεν πρέπει ούτε να το υποτιμούμε ούτε να το ωραιοποιούμε.

Σε μια τόσο μακρά περίοδο διακυβέρνησης είναι επίσης αυτονόητο ότι δεν μπορούν όλοι να είναι ικανοποιημένοι. Υπάρχει φθορά, υπάρχουν λάθη, υπάρχουν προσδοκίες που δεν έχουν ακόμη εκπληρωθεί.

Το κρίσιμο, όμως, είναι να συνεχίσουμε να διορθώνουμε, να ακούμε περισσότερο και να παράγουμε χειροπιαστό αποτέλεσμα.

Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, το μεγάλο στοίχημα της επόμενης περιόδου: να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη εκείνων που σήμερα κρατούν αποστάσεις. Όχι με συνθήματα και πόλωση, αλλά με αποτελεσματικότητα, συνέπεια και αλήθεια.

Γιατί το ποσοστό που σήμερα λείπει από τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς ένας εκλογικός αριθμός που πρέπει να ανακτηθεί. Είναι πολίτες που πρέπει να πειστούν ότι η χώρα μπορεί να συνεχίσει μπροστά, χωρίς να επιστρέψει σε πρακτικές και αδιέξοδα του παρελθόντος.

Είναι στο χέρι μας, παρά τις δυσκολίες, να τα καταφέρουμε. Και πιστέψτε με: εάν το πετύχουμε, δεν θα είναι απλώς ένα κομματικό επίτευγμα. Θα είναι ένα εθνικό κέρδος.

Έχετε επανεκλεγεί κατ' επανάληψη στα Δωδεκάνησα, σε διαφορετικές πολιτικές περιόδους και συνθήκες. Τι πιστεύετε ότι αποτυπώνεται σε αυτή τη διαχρονική εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πρόσωπό σας; Και τι ευθύνη δημιουργεί για εσάς το γεγονός ότι αυτή η σχέση έχει αντέξει στον χρόνο;

Η εμπιστοσύνη των συμπατριωτών μου είναι για μένα η μεγαλύτερη τιμή, αλλά ταυτόχρονα και μια διαρκής ευθύνη. Και επειδή αυτή η σχέση μετρά πολλά χρόνια, πιστεύω ότι έχει οικοδομηθεί πάνω στην ειλικρίνεια και στη συνέπεια.

Προσπάθησα όλα αυτά τα χρόνια ο λόγος μου να έχει αξία. Όταν λέω «ναι», να είναι ναι. Και όταν πρέπει να πω «όχι», να έχω το θάρρος να το λέω καθαρά.

Δεν υποσχέθηκα ποτέ ότι μπορώ να λύσω τα πάντα. Υποσχέθηκα, όμως, ότι θα είμαι παρών, ότι θα εργάζομαι και ότι θα διεκδικώ με σοβαρότητα για τον τόπο μου.

Οι Δωδεκανήσιοι γνωρίζουν επίσης ότι πίσω από κάθε ζήτημα που αναλαμβάνω υπάρχει δουλειά. Υπάρχει μελέτη, επιμονή, παρακολούθηση μέχρι τέλους. Για μένα η πολιτική δεν ήταν ποτέ υπόθεση εντυπώσεων· ήταν και παραμένει υπόθεση αποτελέσματος και προσφοράς.

Και αυτή η αντίληψη δεν αφορά μόνο εμένα. Η οικογένειά μου έχει μια μακρά παράδοση ανιδιοτελούς προσφοράς στα νησιά μας, χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς δεύτερες σκέψεις. Είναι μια παρακαταθήκη που αισθάνομαι ότι με δεσμεύει ακόμη περισσότερο.

Πάνω απ’ όλα, προσπαθώ να είμαι πολιτικά συνεπής και ανθρώπινα αξιοπρεπής. Όχι μόνο στις εύκολες περιόδους, αλλά κυρίως στις δύσκολες, όταν οι συνθήκες απαιτούσαν αντοχή, καθαρές θέσεις και χαρακτήρα.

Αν, λοιπόν, αυτή η σχέση άντεξε στον χρόνο, θέλω να πιστεύω ότι είναι γιατί οι συμπολίτες μου ξέρουν ποιος είμαι, τι μπορούν να περιμένουν από εμένα και να βασίζονται στον λόγο μου.